...και φύγανε χορτάτοι, που λένε?
Αν θα φας μύγες κοκκινιστές ή παϊδάκια φλαμπέ με σως φαλακρού αετού
σαν λαστ σάπα,
ίσως να μην έχει παραπάνω σημασία από το να κείτεται σκατό κατσίκας
στη μέση της αχανούς λεωφόρου, οδηγώντας για λας Βέγκας, ξέρω γω...
Σκέφτομαι πως όσο διαβάζεις το βιβλίο 50 εδεσμάτων για τους 50 μελλοθάνατους,
αυτοί κιόλας όχι μόνο το χώνεψαν αλλά κι ο τάφος στον οποίο εξορίστηκαν
τους χώνεψε κι αυτούς με τη σειρά του.
Χάνεις κι αυτό το μακάριο "εις υγείαν" ρε παιδί μου.
Φαντάζεσαι?
να τρως και να μη κατεβαίνει η μπουκιά με τίποτε,
γιατί σε δυο ώρες τρως και μια ένεση μούρλια
Ή ΑΚόμα πιο σουρεαλιστικά (
)
να ανατρέψεις όλα τα προγνωστικά κι ενώ τρως να
σου κάτσει στο λαιμό και να πας από ασφυξία
και φυσικά να επαληθευτεί το ρητό
"δε το έφαγες το αρνί μιχαλάκη, σε έφαγε
"
...ενιγουέϊζ, θα ήθελα μαύρα μούρα με σοκολάτα,
μαζί με μια χαμούρα με θέα κάποιο φωτισμένο λιμάνι,
(σίγουρα να ακούω τα νερά γιατί μου θυμίζουν νυχτερινές εξορμήσεις
σε νησιά την εποχή της ένοχης αθωότητάς μου) με θηλυκή παρέα (
)
και να στοχαζόμαστε το
La Liberte ou l'Amour του κυρ Ρεμπώ,
να ρίχναμε κι ένα κουίκι (
)
για να πίναμε και τίποτα.
με πιάνς, έτσι?
υγ. και μια φιλολογική ερώτηση:
πώς να ρίξει ένα γεύμα φως στη ψυχή κάποιου
λίγο πριν σκοτεινιάσει φορέβα?
Δηλ αμα ζητήσει ενα μακ μπέργκερ ή κουνουπίδια ογκρατέν,
πώς σκατά φωτίζει αυτό τη ψυχή?
Οκ, αν ζητούσε ανθρώπινα συκωτάκια σβησμένα με κιάντι
ή πιο συγκεκριμένα εντόσθια του εισαγγελέα ή ρώγες ραγού
5 ενόρκων, το καταλαβαίνω.
