Καλώς ήρθες Κρινάκι με τον ιδιαίτερο τρόπο γραφής σου
Θα ήθελα να σε ρωτήσω αν έχεις σκεφτεί το ενδεχόμενο να θεωρείς τα αρχαία ελληνικά αγάλματα ότι έχουν τέλειο σώμα γιατί με αυτό το πρότυπο μεγάλωσες; Θα έλεγα δηλαδή ότι αν μεγάλωνες στο Μαρόκο που για αυτούς η παχουλούλα γυναίκα δηλώνει καλή υγεία και χρήμα, μάλλον θα προτιμούσες κάτι με περισσότερα κιλάκια
Κοῖτα ἐγώ μίλησα για ἁρμονία τοῦ σώματος. Ὄχι γιά τό ποιό σῶμα εἶναι ὄμορφο. Ἀπ' ὅτι κατάλαβα σχεδόν ὅλοι μιλάτε γιά τό ποιό σῶμα εἶναι ὡραῖο καί ὄχι γιά τό ποιό εἶναι τέλειο. Ἄλλο ἀρμονία-τελειότητα καί ἄλλο ὀμορφιά. Ἡ ἁρμονία-τελειότητα εἶναι ἀντικειμενική. Ἡ ὀμορφιά ὅμως εἶναι τελείως ὑποκειμενική. Κάτι πού θεωρῶ ἐγώ ὀμορφο καί μοῦ ἀρέσει πολύ μπορεῖ γιά κάποιον ἄλλον νά εἶναι ἀπαίσιο καί ἀπαράδεκτο. Αὐτό συμβαίνει γιατί ἀλλα κριτήρια ἔχω ἐγώ μέ τά ὀποῖα καθορίζω τί εἶναι ὄμορφο γιά μένα καί διαφορετικά οἱ υπόλοιποι. Θά ἤθελα νά σάς παραθέσω ἕνα ἀπόσπασμα ἀπό τό βιβλίο τοῦ Guthrie, Σωκράτης, τό ὁποῖο θεωρῶ ὅτι ταιριάζει μέ τό θέμα μας καί εἰλικρινά θά μέ ἐνδιέφεραν πολύ τά σχόλιά σας. Ἐλπίζω νά σάς ἀρέσει:
Ἡ ἐξωτερική ἐμφάνιση τοῦ Σωκράτη.
Ὅλοι γενικῶς συμφωνοῦν ὅτι στήν ἐμφάνιση ὁ Σωκράτης ἧταν ἐξαιρετικά ἄσχημος, ἀλλά ὅτι ἡ ἀσχήμια του ἦταν γοητευτική. Τά κύρια χαρακτηριστικά του ἦταν μιά πλατιά, πλακουτσωτή καί γυριστή μύτη, μάτια γουρλωτά, χοντρά, σαρκώδη χείλη καί " μιά μᾶλλον ἀνοικονόμητη κοιλιά", ὅπως ὁ ἴδιος τή χαρακτηρίζει στό Συμπόσιο τοῦ Ξενοφῶντα (2,18). Κοιτοῦσε τούς ἄλλους μ' ἕναν ἐντελῶς ἰδιαίτερο τρόπο, πού τούς ἔμενε ἀξέχαστος, ἀλλά πού δύσκολα περιγράφεται. Διαβάζουμε ὅτι " συνήθιζε νά τούς ἀτενίζει μέ ὀρθάνοιχτα μάτια", "ἔριχνε , ὅπως ἦταν ἡ συνήθειά του, γρήγορες ματιές μέ χαμηλωμένο τό κεφάλι σάν ταῦρος", καί ὅτι "κοιτοῦσε λοξά". καυχιόταν στ' ἀστεῖα ὅτι μέ μάτια τόσο πεταγμένα πρός τά ἔξω μποροῦσε νά ἔχει εὐρύτερο ὀπτικό πεδίο πρός τά πλάγια ἀπ' ὅ, τι οἱ περισσότεροι ἄνθρωποι. Οἱ φίλοι του τόν παρομοίαζαν μέ σάτυρο καί μέ σελάχι. Στό Συμπόσιο (κεφ.V) ὁ Ξενοφῶν περιγράφει ἕναν διασκεδαστικό διαγωνισμό ὀμορφιάς ἀνάμεσα στόν Σωκράτη καί τόν ὄμορφο Κριτόβολο, ὁ ὁποῖος τόν προκαλεῖ νά τοῦ άποδείξει μέ τή συνηθισμένη του μέθοδο τῶν ἐρωταποκρίσεων ὅτι εἶναι ὀμορφότερος ἀπό αὐτόν. ("Μόνον", προσθέτει, "να φέρουμε τό φῶς πιό κοντά".) Ἔτσι ὁ Σωκράτης ἀρχίζει:
Σ: Νομίζεις λοιπόν ὅτι μόνο στόν ἄνθρωπο ὑπάρχει ἡ ὀμορφιά, ἤ καί σέ ἄλλα πράγματα;
Κ: Πιστεύω ὅτι ὑπάρχει καί στό ἄλογο καί στό βόδι καί σέ πολλά ἄψυχα πράγματα. Ξέρω, γιά παράδειγμα, πώς ὑπάρχει καί ἀσπίδα ὡραία καί ξίφος ὡραῖο καί δόρυ.
Σ: Καί πῶς εἶναι δυνατό νά εἶναι ὅλα αὐτά ὡραῖα, μολονότι δέν ἔχουν καμιά ὁμοιότητα ἀναμεταξύ τους;
Κ: Ἄν εἶναι καλά φτιαγμένα γιά τό σκοπό πού χρησιμοποιοῦμε τό καθένα ἀπό αὐτά, ἤ ἄν ἀπό τή φύση τους εἶναι πλασμένα ἔτσι ὥστε νά ἐξυπηρετοῦν τίς ἀνάγκες μας, τότε εἶναι ὠραῖα.
Σ: Γιατί λοιπόν χρειαζόμαστε τά μάτια;
Κ: Εἶναι φανερό: γιά νά βλέπουμε.
Σ: Ἐν τοιαύτη ὅμως περιπτώσει τά μάτια μου πρέπει νά εἶναι ὀμοφότερα ἀπό τά δικά σου, γιατί τά δικά σου βλέπουν μόνο μπροστά, ἐνῶ τά δικά μου , ἐπειδή εἶναι τόσο πεταγμένα πρός τά ἔξω, βλέπουν καί πρός τά πλάγια.
Κ: Θέλεις νά πεῖς ὅτι ὁ κάβουρας ἔχει τά ὠραιότερα μάτια ἀπό ὅλα τά ζῶα;
Σ: Ἀσφαλῶς, γιατί ἀπό τή φύση τους τά μάτια του εἶναι καί πολύ δυνατά.
Κ: Ἐντάξει, ἀλλά τίνος ἡ μύτη εἶναι πιό ὠραία, ἡ δικιά σου ἤ δικιά μου;
Σ: Ἐγώ νομίζω ἡ δικιά μου, ἄν βέβαια οἱ θεοί μᾶς ἔδωσαν τίς μύτες γιά νά ὀσφραινόμαστε. Γιατί τά δικά σου ρουθούνια βλέπουν πρός τή γῆ, ἐνῶ τά δικά μου γυρίζουν πρός τά πάνω, ὤστε νά δέχονται ἀπό παντοῦ τίς ὀσμές.
Κ: Μά πῶς μπορεῖ μιά σιμή μύτη νά εἶναι ὡραιότερη ἀπό μιά ἴσια;
Σ: Μπορεῖ, γιατί δέν ἐμποδίζει τά μάτια, ἀλλά τά ἀφήνει ἐλεύθερα νά βλέπουν ὅ, τι θέλουν, ἐνῶ ἠ μύτη μέ τό κανονικό ὕψος τά χωρίζει σάν τεῖχος, σάν νά ἤθελε νά τά ἐμποδίσει νά βλέπουν.
Κ: Γιά τό στόμα πάντως δέν ἀντιλέγω° γιατί ἄν τό στόμα ἔχει γίνει γιά νά δαγκώνει, ἐσύ θά μποροῦσες νά δαγκώσεις ἔνα πολύ μεγαλύτερο κομμάτι ἀπ' ὅ, τι ἐγώ.
Σ: Καί ἐπειδή ἔχω παχιά χείλη, δέν νομίζεις ὅτι τό φιλί μου εἶναι τρυφερότερο ἀπό τό δικό σου;
Κ: Σύμφωνα μέ τά λόγια σου φαίνεται ὅτι τό στόμα μου εἶναι ἀσχημότερο καί ἀπό τό στόμα τοῦ γαϊδάρου.
Σ: Κι αὐτό δέν εἶναι τρανή ἀπόδειξη ὅτι ἐγώ εἶμαι πιό ὄμορφος ἀπό σένα; Ὅτι δηλαδή καί οἱ Ναϊάδες, πού εἶναι θεές, γεννοῦν τούς Σιληνούς, οἱ ὁποῖοι μοιάζουν περισσότερο μέ μένα παρά μέ σένα.
Κ: Παραιτοῦμαι. Ἄς γίνει ὅμως ἡ ψηφοφορία γιά νά δῶ τό ταχύτερο τί πρόστιμο πρέπει νά πληρώσω.
