Εκεί που περίμενα ότι οι τρεις κάφροι του Mystery Theatre έβλεπαν μόνο ταινίες επιπέδου "Zombie Nightmare", βλέπω στο τόρρεντ "Άμλετ"!
Οι αθεόφοβοι, πήραν μια γερμανική απόδοση του '56, και πέρασαν από πάνω τους εαυτούς τους θεατές σε σινεμά, και τα σχόλια είναι επιεικώς γτπ...
Δε μπορώ να σταματήσω τα γέλια, θα καλέσουν την αστυνομία οι γείτονες στο τέλος...
Ενδεικτικά...
-Είναι οι τρεις ευγενείς σιωπηλοί, και περιμένουν με τα ξίφη στα χέρια, να αντιμετωπίσουν το φάντασμα... Τη νεκρική σιγή σπάει ο κάφρος.
Κάφρος 1: "Να ζει κανείς, ή να..."
Κάφρος 2: "Σκάσε ρε μ@λ@κ@, ακόμα δεν άρχισε το έργο"
-Χορός στο παλάτι. Ιππότες και δεσποσύνες χορεύουν.
Ο κάφρος: "Saturday Night Fever! Yoy know how to do it!"
-Oι βασιλιάς κάθεται στο θρόνο μεγαλοπρεπώς, και ο Άμλετ τον κοιτάζει σκυθρωπός από μια γωνιά.
Ο κάφρος: "I totally rule man! Suck on it, Hamlet."
-O Άμλετ βλέπει τον Οράτιο και χαίρεται: "...Horacio??? Horacio!!!"
Ο κάφρος: "Υο Horacio! How's it hangin' you m@ther f@ckin' son of a..."
-O Οράτιος: "Διατελώ ευπειθώς στην υπηρεσία Σας, Πριγκηπά μου"
Ο κάφρος: "Great, go wash the car".
-O Άμλετ τρέχει να αντιμετωπίσει το φάντασμα, με το ξίφος στο χέρι.
Ο κάφρος: "Get him Ham! Kick his ectoplasmatic ass!!!"
-Η βασίλισσα αυτοκτονεί πίνοντας το δηλητήριο.
Ο κάφρος: "Holy Shit, cherry flavour! "
-O Άμλετ διαλέγει ξίφος, για να μονομαχήσει με τον Λαέρτη.
Ο κάφρος: "Οk Horacio. Now get me my pistol".
-O Άμλετ πεθαίνει, και όλοι κρέμονται από τα χείλη του.
Ο κάφρος: "Listen to my Will... Nah! I always tell that joke when I'm dying".
Τίτλοι τέλους. Ο Κάφρος ετοιμάζει το σίκουελ: "Hamlet will be back in... HAMLET 2: THUNDERBALLS!"
Άλλος κάφρος, καθώς σηκώνεται: "Yeah, great play, you are a real shakespeare."
Cut. Πως φαίνεται όμως ότι είχαν μεγαλύτερες προσδοκίες από τη ζωή τους. Με το που τελειώνει το επεισόδιο, πέφτει ο γνωστός μονόλογος.
To be, or not to be--that is the question:
Whether 'tis nobler in the mind to suffer
The slings and arrows of outrageous fortune
Or to take arms against a sea of troubles
And by opposing end them. To die, to sleep--
No more--and by a sleep to say we end
Τhe heartache, and the thousand natural shocks
That flesh is heir to. 'Tis a consummation
Devoutly to be wished.
To die, to sleep--
To sleep--perchance to dream.