Λένε ότι χλευασμός ηρωνία και κοροιδία είναι το ίδιο, οκ απο ότι ΄λέτε δεν είναι το ίδιο, αλλα πώς είναι δυνατόν 2 πράγματα τα οποία χτυπάνε σε ευαίσθητα σημεία όπως διάβασα και έχουν σκοπό την μείωση του σινομηλητη να είναι διαφορετικά;
Ακουσα επίσεις ότι ο όρος χλευασμος δεν χρησιμοποιήτε σωστά, μα μπορούμε να κρίνουμε την σωστή ή λάθος χρήση μίας ένοιας; και πότε μπορούμε να ξέρουμε πότε ήταν λάθος και πότε σωστά;
Ο Χλευασμός και η Ειρωνεία, μοιάζουν να είναι έννοιες παρεμφερείς αλλά σίγουρα δεν είναι όμοιες.
Ο Χλευασμός είναι πιο κοντά στην κοροϊδία, γιατί στην ουσία
ο μόνος σκοπός του είναι η
προσβολή, η
περιφρόνηση ή η
υποτίμηση, μιας ιδέας μιας κατάστασης ή ενός ατόμου.
Η Ειρωνεία, από την άλλη είναι ένα σχήμα λόγου με πολλές και διαφορετικές χρήσεις:
Λεκτική ειρωνεία: Είναι η χρήση του λόγου με τρόπο ώστε το νόημα να είναι αντίθετο του κυριολεκτικού (αντίφραση).
Παράδειγμα 1:
Μια μέρα με
καλό καιρό, κάποιος λέει: "Τι ωραία μέρα σήμερα!"
Μια μέρα με
κακό καιρό, κάποιος λέει: "Τι ωραία μέρα σήμερα!"
Οι δύο φράσεις είναι ίδιες φυσικά, αλλά έχουν εντελώς διαφορετικό νόημα κατά περίπτωση!
Ούτε στην πρώτη ούτε και στη δεύτερη περίπτωση προσβάλλεται κάποιος (εκτός ίσως από τον καιρό
)
Παράδειγμα 2:
Παλαιότερο πόστ από το φόρουμ:
Συμφωνώ απόλυτα με την Δασκάλα. Το θέμα είναι απόλυτα σοβαρό. Τα παιδιά μέσα στην πίεση του καπιταλιστικού πολιτισμού μη έχοντας άλλη διέξοδο παίζουν παιχνίδια δήθεν αθώα αλλά υποβόσκουν οι βασικές αρχές του πολιτισμού των ισχυρών. Σε τέτοια παιχνίδια στο υποσυνείδητο του παιδιού δημιουργείται η εντύπωση ότι το σώμα είναι ένα είδος απόλαυσης.
. Το συγκεκριμένο παιδί στο μέλλον με μαθηματική ακρίβεια θα προτιμάει να κάνει έρωτα από την πίσω οδό και έτσι κυρίες και κύριοι θα ξεφύγουμε από τις βασικές αρχές αιώνων της εκκλησίας όπου είναι σαφές ότι έρωτας = αναπαραγωγή.
@ Δασκάλα.
Όπως βλέπεις εδώ μια φράση με απόλυτα σοβαρή εκφορά, χρησιμοποιείται για να καυτηριάσει μια κατάσταση χωρίς να υπάρχει διάθεση να μειώσει κανέναν από τους παρόντες συνομιλητές.
Πιθανότατα εάν η εν λόγω δασκάλα ήταν παρούσα να ένιωθε την ανάγκη να απαντήσει στη μομφή.
Σε αυτού του είδους την ειρωνεία ο δέκτης καλείται να αξιολογήσει τον τρόπο με τον οποίο ο συνομιλητής χρησιμοποιεί τον λόγο ώστε να εκφράσει αυτό που θέλει. (Γι' αυτό και αν πας στο θέμα από το οποίο πήρα το quote, θα δεις ότι κάποιοι αναρωτήθηκαν τι ήθελε πραγματικά να πει ο Exp).
Όταν η ειρωνεία χρησιμοποιείται
επιθετικά, τότε πολλές φορές μιλάμε για "Σαρκασμό" και πάλι όμως υπάρχουν λεπτές διαφορές που διαχωρίζουν το σαρκασμό από το χιούμορ και τη σάτιρα.
Τραγική Ειρωνεία: Λέγεται η ειρωνεία όπου ο ήρωας δεν γνωρίζει κάτι που τον αφορά την ίδια στιγμή που το κοινό το γνωρίζει. Παραδείγματα υπάρχουν άπειρα στις ελληνικές τραγωδίες. Πρόχειρα να αναφέρω τον
Οιδίποδα ο οποίος δεν γνώριζε ότι παντρεύτηκε τη μητέρα του και σκότωσε τον πατέρα του.
Ειρωνεία Καταστάσεων (Κοσμική Ειρωνεία):
Παραδείγματα που αναφέρονται στη Wiki:
1. Ιστοσελίδα με περιεχόμενο που προτρέπει τους αναγνώστες της να μην χρησιμοποιούν το internet.
2. Άθεοι που απαιτούν Θρησκευτικές αργίες.
3. Το να σε πατήσει νοσοκομειακό ή ...νεκροφόρα.
Άλλο παράδειγμα είναι αυτό που αναφέρεται σε μια ιστορία του O. Henry, στην οποία ένα πολύ φτωχό ζευγάρι θέλει να ανταλλάξει δώρα για τα Χριστούγεννα. Η γυναίκα αποφασίζει να κόψει τα μαλλιά της και να τα πουλήσει ώστε να αγοράσει στον άντρα της μια αλυσίδα για το ρολόι τσέπης του, ενώ την ίδια ώρα εκείνος χωρίς να γνωρίζει, πουλάει το ρολόι του, για να της αγοράσει ένα ακριβό χτένι για τα μαλλιά της.
Ειρωνεία της Μοίρας:
1. Τρανό παράδειγμα, ο
Μπετόβεν στον οποίο η μοίρα επιφύλασσε να χάσει την ακοή του και ο ζωγράφος
Μονέ, ο οποίος έχασε την όρασή του.
2. Ένα ατύχημα που έγινε πριν από μερικά χρόνια στη Βόρειο Ελλάδα, όπου ένας πατέρας σκότωσε σε μετωπική σύγκρουση τον ίδιο του το γιο που ερχόταν από το αντίθετο ρεύμα κυκλοφορίας.
Ιστορική Ειρωνεία: Αντικρουόμενες δηλώσεις γίνονταν τις πρώτες μέρες των Ηλεκτρονικών Υπολογιστών μια που πίστευαν πως θα αποτελούσαν συσκευές που η χρησιμότητά τους θα περιοριζόταν σε καθαρά κυβερνητικό ή ακαδημαϊκό επίπεδο.
Η ιστορία φυσικά τις διέψευσε.
Πιστεύω πως είναι φανερό από τα παραπάνω πως η ειρωνεία δεν μπορεί να συγκριθεί με τον χλευασμό και αν μη τι άλλο, έχει τόσες χρήσεις, που θα ήταν στείρο να την καταδικάσουμε ως αυστηρά προσβλητική.
Ελπίζω το ποστ μου να απαντά στο ερώτημα της Μάνιας για το αν μπορεί μια έννοια να χρησιμοποιείται με λανθασμένο τρόπο...
Υπενθυμίζω πως δεν είμαι γλωσσολόγος, ή φιλόλογος και κάθε διόρθωση ή προσθήκη είναι ευπρόσδεκτη!
