Δεν υπάρχει κανένα φάρμακο που θα σού εξασφαλίσει 100% οτι δεν διατρέχεις κανέναν κίνδυνο. Βρες το πιο ακίνδυνο που θεωρείς (πχ σιρόπι για τον βήχα) και δες τις οδηγίες και τις αντενδείξεις. Πάντα κάτι θα λέει, πχ να μην το πάρουν οι έγκυες, οι λεχώνες, αυτοί που έχουν τάδε ασθένεια, που παίρνουν τάδε φάρμακα. Όταν πας στο εμβολιαστικό κέντρο σού παίρνουν το ιστορικό γιατί πρέπει να ξέρουν αν υπάρχει κάποια αλληλεπίδραση με φάρμακο που παίρνεις ή αρρώστεια που έχεις που ίσως χρειαστεί να αντιμετωπίσουν. Η εκστρατεία εμβολιασμού δεν μπορεί να βασίζεται σε ψέματα και μισές αλήθειες. Σού λέει υπάρχει ο κίνδυνος του κορονοϊού, υπάρχει ο κίνδυνος να τον περάσεις βαριά ή να πεθάνεις, το εμβόλιο μειώνει αυτόν τον κίνδυνο κατά 60%, όταν κάνεις το εμβόλιο έχεις μια πιθανότητα Χ να υπάρξουν επιπλοκές που κατά 99,9% θα αντιμετωπιστούν στο νοσοκομείο, θα έχεις λίγο πόνο στο χέρι και 2 μέρες πυρετό ίσως κλπ. Αν δε θες μην το κάνεις αλλά μπορεί να κολλήσεις τον ιό και να πεθάνεις. Στο χέρι σου είναι.
Μμμ γενικά συμφωνώ, απλά θέλω να θίξω μερικά σημεία.
1.
Κανένα από αυτά τα απλά φάρμακα που παίρνουμε οι περισσότεροι καθημερινά δεν έχει side effect τον θάνατο. Άλλο πυρετός/πονοκέφαλος/πόνος και άλλο θάνατος (λόγω θρόμβωσης). Δεν είναι στο ίδιο ζύγι. Πχ εν γνώσει μου ποτέ δεν έχω πάρει φάρμακο που να αναφέρει σαν side effect -έστω και απειροελάχιστη- τον θάνατο (δε μιλάμε για overdose ή να είμαι σε κάποια ευάλωτη ομάδα για την οποία το φάρμακο αυτό γνωρίζουμε ότι αντενδείκνυται).
Το πρόβλημα με το ΑΖ είναι στο ότι δεν έχουμε τη δυνατότητα επιλογής και είναι άδικο, εφ'όσον υπάρχουν άλλα διαθέσιμα χωρίς τον θάνατο σαν side effect.
2
όταν κάνεις το εμβόλιο έχεις μια πιθανότητα Χ να υπάρξουν επιπλοκές που κατά 99,9% θα αντιμετωπιστούν στο νοσοκομείο
Αυτό δεν είναι καθόλου δεδομένο. Το ότι δηλαδή υπάρχει η επιλογή του νοσοκομείου. Σκέψου ότι:
α) Πολλοί μένουν μόνοι τους και άμα λιποθυμήσουν ή δε νιώθουν καλά δεν θα προλάβουν καν να ενημερώσουν κανέναν, άσε που μπορεί να το αγνοήσουν αρχικά (πχ έναν πόνο ή αδιαθεσία) και να ξαπλώσουν να ηρεμήσουν και να μην ξαναξυπνήσουν.
β) Αν πάθει κάποιος θρόμβωση απλά παει στο νοσοκομείο και τον θεραπεύουν εύκολα, σα ρουτίνα?
Επίσης η ιατροφαρμακευτική περίθαλψη δεν είναι δεδομένη για όλους (ασφάλιση, χώρα, υποδομές, λεφτά).
Στη δεύτερη επιπλέον παράγραφο που αναφέρεις και πάλι συμφωνώ, ωστόσο μια ερώτηση:
Αν ο πατέρας μου ακούσει τα κανάλια και δεν κάνει το εμβόλιο και κολλήσει και πεθάνει εγώ πού θα βρω το δίκιο μου;
Αν ο πατέρας σου κάνει το εμβόλιο, πάθει θρόμβωση και είτε πεθάνει είτε πάθει μόνιμη βλάβη, πού θα το βρεις και πάλι το δίκιο σου; Και εσύ αλλά και ο καθένας μας προφανώς, για όλους πάει αυτό φαντάζομαι, όλοι ανησυχούμε.
