Μου φαίνεται απόλυτα λογικό να μην ζυγίζουν σωστά τα δεδομένα ή να προτεραιοποιούν λάθος στόχους. Δεν χρειάζεται να είσαι και κανένα σούπερ κοφτερό μυαλό για να γίνεις πρωθυπουργός χώρας. Όσο για τους επιστήμονες, στην αρχή της πανδημίας που παρακολουθούσα τα πράγματα πιο στενά, ο Boris Johnson είχε μπορέσει να βρει 2-3 επιστήμονες κύρους οι οποίοι έβγαιναν και έλεγαν ό,τι βόλευε το αφήγημα του Boris, μέχρι σημείου ψεύδους. Αν αυτό έγινε στη Βρετανία, δεν καταλαβαίνω γιατί να μην γίνεται οπουδήποτε αλλού στον κόσμο.
Η διαφορά της Μιλιώτη, του Καργιολάκη και άλλων είναι ότι μπορούν να λένε ό,τι σκέφτονται γιατί δεν περιμένουν χρηματοδοτήσεις. Αν είσαι στην έρευνα και στα πανεπιστήμια, δημοσίως λες αυτό που θέλουν να ακούσουν οι χρηματοδότες σου, γιατί αλλιώς μπορεί να βρεθείς από τη μία μέρα στην άλλη χωρίς δουλειά. Γιατί νομίζεις ότι δεν μιλάνε επιστήμονες από τη Βρετανία; Μετρημένοι στα δάχτυλα είναι αυτοί που έχουν δημόσιο λόγο, και ο λόγος τους θυμίζει τον Μαγιορκίνη.
Οπότε όχι, δεν με καθυσηχάζει καθόλου το τι κάνουν οι κυβερνήσεις. Αν κάνουν λάθος, θα βγουν απλά και θα πουν "oopsie, we were wrong" όπως έχουν κάνει πολλές φορές ως τώρα, και όλα καλά. Αλί από αυτούς που βλέπουν τα ραδίκια ανάποδα ή παλεύουν με long COVID, καρκίνους και αυτοάνοσα.
Υπάρχει μια λεπτομέρεια που αγνοείς στο σκεπτικό αυτό.
Η κάθε κυβέρνηση εκτός από λοιμωξιολόγους έχει και άλλες ειδικότητες πχ οικονομολόγους και πριν πάρουν μια απόφαση το ζυγίζουν από όλες τις πλευρές, οικονομικές, κοινωνικές, πολιτικές και άλλες που δεν φανταζόμαστε καν και βέβαια έχουν πληροφορίες που ελάχιστοι έχουν.
Αποτελέσματα από μοντέλα,προσομοιώσεις,έρευνες πριν δημοσιευτούν, ακριβείς πληροφορίες για τις αντοχές των συστημάτων υγείας,οικονομική κοστολόγηση κάθε επιλογής,μυστικές δημοσκοπήσεις, ακριβείς πληροφορίες για την οικονομική κατάσταση του κόσμου κλπ.
Οπότε τα ζυγίζουν με όλες τις παραμέτρους, εκεί που ο καθένας που θα βγει σε fb/twitter κλπ το βλέπει από την σκοπιά του αυτοί το βλέπουν σφαιρικά.
Όλες οι επιλογές είναι κόστος-όφελος.
Που και καθαρά επιδημιολογικά αν το δεις, εμπιστεύομαι περισσότερο την άποψη της επιτροπής λοιμοξιολόγων ενός κράτους που αποτελείται από πολλούς οχι από 1(πχ Ελλάδα έχει καμιά 30αρια που ψηφίζουν για τις εισηγήσεις, δεν είναι μόνο ο Μαγιορκίνης ή ο Σαρηγιάννης) και έχουν πολύ περισσότερα δεδομένα από τον οποιονδήποτε είναι έξω από τον χορό και ας είναι του επαγγέλματος.
Λες μπορεί να μην τα ζυγίζουν σωστά ή να βάζουν λάθος προτεραιότητες. Ναι οκ, αλλά όλες οι δυτικές κυβερνήσεις με μικρές διαφορές την ίδια στρατηγική ακολουθούν.
Όλοι λάθος στόχους βάζουν, όλοι δεν τα έχουν ζυγίσει σωστά;
Δεν μιλάμε για τον τρελό του χωριού που κάνει κάτι εντελώς διαφορετικό από τους άλλους όπως πχ ήταν στην αρχή η Σουηδία, παρόμοια σταρτηγική ακολουθούν όλοι.
Τώρα για τις ευθύνες του καθενός, ναι αν κάνουν λάθος θα πουν κάναμε λάθος. Αλλά αν κάνουν λάθος οι επιπτώσεις που έχουν είναι πολύ μεγαλύτερες από της κάθε Μιλιώτη και του κάθε λοιμωξιολόγου του facebook, στεκιού κλπ.
Αν η Μιλιώτη πέσει έξω τι έγινε; Who gives a fuck, θα το κάνει γαργάρα και συνεχίζει.
Ακόμα και αν ένας γνωστός επιστήμονας αποδειχθεί ότι λέει μπούρδες πχ Παυλάκης τι έγινε;
Λίγη ζημιά στο κύρος του ίσως και ως εκεί.
Αν μια κυβέρνηση κάνει μακακία το πληρώνει με οικονομική ζημιά, νεκρούς κλπ τα οποία βγαίνουν όλα σε πολιτικό κόστος.
