Δικαιοσύνη και υποχρεωτικότητα εμβολιασμών. Η περίπτωση των ΗΠΑ.
Σημαντικότατες αποφάσεις έλαβε χθες το Ανώτατο Δικαστήριο των ΗΠΑ, σχετικά με την υποχρεωτικότητα των εμβολιασμών στη χώρα.
Με ψήφους 5 προς 4 επικύρωσε την εφαρμογή της κυβερνητικής απόφασης για υποχρεωτικό εμβολιασμό των υγειονομικών που αμείβονται καθ’ οιονδήποτε τρόπο από το Αμερικανικό Δημόσιο (εργαζομένων στον δημόσιο τομέα ή σε επιχειρήσεις του ιδιωτικού τομέα που έχουν σύμβαση με το Δημόσιο).
Επειδή όλο και κάποιο ποσό κρατικού χρήματος καταλήγει στις τσέπες των περισσοτέρων ιδιωτών που προσφέρουν υπηρεσίες υγείας, αυτό πρακτικά σημαίνει περίπου καθολική υποχρεωτικότητα για τους υγειονομικούς.
Αντιθέτως, το Δικαστήριο, με ψήφους 6-3 ακύρωσε την εφαρμογή της κυβερνητικής απόφασης που προέβλεπε την υποχρέωση των μεγάλων επιχειρήσεων (όσων απασχολούν πάνω από 100 άτομα) να απαιτούν από τους εργαζόμενους να είναι εμβολιασμένοι ή να κάνουν συχνά τεστ.
Ιδιαίτερα πρέπει να προσεχτεί το ότι η δικαστική απόφαση, παρότι πάμπολλες μεγάλες επιχειρήσεις έχουν ήδη συνταχθεί ή, τουλάχιστον, συμμορφωθεί με την κυβερνητική απαίτηση, απαγορεύει πλέον στο κράτος να τις υποχρεώνει.
Οι συγκεκριμένες δικαστικές αποφάσεις (και οι δύο) έχουν πολλά κενά στο σκεπτικό. Ειδικότερα για τη δεύτερη απόφαση, η πλειοψηφία των δικαστών έγραψε κάτι μάλλον ακατανόητο:
«Αν και η COVID-19 είναι κίνδυνος παρών σε πολλούς εργασιακούς χώρους, δεν αποτελεί εργασιακό κίνδυνο (occupational hazard) στους περισσότερους. Η COVID-19 μπορεί να εξαπλώνεται και εξαπλώνεται στα σπίτια, στα σχολεία, στις αθλητικές εκδηλώσεις και οπουδήποτε αλλού μαζεύεται κόσμος». «Αυτός ο τύπος γενικού κινδύνου», συνεχίζουν οι δικαστές της πλειοψηφίας, «δεν διαφέρει από τους καθημερινούς κινδύνους που όλοι αντιμετωπίζουν από την εγκληματικότητα, τη μόλυνση του αέρα ή οποιεσδήποτε άλλες μεταδοτικές παθήσεις».
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον έχει, όπως και σε κάθε απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου των ΗΠΑ, ποιος ψήφισε τι.
Από πολύ παλαιά, το 9μελές αυτό δικαστήριο αποτελείτο (άτυπα βεβαίως) από 4 δικαστές συντηρητικών πεποιθήσεων, 4 δικαστές προοδευτικών αντιλήψεων (αν και δεν είναι και πολύ ξεκάθαροι οι όροι «συντηρητικός» και «προοδευτικός») και από τον Πρόεδρο.
Στη διαδικασία αντικατάστασης κάποιου δικαστή που αποσυρόταν ή πέθαινε, όποιος και αν ήταν ο Πρόεδρος των ΗΠΑ (Ρεπουμπλικάνος ή Δημοκρατικός), τηρούσε τα προσχήματα (την «παράδοση») και φρόντιζε για την εξασφάλιση της ισορροπίας 4-4, εξαντλώντας την (αναπόφευκτη) πολιτική παρέμβαση στον διορισμό του Προέδρου του δικαστηρίου (οι Ρεπουμπλικάνοι πρόεδροι διόριζαν συντηρητικούς και οι Δημοκρατικοί προοδευτικούς).
Την ισορροπία αυτή ήρθε να διαταράξει, ποιος άλλος, ο τέως Πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ. Κατάφερε, η νυν σύνθεση του δικαστηρίου να περιλαμβάνει 6 συντηρητικούς (του Προέδρου συμπεριλαμβανομένου) και 3 προοδευτικούς.
Αυτό έχει φέρει τα πάνω κάτω στις ΗΠΑ, όχι μόνο σε επίπεδο Δικαιοσύνης, αλλά και, μοιραία, σε πολιτικό επίπεδο.
Οι αποφάσεις πλέον του δικαστηρίου γέρνουν προς τα δεξιά και μόνο προβλήματα αναμένονται.
Δεν είναι μόνο οι αποφάσεις περί υποχρεωτικότητας των εμβολιασμών: αν και στη δεύτερη απόφαση οι ψήφοι 6 προς 3 ήταν ακριβώς οι ψήφοι των 6 συντηρητικών δικαστών έναντι των 3 προοδευτικών, στην πρώτη απόφαση στις ψήφους των 3 προοδευτικών δικαστών είχαν προστεθεί και 2 ψήφοι συντηρητικών.
Υπάρχουν άλλα, εξίσου σημαντικά και, σε βάθος χρόνου, κεφαλαιώδους σημασίας θέματα.
Πρόσφατα, το δικαστήριο διατήρησε εν ισχύ έναν τουλάχιστον αμφιλεγόμενο σχετικά νέο νόμο της Πολιτείας τού Τέξας, ο οποίος θεωρητικώς δεν απαγορεύει, αλλά ουσιαστικώς απαγορεύει τις αμβλώσεις (καθιστώντας τις νόμιμες αμβλώσεις πολύ πολύ δύσκολες έως εντελώς αδύνατες). Στη συγκεκριμένη απόφαση, που ελήφθη με πλειοψηφία 5-4, στις 3 ψήφους των προοδευτικών δικαστών που μειοψήφισαν είχε προστεθεί η ψήφος του Προέδρου (;!), οπότε απεδείχθη ότι το Ανώτατο Δικαστήριο των ΗΠΑ δεν χρειάζεται πλέον την ψήφο του συντηρητικού αλλά μάλλον μετριοπαθούς Προέδρου για να αποφασίσει συντηρητικά.
Σημειώστε ότι πολλοί αναλυτές στις ΗΠΑ επισημαίνουν τον κίνδυνο πλήρους ανατροπής στο άμεσο μέλλον της μνημειώδους απόφασης του Ανωτάτου Δικαστηρίου περί νομιμοποίησης των αμβλώσεων (υπόθεση Roe εναντίον Wade, 1973), ή και άλλων αποφάσεων-σταθμών του παρελθόντος.
Στη φωτογραφία η τρέχουσα σύνθεση τού Ανωτάτου Δικαστηρίου των ΗΠΑ.
Από αριστερά προς τα δεξιά (σε παρένθεση το έτος γέννησης και η εν γένει θέση τού/τής δικαστού, C = συντηρητική, P = προοδευτική):
Όρθιοι: Brett M. Kavanaugh (1965, C), Elena Kagan (1960, P), Neil M. Gorsuch (1967, C), Amy Coney Barrett (1972, C). Οι τρεις συντηρητικοί αυτής της σειράς διορίστηκαν από τον πρώην Πρόεδρο Ντόναλντ Τραμπ.
Καθήμενοι: Samuel A. Alito (1950, C), Clarence Thomas (1948, C), John G. Roberts (Πρόεδρος, 1955, C), Stephen G. Breyer (1938, P), Sonia Sotomayor (1954, P). Ο προοδευτικός δικαστής Breyer αναμένεται να αποχωρήσει σύντομα και στη θέση του θα διοριστεί κάποιος πιθανότατα επίσης προοδευτικός από τον Πρόεδρο Μπάιντεν.
