Dreamweaver ωραια αυτα που γράφεις αλλα ειναι για άλλη χώρα ..... (μάλλον μας γραφεις και απο άλλη χώρα)
εδω ο κοσμος τοσα χρονια δεν έχει αλλαξει τον τροπο που ζει. Βλέπεις να ζουμε με ακριβως ιδιο τροπο οπως πριν 10 χρονια με την εκκλησια , τις γραφειοκρατικές αγκυλώσεις που ειναι τροχοπέδη στην ανάπτυξη, τα ψέμματα των πολιτικων. Κανονικά θα έπρεπε ο κοσμος να έχει αποβάλλει και διώξει ολους αυτους που μας έφεραν σε αυτη τη κατασταση τοσα χρονια. Αλλα οπως βλέπεις συνεχιζουμε να τους ακολουθουμε. Παλι τα ιδια και τα ιδια. Ο γιος του μπαμπα ο εγγονος κτλπ κτλπ οικογενειοκρατια.
Δεν ξέρω αν έβαλες τα παραδείγματα που παραθέτεις πιο πάνω σε μια σειρά ή είναι τυχαία, αλλά δεν θα έβαζα την εκκλησία στις top προτεραιότητες. Δεν αμφισβητώ ότι υπάρχουν θέματα στα οποία πρέπει να δεχθεί κριτική, αλλά αφενός αυτό είναι αποτέλεσμα ενός γενικότερου πλαισίου πολιτικοποίησης των πάντων, με την θρησκεία να αποτελεί μια σηματική πηγή legitimacy to rule, αφετέρου είναι redeemable. Συνεχίζει να προσφέρει κοινωνικό έργο που βασίζεται στον εθελοντισμό και το βασικότερο προσφέρει μια πηγή απόλυτης ηθικής και "αόρατης κοινωνικής κόλλας". Δεν διαφωνώ θεμελιωδώς με κάποιο set of secular ethics, αλλά καλό είναι να έχουμε μια αίσθηση προτεραιοτήτων
Τον Ιουλιο του 2015 κοντέψαμε να γινουμε Βενεζούελα ευτυχως τελευταια στιγμή μας έκοψε και ακολουθησαμε τον μοναδικο δρομο που ειχαμε. Τώρα οι ξένοι ισως μπορέσουν να βάλουν μια τάξη στην αναρχια που επικρατουσε τοσα χρονια στην Ελλάδα. Ο καθενας εκανε οτι ήθελε έκανε απεργιες έκανε καταληψεις έκλεβε λεφτά απο το δημοσιο κτλπ κτλπ και δυστυχως αυτη η νοοτροπια διαδοθηκε και στα παιδια του "Να ελισσεσαι" θα ακουσεις συχνά και αυτο σημαινει να αποφυγεις να κάνεις κάτι απο το να προσπαθησεις να το κάνεις με σωστο τροπο και για την ανάπτυξη και το κράτος.
Ολα αυτα θα πρέπει να αλλάξουν αλλα επειδη οι αλλαγές ειναι τραυματικές και οι εγχωριοι δεν μπορουν να τα καταλαβουν ευκολα αυτα εναντιώνονται. Οποτε θα χρειαστει πιστευω κάποιος χρονος μέχρι να μπουν κάποια πράγματα στη θέση τους. Το σιγουρο ειναι οτι η κριση θα μας κάνει καλο.
Κανεις λάθος σε κάποια πράγματα. Δεν υπάρχει αναρχία στην Ελλάδα, υπάρχουν αρχές και νόμοι, αλλα ας πούμε ότι οι προτεραιότητες αυτών των ανθρώπων δεν είναι το έργο που τους ανατέθηκε. Με άλλα λόγια, οι επιλογές δεν είναι ανάμεσα στην αρχή (θετικό) και την αναρχία (αρνητικό?), καθώς η αρχη δεν είναι απαράιτητο να έχει θετική επίδραση, τόσο από άποψη διαφθοράς αλλά και λογικών. Για το κατα πόσο οι ξένοι, μάλλον εννοείς την ΕΕ, προσπαθούνε να βάλουνε μια τάξη έχω κάποιες αμφιβολίες. Μην ξεχνάς οτι και οι ίδιοι πολιτικοί είναι και η ΕΕ δεν είναι κανένα bastion of administrative efficiency and economic liberty. Προφανώς δεν είναι στο ίδιο επίπεδο με τους Έλληνες συναδέλφους τους, αλλά από άποψη δυναμικής, εις βάθος χρόνου η διαφορά θα μειώνεται και όχι θετικά.
Όσο αφορά τις λογικές που υπάρχουν, γενικά δεν διαφωνώ, αλλά το θέμα είναι το ποια είναι η διορθωτική κατεύθυνση. Αναφέρεις ότι κάποιος μπορεί να αποφεύγει να κάνει κάτι για την ανάπτυξη του κράτους και αυτό είναι ακριβώς το point μου. Πρέπει να σταματήσει να είναι το κράτος το σημείο αναφοράς των πάντων και ειδικά των θετικών. Αυτό που λέμε κράτος δεν υπάρχει ώς κάποια ξεχωριστή οντότητα, αλλά είναι οι πολιτικοί και οι δημόσιοι υπάλληλοι. Η διαχείριση των διαφόρων θεμάτων, χρημάτων και ακόμα περισσότερο το δικό τους καλό δεν ταυτίζεται με το καλό των συνανθρώπου σου που θέλεις να βοηθήσεις. Δεν αμφισβητώ οτι κάποιες παρασιτικές λογικές θα συνεχίσουν να υπάρχουν, αλλά θα είναι πολύ πιο δύσκολο να παραμείνουν βιώσιμες χωρίς την πολιτική. Μια άλλη διάσταση του θέματα είναι πως επειδή δεν ψηφίζεις αλά κάρτ για το κάθε θέμα ξεχωριστά αλλά κόμματα, μπορεί να επικεντρώνεσαι αποκλειστικά σε κάποια θέματα που σου αρεσουν ιδιαίτερα, συνταξούλα, θεσούλα, δωράκι, ΕΡΤ, οικονομική αναδιανομή, αδιαφορώντας για όλα τα υπόλοιπα. Αυτό γίνεται ακόμα χειρότερο (αλλά ιδιαίτερα χρήσιμο πολιτικά) όταν μαθαίνεις να ζείς από από το πολιτικό σύστημα. Νομίζω πως ο akikos ήταν που είχε ανεβάσει ένα άρθρο που έδειχνε πως τα 2/3 των Ελλήνων παίρνουν κάποια μορφή επιδώματος, που είναι κατι πραγματικά τραγικό σε εκλογικό επίπεδο, ειδικά όταν συνδυάζεται με φανατικό μίσος προς την ελεύθερη αγορά
Όσο λυπαμαι να βλέπω νέους φανατισμένους άλλο τόσο λυπαμαι τους αδιάφορους που ασχολούνται μόνο με τα γκομενικά και τον εαυτό τους.
Όπως είπες, μέτρον άριστον με σημείωση ότι το μέτρο δεν μπαίνει στην πολιτικοποίηση, αλλά στον φανατισμό, την κομματικοποίηση (έννοια συχνά αντίθετη της πολιτικοποίησης) και την προσωπολατρεία.
Καταρχάς δεν είναι και τόσο αντίθετες έννοιες, η κομματοποίηση απαιτεί την πολιτικοοποίηση καθώς τα κόμματα στηρίζονται στην πολιτική. Το εάν έχει αρνητική έννοια είναι ένα τελείως διαφορετικό ζήτημα.
Δεύτερον, το να έχει κάποιος θετική επίδραση σε κάτι δεν είναι κάτι ιδιαίτερα εύκολο, ειδικά σε ζητήματα που αφορούν και άλλους ανθρώπους. Το ότι κάποιος κάνει κάτι μέσω πολιτικής, κατεβαίνοντας σε μια διαδήλωση πχ, δεν είναι απαραίτητα και θετικό, καθώς άνετα μπορούν να κρύβονται χίλια δυο άλλα κίνητρα, όχι μόνο οικονομικά, ή γενικά αυτό που θέλει να κάνει να είναι θεμελιωδώς καταστροφικό. Οι κομμουνιστές δεν αδιαφορούν, αλλά η επίδρασή τους είναι τρομερά αρνητική, οπότε ίσως και να ήταν καλύτερο να κάθονται σπίτια τους να δούνε TV.
