Ούτε καν... Τα προηγούμενα είχαν έναν εξασθενημένο, "παροπλισμένο", ιό της ίδιας της νόσου με ότι αυτό συνεπάγεται (για παράδειγμα, τους ιούς που μεταλλάχθηκαν δεν τους "πιάνει" το εμβόλιο, και για αυτό χρειαζόμαστε κάθε χρόνο νέα δόση εμβολίου για την γρίπη, βάσει των στελεχών που υπάρχουν στο αντίθετο ημισφαίριο. Ή, το πιο απλό, με τα παραδοσιακά εμβόλια κάποιοι νοσουσαν κανονικά ή υπήρχε φόβος να νοσήσει κάποιος στο εργαστήριο).
Η καινοτομία των νέων εμβολίων DNA και RNA είναι ότι εισάγουν στο σώμα μας ως αντιγόνα ένα μέρος του γενετικού υλικού του ιού προκειμένου τα κύτταρα του οργανισμού να παράξουν την πρωτεΐνη του ιού, που το σώμα αναγνωρίζει ως ξένη, και στη συνέχεια να παραχθούν αντισώματα. Το θετικό είναι ότι δεν υπάρχει κίνδυνος μόλυνσης και η παραγωγή τέτοιων εμβολίων είναι πιο γρήγορη/εύκολη.
Η διαφορά των DNA και mRNA εμβολίων είναι στην ουσία το "όχημα" που χρησιμοποιούν για να εισέλθουν στο σώμα μας. Της AstraZeneca χρησιμοποιεί έναν εξασθενημένο αδενοϊό (από χιμπατζή), ενώ της Pfizer χρησιμοποιεί ένα λιποειδές πλασμίδιο. Το αρνητικό για το mRNA είναι ότι επειδή είναι πολύ ευαίσθητο και ασταθές, είναι δύσκολη η αποθήκευση και η μεταφορά του, ενώ ο κίνδυνος αλλοίωσης είναι μεγάλος. Το DNA είναι πιο σταθερό και για αυτό της AstraZeneca μπορεί να αποθηκευτεί για αρκετό καιρό σε συνθήκες ψυγείου.
Πάντως, για όσους έχουν τάση για αυτοάνοσα νοσήματα είναι πιο πιθανό να εκδηλώσουν επιπλοκές μετά τον εμβολιασμό τους με DNA/mRNA εμβόλιο. Φαντάζομαι γιατί η παραγωγή του αντιγόνου συντελείται μέσα στο σώμα
Disclaimer: Δεν είμαι βιολόγος, ούτε γενετιστής (Αν και θα έπρεπε... Ας οψεται το ξερό μου το κεφάλι
).
