Πιστεύετε ότι η νέα γενιά είναι πολύ χειρότερη από τις παλιότερες;

Μπα, όσα διαστήματα έκανα δύο δουλειές ή υπερωρίες ήμουν ζάχαρη. Τώρα άδεια και ανυπομονώ να επιστρέψω στις επάλξεις 💪
Εν τω μεταξύ ο παππούς μου δούλευε άπειρες ώρες εργοστάσιο, οι μπαρμπάδες μου χωράφια από την ανατολή μέχρι τη δύση του ηλίου, όλοι τα καλύτερα είχαν να πουν.

Εργασία και χαρά, η καλύτερη ψυχοθεραπεία.

Συμφωνώ! ένα 24ωρο νομοσχέδιο χρειαζόμαστε να μην έχουμε χρόνο ούτε να σκεφτόμαστε ούτε να θλιβόμαστε :yes:
Αυτόματη ένωση συνεχόμενων μηνυμάτων:

+1

σαν εκπρόσωπος της γενιας Χ, μεγαλωσα στην τυχη, απο δυο γονεις που με αγαπουσαν μεν, αλλα δεν ηξεραν τι να με κανουν, εναν πατερα που δεν ασχοληθηκε, που επρεπε να με στειλουν σε ψυχολογο απο τα 12 ή τουλαχιστον να με κερδισουν επικοινωνιακα και να μπορεσω να τους ζητησω βοηθεια.

απο την αλλη βεβαια, οι παλιοτερες γενιες, πιστευω εζησαν πιο ευτυχισμενοι, μες τις αυταπατες τους, την ξεγνοιασια τους και την πολυ περιορισμενη εικονα που ειχαν για τα πραγματα, στον μικροκοσμο που ηταν χωμενοι. εζησαν επισης και τον καπιταλισμο στα πανω του (σχετικα) και οχι στην υφεση που βρισκεται σημερα.

+1

σαν εκπρόσωπος της γενιας Χ, μεγαλωσα στην τυχη, απο δυο γονεις που με αγαπουσαν μεν, αλλα δεν ηξεραν τι να με κανουν, εναν πατερα που δεν ασχοληθηκε, που επρεπε να με στειλουν σε ψυχολογο απο τα 12 ή τουλαχιστον να με κερδισουν επικοινωνιακα και να μπορεσω να τους ζητησω βοηθεια.

απο την αλλη βεβαια, οι παλιοτερες γενιες, πιστευω εζησαν πιο ευτυχισμενοι, μες τις αυταπατες τους, την ξεγνοιασια τους και την πολυ περιορισμενη εικονα που ειχαν για τα πραγματα, στον μικροκοσμο που ηταν χωμενοι. εζησαν επισης και τον καπιταλισμο στα πανω του (σχετικα) και οχι στην υφεση που βρισκεται σημερα.

Καλα βέβαια και οι ψυχολόγοι δεν ειναι εγγυημένο ότι θα σε βοηθήσουν, υπάρχουν καλοί και κακοί αντίστοιχα. Αμα ατυχήσεις πολύ μπορεί και να σε κάνουν χειρότερα. Όπως και να έχει, ελπίζω αργότερα να βρήκες κάποιο ίχνος ψυχικής ηρεμίας έστω...
 
Τελευταία επεξεργασία:
Μπα, όσα διαστήματα έκανα δύο δουλειές ή υπερωρίες ήμουν ζάχαρη. Τώρα άδεια και ανυπομονώ να επιστρέψω στις επάλξεις 💪
Εν τω μεταξύ ο παππούς μου δούλευε άπειρες ώρες εργοστάσιο, οι μπαρμπάδες μου χωράφια από την ανατολή μέχρι τη δύση του ηλίου, όλοι τα καλύτερα είχαν να πουν.

Εργασία και χαρά, η καλύτερη ψυχοθεραπεία.
Εσένα μπορεί να σε γεμίζει αυτό αλλά δεν είναι όλοι ίδιοι. Τι δικό σου δημιούργησες σε αυτό το διάστημα ; Πως εξέφρασες τον δικό σου προσωπικό χαρακτήρα ;

Χάλασες το πιο πολύτιμο αγαθό σου, τον χρόνο σου για να γεμίσεις τις τσέπες κάποιου άλλου όσο εσύ πήρες ψίχουλα.Ακόμα και να σου αρέσει η εργασία σου, το να θες να περνάς σχεδόν όλη την ημέρα εκεί είναι ανθυγιεινό και εκτός αυτού δεν αλλάζει στο τέλος της ημέρας πως πρακτικά είσαι δούλος που υλοποιεί τα όνειρα και τα επιχειρηματικά σχέδια ενός τρίτου.

Οι διπλές δουλειές και οι υπερωρίες είναι κυρίως για οικογενειάρχες που αποζητούν σταθερότητα, άτομα σε οικονομική ανάγκη, ή ατομα τελείως ανέμπνευστα. Είναι πολύ λυπηρό κάποιος να θέλει να εργάζεται υπερβολικά γιατί δεν θα ήξερε πώς να αξιοποιήσει τον ελεύθερο χρόνο του. Αυτό δείχνει πλήρη υποδούλωση. Δεν νοείται νέος άνθρωπος να βολεύεται σε τέτοιες καταστάσεις ενώ έχει όλο τον χρόνο και το περιθώριο να πάρει ρίσκα.

Άλλοι πλουτίζουν και εσύ χαίρεσαι με λίγα ψίχουλα γιατί οι παλιότερες γενιές για να κάνουν cope με μια κακή κατάσταση έπρεπε να πείσουν τον εαυτό τους, και κατά συνέπεια τις επόμενες γενιές, πως η σκληρή δουλειά κάνει τον άνθρωπο. Όσο εσύ φαντάζεσαι τον εαυτό σου τίμιο και εργατικό, άλλοι δεν δουλεύουν ούτε το 1/10 και βγάζουν 100 φορές παραπάνω μέσω του δικού σου κόπου. Δεν λεω πώς μπορείς να κάνεις πολλά να το αλλάξεις άμεσα, αλλά το να χαίρεσαι για αυτό είναι σίγουρα ένα βήμα προς την λάθος κατεύθυνση εαν ευελπιστείς να ζήσεις καλύτερα κάποια στιγμή.
 
Τελευταία επεξεργασία:
Από το ότι ανήκω σε αυτήν

ξέρω από πρώτο χέρι

τα πιτσιρίκια που σφάζονται στις αυλές των δημοτικών; Μάντεψε ποιας γενιάς γονείς είχαν

Πιστεύω ότι η κάθε γενιά έχει άσχημα δείγματα. Απλά μας αρέσει να ωραιοποιούμε το παρελθόν και να ψάχνουμε Καποδίστριες. Ακόμη και στη γενιά του 1730 να ψάξεις, και τότε με εκείνα τα δεδομένα, θα έβλεπες παραβατικά άτομα και παιδιά που δεν έπαιρναν τα γράμματα. Απλά οι κοινωνικές νόρμες ήταν διαφορετικές, δεν υπήρχε "χαϊδεμα" ανεπρόκοπων και η πρόσβαση στη γνώση ήταν οικονομική δαπάνη από κάποια πλούσια οικογένεια που πλήρωνε εκτύπωση βιβλίων στη Βενετία ή στη Βιέννη μαζί με τα υφάσματα που εμπορεύονταν να τα φέρουν πίσω στην Ελλάδα (με την άδεια κάποιου τούρκου αγά που ήταν κάπως διαλλακτικός). Βέβαια σήμερα με την τόση υπερπληροφόρηση και τα σκουπίδια που κυκλοφορούν στο διαδίκτυο, είναι λογικό να μην έχουμε σαφή εικόνα για το παρελθόν. Ο καθένας παρουσιάζει μια "πολιτική" ιστορία με βάση την πολιτική του άποψη και οι νέες γενιές να ζουν κάπως σε ένα μεσαιωνικό νέφος που περιλαμβάνει ντελουλού πίτσες, ακουστικά μόνιμα, σιδεράκια, τσίχλες κολλημένες στο πάτωμα του δωματίου και τα χαρτιά από σημειώσεις πεταμένα στη λεκάνη της τουαλέτας.
 
Μπα, όσα διαστήματα έκανα δύο δουλειές ή υπερωρίες ήμουν ζάχαρη. Τώρα άδεια και ανυπομονώ να επιστρέψω στις επάλξεις 💪
Εν τω μεταξύ ο παππούς μου δούλευε άπειρες ώρες εργοστάσιο, οι μπαρμπάδες μου χωράφια από την ανατολή μέχρι τη δύση του ηλίου, όλοι τα καλύτερα είχαν να πουν.

Εργασία και χαρά, η καλύτερη ψυχοθεραπεία.
Ναι εργασια και χαρα, και τα παιδια μεγαλωνουν πλεον στον αυτοματο μεσω του τικ τοκ και του ινσταγκραμ. Τα αποτελεσματα τα βλεπουμε πλεον. Τα σκεφτεστε αυτα που λετε?
 
Δεν την έχω διασταυρώσει την είδηση σε πιο γνωστό μέσο, αλλά το βάζω:
Αυτό υποστήριξε ενώπιον της Επιτροπής Εμπορίου, Επιστήμης και Μεταφορών της Γερουσίας των ΗΠΑ ο δρ Τζάρεντ Κούνεϊ Χόρβαθ, πρώην εκπαιδευτικός και νυν νευροεπιστήμονας, ο οποίος αποδίδει τη γνωστική στασιμότητα –και σε ορισμένες περιπτώσεις την υποχώρηση– στην υπερβολική εξάρτηση από την ψηφιακή τεχνολογία στην εκπαίδευση.
 
Δεν την έχω διασταυρώσει την είδηση σε πιο γνωστό μέσο, αλλά το βάζω:
Τικ τοκ και σόσιαλ
Ατελείωτη ψυχαγωγία, πορνο ένα κλικ μακριά, ψηφιακά υποκατάστατα..
Πρεζακια εύκολης ντοπαμίνης.

Καλά λέω...εμπρός πίσω! Λίγο γείωση μπας και σωθούμε.
 
Δεν την έχω διασταυρώσει την είδηση σε πιο γνωστό μέσο, αλλά το βάζω:
Ποτέ η επόμενη γενιά δεν ήταν πιο έξυπνη από την προηγούμενη\

καλά τα εξελικτικά παραμύθια κ το να παραμυθιαζόμαστε εν γένει με την "πρόοδο" αλλά καλύτερη η αλήθεια

το μεγάλο ρήγμα βέβαια υπήρξε την περίοδο 1840-1900 όπου μία γρήγορη σκιαγράφηση της λογοτεχνικής παραγωγής μαρτυρά τη μεγάλη διαφορά ανάμεσα στην τεχνολογική οπισθοδρόμηση και την αντιληπτική ικανότητα μεγάλων πνευμάτων που ως καλλιτέχνες και άρα κεραίες της φυλής τους κατανόησαν την επερχόμενη αποκτήνωση του ανθρωπίνου γένους
 
Τικ τοκ και σόσιαλ
Ατελείωτη ψυχαγωγία, πορνο ένα κλικ μακριά, ψηφιακά υποκατάστατα..
Πρεζακια εύκολης ντοπαμίνης.

Καλά λέω...εμπρός πίσω! Λίγο γείωση μπας και σωθούμε.
Δεν ξέρω κατά πόσο η ψυχαγωγία ρίχνει τις νοητικές λειτουργίες.

Ο προβληματισμός είναι κυρίως προς τις ψηφιακές ευκολίες, και υπάρχει ήδη η ανησυχία τώρα με την ai ότι θα σερβίρονται τα πάντα έτοιμα με αποτέλεσμα να μην χρειάζεται να σκεφτεί ή να μην σκεφτεί πολύ ο μαθητής - φοιτητής - εκπαιδευτικός - ο κάθε τελικός χρήστης.

Ακόμα πχ και το πιο απλό, το να χειρογραφείς, έχει αντικατασταθεί σε μεγάλο βαθμό.
 
Η Gen Z πιστεύω είμαστε πιο κυνική γενιά, από όλες τις προηγούμενες και πιο ωφελιμιστική. Δηλαδή δε τρέφουμε αυταπάτες όπως οι προηγούμενες γενιές ότι πχ μας χρωστάνε κάτι οι υπόλοιποι, ή και να ήθελαν δε μπορούν πλέον, ή ότι θα παλέψουμε να βελτιώσουμε τη χώρα, ή ότι η οικονομική κατάσταση με την πάροδο του χρόνου θα εξομαλύνεται και θα επιστρέψει σε επίπεδα προ 2008. Έχουμε έναν αμυντικό ατομικισμό επιβίωσης. Πολιτικοποιημένοι μεν, αλλά καθόλου κομματικοποιημένοι και πεπεισμένοι ότι πχ μέσω εκλογών, δε μπορεί να αλλάξει κατεύθυνση το πολιτικό σύστημα. Επίσης, στις ανθρώπινες σχέσεις, ίσως σε μεγάλο ποσοστό δυστυχώς, λειτουργούμε με όρους ''δούναι και λαβείν'', πχ δικτύωση με άτομα που θα σε προωθήσουν κάπου για εργασία, κλπ. Δε βλέπω τόσο, διάθεση για αμοιβαίες φιλικές πχ σχέσεις, όπου μπορείτε να συζητάτε τα προβλήματα σας μεταξύ σας. Είμαστε του στυλ, έχεις κάποια θέματα, καλύτερα να μιλήσεις με ψυχολόγο, γιατί φέρνεις αρνητικό vibe. Όχι ότι γίνεται από κακία, αλλά πιστεύω είμαστε αδέξιοι συναισθηματικά και δε μπορούμε να διαχειριστούμε πχ προβληματισμούς άλλων, όταν έχουμε τους δικούς μας. Σίγουρα, πάντως, είμαστε από τις πιο αγχωμένες γενιές σε θέμα συνεχούς ανάπτυξης δεξιοτήτων για αγορά εργασίας, σεμινάρια, networking κλπ.
 
Τελευταία επεξεργασία:

Χρήστες Βρείτε παρόμοια

Back
Top