Πρέπει ο ασθενής να γνωρίζει όλη την αλήθεια;

[LiViNGtheLiFE]

Το θέμα, πιστεύω, ότι αφορά περισσότερο το ψυχολογικό κομμάτι.

+1 ετσι ειναι...
οταν ο ασθενης πιστευει οτι ειναι καλα υπαρχουν σιγουρα περισσοτερες πιθανοτητες να θεραπευτει...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[karotenia]

ωραιο θεμα!!!
εγω ειμαι της αποψης οτι παντα πρεπει ο ασθενης να μαθαινει την αληθεια.
Στο κατωκατω αυτον αφορα και θα πρεπει να εχει λεπτομερη αναφορα για την κατασταση του
το πιο τραγικο για μενα ειναι να το μαθαινουν πρωτοι οι συγγενεις.....ειναι απαραδεκτο
επισης γνωριζω περιπτωση οπου γιατρος ανακοινωσε σε ασθενη 45 ετων οτι εχει καρκινο στον διαδρομο (οχι στο γραφειο, ιδιωτικα οπως οφειλε ) και μπροστα στον αδελφο και τον πατερα του ασθενουν ο οποιος ηταν προσφατα εγχειρισμενος απο καρδια.
δηλαδη επαγγελματικη δεοντολογια υπο του μηδενος.......και το καλυτερο! τελικα η διαγνωση ηταν λαθος αφου οι εξετασεις του μπερδευτηκαν με εξετασεις αλλου ασθενη..........
εγω προσωπικα θα ηθελα να ξερω τα παντα για μενα ακομα και αν μου συνεβαιναν τα χειροτερα.
γεμικα πιστευω οτι ειδικα οταν προκειται για νεο ανθρωπο πρεπει ο γιατρος να τον ενημερωνει για τα παντα...πρεπει ο αλλος να ξερει ποσο και πως θα ζησει να προγραμματισει την ζωη του να κανει μια προσπαθεια εστω να αποτρεψει το χειροτερο.
μονο σε μια περιπτωση συμφωνω με την αποκρυψη, οταν προκειται για πολυ ηλικιωμενο ανθρωπο.Δεν το βρισκω καθολου σωστο να τον ταραξεις με εικασιες ειδικα στην αρχη που οι γιατροι ακομα δεν ειναι σιγουροι για το τι προκειται. Καλο θα ηταν το ιατρονοσηλευτικο προσωπικο να ηρεμησει προσωρινα τον ηλικιωμενο ασθενη μεχρι να βεβαιωθει για την κατασταση της υγειας του.....φυσικα ομως αν ο ασθενης θελει να μαθει περισσοτερα ειναι υποχρεωση των επαγγελματιων υγειας να τον ενημερωσουν

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 14 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[isida!!!]

εξαρταται τον ασθενη!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 14 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[IreneGr]

Eιλικρινά πιστεύω ότι είναι πάρα πολύ δύσκολο θέμα και δεν ξέρω αν υπάρχει ιδανική αντιμετώπιση. Σίγουρα αν ήμουν εγώ θαθελα να γνωρίζω την κρισιμότητα της κατάστασης. Όπως και οι περισσότεροι πιστεύω. Πάντως όταν ο παππούς μου ήταν πολύ άρρωστος,είχε καρκίνο σε τρία μέρη του σώματος, ήταν σίγουρος θάνατος. Απλά δεν γνωρίζαμε πότε ακριβώς θα γίνει. Δεν του είπαμε τίποτα αλλά το είχε καταλάβει, ένα μήνα ήταν μέσα στο νοσοκομείο και είχε εμφανής αλλαγές στο σώμα του σε σημείο που να μην μπορεί να μιλήσει, είχε ανοίξει το δέρμα του και άλλα πολλά. Οπότε σε τέτοιες καταστάσεις, που ο ασθενής γνωρίζει από μόνος του, τι συμβαίνει, ίσως τα λόγια ναναι περιττά.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 14 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Muxu Su]

ο ασθενής για μένα θα πρέπει να γνωρίζει την αλήθεια.Να ξέρει τι του γίνεται. Αλλα πιο πολυ ειναι στον άνθρωπο αν ο αλλος τα παιρνει ψυχραιμα τα πραγματα και ειναι αισιόδοξος να μαθει την αλήθεια αλλα αμα ειναι καποιος που δεν ειναι καθολου αισιοδοξος και φοβαται καλυτερα να μην του πουνε τι έχει.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 14 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Τάσος97]

Εγώ πιστεύω πως πρέπει να μαθαίνει όλη την αλήθεια. Να ξέρει τι έπεται. Ακόμη και για το ψυχολογικό κομμάτι γιατί να μη γνωρίζει. Προσωπικά απαιτώ από τους γιατρούς να μου εξηγούν ακριβώς τι έχω. Ακόμα και να μου πουν πως πρόκειται να πεθάνω θέλω να το ξέρω. Δεν καταλαβαίνω γιατί αποφεύγουν να λένε την αλήθεια και προτιμούν να λένε ψέμματα.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Εχέμυθη]

Σιγουρα ο ασθενης θα πρεπει να γνωριζει ολη την αληθεια με την προυποθεση ομως οτι δεν ειναι ηλικιωμενος.Ο παππους μου πχ επρεπε να κανει αφαιρεση ενςο ογκου στο παχυ εντερο.Δε του ειπαν την αληθεια φυσικα γιατι αν δε πεθαινε απο καρκινο που πιθανον ειχε θα τον χαναμε απο καρδια.Ομως τα νεα ατομα οφειλουν να γνωριζουν την ασθενεια τους και φυσικα ποσο σοβαρη ειναι και πως μπορει να αντιμετωιστει.Μονο ετσι μπορουν να την ξεπερασουν και να διαλεξουν την καλυτερη μεθοδο γι'αυτους.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[fockos]

Σιγουρα ο ασθενης θα πρεπει να γνωριζει ολη την αληθεια με την προυποθεση ομως οτι δεν ειναι ηλικιωμενος.Ο παππους μου πχ επρεπε να κανει αφαιρεση ενςο ογκου στο παχυ εντερο.Δε του ειπαν την αληθεια φυσικα γιατι αν δε πεθαινε απο καρκινο που πιθανον ειχε θα τον χαναμε απο καρδια.Ομως τα νεα ατομα οφειλουν να γνωριζουν την ασθενεια τους και φυσικα ποσο σοβαρη ειναι και πως μπορει να αντιμετωιστει.Μονο ετσι μπορουν να την ξεπερασουν και να διαλεξουν την καλυτερη μεθοδο γι'αυτους.

Πιστεύω πως ένας άνθρωπος υποβάλλεται σε θεραπεία για καρκίνο το καταλαβαίνει ή το υποψιάζεται. Το βιοηθικό είναι να ενημερώνεται ο ασθενής για τα πάντα με ειδικό τρόπο το να μην ενημέρωνεται είναι απλά η εύκολη λύση. Ενας άσθενης που γνωρίζει την σοβαρότητα της κατάστασης του είναι επιμελής πιο πολύ στην θεραπεία του και έχει χρόνο να προετοιμάσει την ψυχολογία του για όλα τα ενδεχόμενα.

Οι κατηγορίες ασθενών που δεν μπορεί να μην ενημερώνονται είναι άνθρωποι
με ψυχιατρικά προβλήματα
και νέα παιδιά (στα οποία δε λέγεται όλη η αλήθεια).

Όλοι οι αλλοι πρέπει να ενημερώνονται.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Εχέμυθη]

Kοιτα Φοκο αναγνωριζω οτι εχεις δικιο αλλα μη ξεχνας οτι ο ασθενης δε παυει να ειναι και ανθρωπος με διαφορετικο χαρακτηρα και συνεπως διαφορετικες αντιδρασεις.Οσον αφορα τον παππου μου εκτος οτι ειναι ηλικιωμενος ανθρωπος θα φοβοτανε υπερβολικα για κατι που στην τελικη δεν ηταν και σιγουρο.Οποτε για εμενα καλα εκαναν και δε του ειπαν ολη την αληθεια.Τωρα ειναι μια χαρα και δεν αμφανιστηκε ξανα ο ογκος.Γενικα πιστευω οτι στους ηλικιωμενους ανθρωπους , ειδικα σε αυτους που εχουν προβληματα με την καρδια τους και δεν ειναι δυνατοι χαρακτηρες, οπως ο παππους μου, δε πρεπει να τους αποκαλυπτουμε ολη την αληθεια.Υπαρχουν βεβαια και εξαιρεσεις.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Guest 010239]

Σίγουρα εξαρταται απο τον ασθενή που έχει να αντιμετωπίσει κάθε φορά.Βεβαια ο καθε γιατρός δεν μπορεί να είναι ταυτόχρονα ψυχολόγος ωστε να κρινει απο πριν αντιδράσεις και να πραττει ανάλογα,αλλά ειναι διαφορετικά να λες "Πεθαίνεις" και αλλιώς "Η κατάσταση σου είναι σοβαρή ή κρισιμη".Πρεπει να αφηνονται περιθωρια και ελπίδες στον ασθενη.Τωρα αν ο καθε γιατρος δεν γνωρίζει αυτον τον "τροπο" που δεν ειναι και τιποτα σπουδαιο στην ουσία,καλυτερα να μην λεει ολη την αληθεια..

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[ελενη_]

εμ... ειναι δυσκολο θεμα αυτο. πιστευω οτι σε καμια περιπτωση δεν πρεπει ο γιατρος να του πει ψεματα ή να μην του πει καθολου. αλλα βεβαια εξαρταται και απ το τι εχει ο ασθενης. αν ειναι κατι ανιατο, που δεν μπορει να σωθει και θα πεθανει ξερω γω, δεν εχει νοημα να του πει "ξερεις, πεθαινεις". θα στενοχωρηθει χωρις λογο. ειναι προτιμοτερο να του πει οτι ειναι κρισιμη η κατασταση του.αν ομως ειναι κατι που μπορει να το παλεψει, πιστευω πρεπει να του πει ολη την αληθεια γιατι ετσι θα εχει πληρη επιγνωση του τι συμβαινει και θα μπορει να το αντιμετωπισει με ψυχραιμια

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[kaleidoscope]

Ποια είναι ακριβώς όλη η αλήθεια;

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Γιώργος]

Ποια είναι ακριβώς όλη η αλήθεια;

Αυτή που ορίζεται στο πρώτο post, εάν το κοίταξες βέβαια.

Θυμιζει λιγο "γιατρε μου πειτε μου, θα ζησω?" το πραγμα, αλλα περα απ'την φωσκολικη αντιμετωπιση..πιστευετε οτι ο ασθενης πρεπει να γνωριζει με καθε λεπτομερεια τι του συμβαινει? Ακομα κι αν η ασθενεια ειναι ανιατη και δε θα του κανει καθολου καλο ψυχολογικα? Το ιδανικο ειναι η ψυχολογια του να ειναι ανεβασμενη και οι τριγυρω να παιζουν το θεατρο του παραλογου, ή να γνωριζει την κατασταση του?
Και τελικα, μετα απο ενα σημειο ξερει τα παντα αλλα δε θελει καν να το ακουσει ή οντως δεν υποψιαζεται κατι?
Προσωπικες εμπειριες δεκτες και απαραιτητες!

Αν δεν συμφωνείς με τον ορισμό, κάνε άλλο topic.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[kaleidoscope]

Αυτή που ορίζεται στο πρώτο post, εάν το κοίταξες βέβαια.

Το κοίταξα. Δεν με καλύπτει.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Mercury]

Ποια είναι ακριβώς όλη η αλήθεια;

Το κοίταξα. Δεν με καλύπτει.

Ας κάνω ένα υποθετικό σενάριο:
Είσαι η Dr. Kalei House με τον υπέροχο διαγνωστικό team που απαρτίζεται απο την Dr.Evangeline και τον Dr.Crowley.
Και σου έρχεται ασθενής,με συμπτώματα που δεν εξηγούνται έυκολα και αν δεν δράσεις γρήγορα ο ασθενής θα πεθάνει.
Τελικά μετά απο πολλές διαφορικές καταλήγετε σε θεραπεία,αλλά είναι 50-50 το ποσοστό επιτυχίας.
Τί κάνεις λοιπόν..Το λές στον ασθενή ή/και τους συγγενείς του;;
Ή τους χρυσώνεις το χάπι και άν τελικά δεν επιζήσει λές:"Ήταν πλέον αργά/Δεν μπορούσαμε να κάνουμε κάτι";;

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[fockos]

Ας κάνω ένα υποθετικό σενάριο:
Είσαι η Dr. Kalei House με τον υπέροχο διαγνωστικό team που απαρτίζεται απο την Dr.Evangeline και τον Dr.Crowley.
Και σου έρχεται ασθενής,με συμπτώματα που δεν εξηγούνται έυκολα και αν δεν δράσεις γρήγορα ο ασθενής θα πεθάνει.
Τελικά μετά απο πολλές διαφορικές καταλήγετε σε θεραπεία,αλλά είναι 50-50 το ποσοστό επιτυχίας.
Τί κάνεις λοιπόν..Το λές στον ασθενή ή/και τους συγγενείς του;;
Ή τους χρυσώνεις το χάπι και άν τελικά δεν επιζήσει λές:"Ήταν πλέον αργά/Δεν μπορούσαμε να κάνουμε κάτι";;

Βιοηθικά πρέπει να πεις την αλήθεια όχι απότομα αλλά με σεβασμό στον ασθενή και στις ιδιαιτερότητες του

(π.χ. θα κάνουμε μια θεραπεία η οποία έχει αμφίρροπα αποτελέσματα θέλετε να συνεχίσουμε ή να συνεχίσουμε με το συνηθισμένο πρωτόκολλο. Ο ασθενής και κατέπεκταση οι συγγενείς του αν δε μπορει ο ίδιος οι συγγενείς παίζουν ενεργό ρόλο στην θεραπεία δεν είναι απλά θεατές.
___________________________________
Επίσης εφόσον μια θεραπεία εφαρμόζεται πειραματικά (ερευνητικά) ο ασθενής πρεπει να συγκαταθέσει για να συμμετέχει.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[yperoxi]

Θεωρώ ότι ο ασθενής πρέπει να γνωρίζει την αλήθεια για να κάνει ο ίδιος τις μελλοντικές του επιλογές (τι είδους θεραπεία θα ακολουθήσει, αν θα ακολουθήσει κλπ - με το σκεπτικό ότι η ζωή δεν πρέπει να σώζεται με κάθε τίμημα αλλά η ανθρώπινη αξιοπρέπεια πρέπει).

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[ΔΕΣΠΟΙΝΑ Μ.]

Φυσικά και πρέπει να γνωρίζει τα πάντα.Είναι δικαίωμά του...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Scandal]

Κι εγώ είμαι υπέρ του να ξέρει ο ασθενής όλη την αλήθεια. Είναι δικαίωμά του στο φινάλε να ξέρει, ειδικά ως ενήλικο και σώας τας φρένας άτομο, ακόμα και ότι το τέλος του φτάνει ώστε να το χειριστεί με τον δικό του τρόπο (να πει ή και να κάνει κάποια πράγματα με αυτό ως αφορμή).

Δεν λέω να βομβαρδίζεται ο ασθενής συνέχεια για το "τέλος" του. Όμως το να παραμυθιάζουμε έναν ασθενή με δήθεν και ψέματα, όσο καλή και να είναι η διάθεση, εμένα μου φαίνεται σαν αναποτελεσματικός "εξορκισμός" του κακού.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[American Economist]

Και εγώ νομίζω ότι πρέπει να ξέρει την αλήθεια.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.