Τώρα αυτό που κολλάει; Οτι δεν είναι γνωστό ας πούμε το πόσοι απο αυτούς πραγματικά δουλεύουν. Προσωπικά με έχουν βρίσει, μου έχουν φωνάξει, με έχουν στείλει σε λάθος σημείο, με έχουν καθυστερήσει και με έχουν ειρωνευτεί αμέτρητοι ΔΥ και όσοι ξέρω έχουν τέτοιες εμπειρίες, γιατί να το κρύψουμε; ή να δείξουμε σεβασμό σε κάποιον που δεν σε σέβεται;
Αυτο που λες ισχύει. Εχω πάει όμως και σε υπηρεσίες που την τιμάνε τη φανέλα τους.
Θα μου πεις, η πλειοψηφία είναι έτσι.
Κάποια στιγμή πρέπει να μιλήσουμε και για τη σιωπηλη πλειοψηφια του ιδιωτικού τομέα, τις κυρίες που πίνουν τους λάττε τους στο HR και 4.55 έχουν σηκωθει απο την καρέκλα, τους άσχετης πανεπιστημιακής εκπαίδευσης πχ φιλολογους που πιάνουν πόστα σε λογιστήρια σε εταιρίες γιατί τους έχωσε πολιτικός ή υψηλό συγγενικο φιλικό στέλεχος κλπ.
Δεν ειναι το Δημόσιο, ή ο Ιδιωτης, είναι η νοοτροπία, του οχι τι ξέρεις, αλλα ποιον ξέρεις, κι αφου γατζωθείς, κόβεται η κλάψα και γίνεσαι ο κλασσικός "εεεεγω θα σας γαμήσω τώρα, θα περνάτε απο μενα"
Πίστευω πολύ στην ατομική παθογένεια πέραν της συλλογικής.
Και δυστυχώς όταν κι εμείς ως πολίτες πάμε απέναντι από τον υπάλληλο με προκατάληψη, σε φάση "α μωρε με την τεμπέλα, τι κάνει" σα να χουμε φάει ενα ταψί ζεστά σκατά, ε το πιάνει αυτο η άλλη. Αμα την παρεις με το καλό, ευχάριστα σε φάση "πως να χειραγωγήσετε εναν ΔΥ", μια χαρα γινεται η δουλειά σου.