Η σύγχρονη Ελλάδα έχει περισσότερες ομοιότητες με το κράτος της βυζαντινής αυτοκρατορίας. Θεωρώ ότι η περίοδος αυτή είναι ιδιαίτερα παρεξηγημένη, γιατί οι δυτικοί Ευρωπαίοι ήθελαν να αποταξουν από πάνω τους το γεγονός ότι η πρωτεύουσα της ρωμαϊκής αυτοκρατορίας μεταφέρθηκε στο Βυζάντιο και ότι άλλαξαν οι γεωπολιτικές ισορροπίες.
Μπορούμε να σκεφτούμε την Κωνσταντινούπολη ως τη Νέα Υόρκη της εποχής, όπου συνέρρεαν πληθυσμοί από κάθε άκρη της γης, καθώς ήταν ένα σημαντικότατο κοινωνικό, οικονομικό, εμπορικό και θρησκευτικό κέντρο. Στάθηκε για σχεδόν 1000 χρόνια πρωτεύουσα του βυζαντινού κράτους, αλλά ακόμη και μετά την οθωμανική κατάκτηση παρέμεινε πρωτεύουσα, γιατί οι Οθωμανοί αναγνώριζαν τη σημασία της.
Στον 19ο αιώνα, πιστεύω ότι υπήρχε πίεση από την πλευρά των ευρωπαϊκών δυνάμεων για τη σύσταση εθνικών κρατών και την απάλειψη των αχανών αυτοκρατοριών. Στη δική μας περιοχή, όπου οι ελληνόφωνοι χριστιανοί, που αυτοαποκαλούνταν ως Ρωμιοί (ή Rum από τους Οθωμανούς), είχαν το δικαίωμα της θρησκευτικής ελευθερίας. Μάλιστα η επίσημη θέση της εκκλησίας (του Πατριαρχείου) ήταν η προσήλωση στην οθωμανική αυτοκρατορία, η οποία προσέφερε ανεξαρτησία στο πατριαρχείο, που είχε εξουσία πάνω στους ελληνόφωνους χριστιανούς της αυτοκρατορίας. Γι' αυτό άλλωστε και τα ελληνόπουλα διδάσκονταν μόνο αποσπάσματα από την Αγία γραφή για γραφή και ανάγνωση για σχεδόν 4 αιώνες...
Η επανάσταση ήταν αποτέλεσμα συγκεκριμένων συμφερόντων στην ανατολική Μεσόγειο, λόγω της θέσης κλειδί που κατείχε η Ελλάδα. Παράλληλα, με αυτόν τον τρόπο το μέγεθος και η επιρροή της οθωμανικής αυτοκρατορίας στην Ευρώπη θα συρρικνωνόταν. Έτσι, ο συνδυασμός όλων αυτών των επιρροών και του νεοελληνικού Διαφωτισμού οδήγησαν στην επανάσταση του 1821. Η βασική ιδεολογική βάση ήταν ότι οι ελληνόφωνοι χριστιανοί της οθωμανικής αυτοκρατορίας είναι πνευματικοι απόγονοι των αρχαίων Ελλήνων και επιθυμούν να επαναφέρουν τη δόξα της Ελλάδας. Φυσικά, το κύριο συστατικό των Ελλήνων ήταν το κοινό θρήσκευμα, ώστε να προβούν στον επαναστατικό αγώνα εναντίον των Οθωμανών.