Εγώ δεν υποστηρίζω πως ο Χριστιανισμος δεν έχει κοινωνικό όφελος. Ο Χριστιανισμος (η ιερατικη ταξη γενικότερα) είναι πολύ χρήσιμος στο να κρατά ένα πολύ συγκεκριμένο είδος ανθρώπου υπό έλεγχο, αυτό του πνευματικού σκλάβου, στρεφοντας την μνησικακια του εναντίων του εαυτου του υπό την μορφή ενοχής και όχι απέναντι στους ανωτετους ανθρώπους. Αυτό ήταν πάντα το όφελος.
Οταν στις κοινωνίες κυριάρχησε η αθεΐα το 40 περάσαμε σε καθεστώτα όπως της ΕΣΣΔ όπου ο άνθρωπος σκλάβος ήταν ελεύθερος από την ενοχή της θρησκείας και ελεύθερος να βγάλει το μίσος του προς τους άλλους και φυσικά το έκανε.
Τον άνθρωπο σκλάβο τον βλέπεις και σήμερα πολύ εύκολα στα προσωπα όλων που έχουν κανει σημαία τους την ισότητα και την ισοπέδωση των πάντων, καθώς αυτό εκφράζει απλά το μίσος του σκλάβου προς το ανώτερο.
Αυτοί οι άνθρωποι υπό το χριστιανισμό έχουν μέσα τους την ενοχή πως είναι φθονεροι και έτσι κάπως περιοριζονται. Σε αθειστικα καθεστώτα είναι ανεξέλεγκτοι.
Οπότε μια κοινωνία χριστιανών είναι γενικά καλύτερη από μια κοινωνία αθεων, αν δεχτούμε πως σε κάθε κοινωνια οι περισσότεροι θα είναι lower men. Είτε δηλαδή σκλάβοι (μνησικακοι και φθονεροι), είτε απλά άνθρωποι που ζουν για τον ηδονισμό (σε ζωώδη κατάσταση). Το θέμα είναι να μην μπορούν όλοι αυτοί να περιορίσουν τις ζωές των ανώτερων ανθρώπων, ή τουλάχιστο να μειωθεί ο περιορισμός αυτός στο ελάχιστο. Πιστεύω ακραδαντα πως αν είσαι ανωτερος άνθρωπος είναι ενστικτοδως άθεος,χωρις να σημαίνει φυσικά πως αν εισαι άθεος εισια και ανωτερος άνθρωπος. Αυτό συμβαίνει διότι ως ανωτερος άνθρωπος η θρησκεία και το δόγμα πάντα θα σου αφήνει στα χείλη μια γεύση παραμυθιού. Ναι, μπορεί να το αποδεχθείς κάποτε για συγκεκριμένους λόγους αλλά ποτέ εντελώς και ολόκληρωτικα.
