Ο θεός να μας φυλάει από την εξουσία του κάθε πικραμένου κομπλεξικού, δικτατορίσκου, κλητήρα υπουργείου, αυτού που ανέβηκε στην ιεραρχία σαν το σαλιγκάρι -σέρνοντας, γλείφοντας και με τα κέρατά του- του περισπούδαστου λακέ, του ξιπασμένου χειροκροτητή.
Ο θεός να φυλάει τον κόσμο ολόκληρο από εμάς τους διαμαρτυρόμενους, όταν με το καλό καταφέρουμε να πάρουμε εμείς την θέση την ακριβοθώρητη, την πολυπόθητη, την πολυαγαπημένη. Όταν τ' απωθημένα μας βρουν επιτέλους τη διέξοδο να διοχετευτούν στα κεφάλια άλλων φουκαράδων, που θα μας φτύνουν όπως φτύναμε κι εμείς τους προηγούμενους.
Ένα εξουσιαστικό σύστημα διδάσκει τα πρότυπά του σε όλα τα επίπεδα της κοινωνίας. Οικογένεια, σχολείο, στρατός, αστυνομία, εκκλησία, εργασία· και πάντοτε η τεχνητή ανεργία ως μπαμπούλας και ύπατος αρμοστής της Αυτού Μεγαλειότητος. Μας εντυπώνει βαθιά την εξουσιαστική λύσσα, την ανάγκη να καταπιέσουμε κάποιον κι εμείς επιτέλους. Μετά, αφού μας αλλοτριώσει, μας χαρίζει κι εμάς μια μικρή σταλίτσα από τη μεγάλη χάρη της. Έτσι, δεν χρειάζεται να πληρώνει έναν μπάτσο για τον καθένα από εμάς. Γινόμαστε εμείς οι ίδιοι μπάτσοι, ο ένας για τον άλλον.
Άλλωστε, όπως λέει και ο Norman Spinrad, "Η ισχυρότερη πρέζα είναι η εξουσία". Δεν είναι τυχαίο που το βιβλίο του "Ο Τζακ Μπάρον και η αιωνιότητα" απαγορεύτηκε κι έφτασε να απασχολήσει το Βρετανικό Κοινοβούλιο. Όλοι οι έμποροι κάθε λογής πρέζας, χρησιμοποιούν το ίδιο σύστημα. Σου δίνουν δωρεάν τις πρώτες δόσεις, ώστε στο τέλος να γίνεις βαποράκι και να πουλάς εσύ την πρέζα τους. Pusher, pushing a dream...
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.