Το επεξήγησα και στον Βαλντερ μετά, δεν λέω κάτι τόσο δύσκολο, νομίζω. Για την έννοια της ελευθερίας έγραψα, η οποία είναι ουτοπικά κερδισμένη γιατί πάντα ο νικητής θέτει τους κανόνες του στους άλλους ή σε αυτή την περίπτωση μιας που λίγο πολύ αυτό λέτε, η πλειοψηφία στη μειοψηφία. Με λίγα λόγια νομίζετε ότι ο κόσμος πριν έτρεχε στο default και Ο,ΤΙ παράπονο έχει κάποιος είναι η ατζέντα που προωθεί ενώ ατζέντα έχει και ο Τραμπ και όλοι.
Ναι αλλα εγω ξέρω οτι δε θα είμαι ποτέ ελεύθερος να κανω ότι θέλω. Είμαι εντάξει με αυτό; Όχι. Θα τρέξει ο Τραμπ την ατζέντα του; Ναι. Θα μου αρεσει στο 100%; Όχι.
Αλλά θα πάρω μια ανάσα, μια ανάσα που δεν θα την έπαιρνα πριν. Για να φέρω έναν πιο σκληρό μετά, για να πάρω μεγαλύτερη ανάσα, και μετα έναν ακόμα περισσότερο του γούστου μου, ή και σε μια ιδανική πραγματικότητα να κυβερνήσω και να επιβάλλω τα θέλω μου εγω, και να απελευθερωθώ τελείως.
Κοινώς, θα υπάρχει κορεκτιλα και μετά; Πιθανότατα. Αλλά ειναι μια καλή αρχή το χθεσινό.
Και οι δυο μεριές βασίστηκαν εκεί αρκετά γιατί αυτός είναι ο ευκολότερος δρόμος σήμερα για να δημιουργήσεις τον φόβο και να εμφανιστείς ως τον σωτήρα της κρίσης. Η μια τον παρουσίαζε φασίστα, ο άλλος την έβγαζε κομουνίστρια (ο μεγαλύτερος φόβος των Αμερικανών).
Και μεγάλη αλήθεια, καθως αν βαλεις κατω αναλύσεις απο έμπειρους θα δεις οτι λένε οτι ολος αυτος ο συρφετός ήταν η ακροαριστερή πτέρυγα του Δημοκρατικού Κομματος.
Έφυγαν απο τον απλό άνθρωπο, τον λαικό, τον εργάτη.
Παλιά το Ρεπ Κομμα ηταν του Βορρά - της Ένωσης στον εμφύλιο, ενω το Δημοκρατικο ήταν της Συνομοσπονδίας.
Ήταν δηλαδή αντίθετα απ οτι σήμερα. Οι Ρεπ με τους προοδευτικούς και οι Δημ με τους "φασίστες".
Ολο αυτο τουμπαρε τις τελευταιες δεκαετίες και φτάσαμε σε σημειο να γκρεμιζουν αγάλματα της ιστορίας τους και μνημεία γιατι ετσι θελει η αριστεροτατη πτέρυγα των δημοκρατικων. Μέχρι και ο Μπέρνι Σάντερς έκανε μπαμ στο τέλος. Τους λεει τι περιμένατε να γίνει.
Κατά τα άλλα ναι όταν πουσαρεις κάτι που δεν ενδιαφέρει τους πάντες θα τους κουράσεις ειδικά αν γίνεται επιθετικά ( το ποιος έκανε βέβαια το σκυλί τοσο επιθετικό όταν το είχε σε μαντρί ειναι κουβέντα που γυρνάει στην αρχή)
Καταρχάς το σκυλί είναι πιστό στον γονιό/ιδιοκτήτη του. Οι wokies ειναι πιστοί μόνο στην πάρτη τους. Αλλά προχωράμε.
Δευτερον, το σκυλί δεν καταπιέζεται σε μαντριά, ή αν καταπιεστεί πχ επειδη οντως ειναι ασχημη η μεταχείρισή του, θα γαβγίσει και μάλιστα πολύ. Κι αν απελευθερωθεί, θα τρέξει αγχωμένο στα λιβάδια να χαρεί την ελευθερία του. Δε το νοιάζει να γυρίσει πίσω εκδικητικά να δαγκώσει, ούτε θα αρχίσει να κοβει κομμάτια. Οι wokies ειναι λες και βγήκανε απο το Άσυλο του Άρκαμ και θέλουν να αλλάξει η κοινωνία χτες, χωρις συζήτηση. Η κοινωνία ειναι και δική μας, και του 90%. Μπορεις να μου ζητήσεις να σε συμπεριλάβω, να σε σεβαστώ, να σε βοηθήσω, αλλά αν ως 10% πας να μου επιβληθείς, εκει θα έχουμε πρόβλημα.
Και φτάνω στο τελευταίο. Όταν το σκυλί το βλέπεις και είναι υπερ του δέοντος αφρίζον και "δαγκώνον" προς άπαντες, αντί να τρέξει προς την ελευθερία του θέλει να σε κατασπαράξει ακρως επιθετικα και κάνει ζημιά σε όλους τους άλλους που πάνε να το χαιδέψουν, εκει δεν θέλει διαπραγμάτευση. Θέλει ευθανασία. (φυσικα δε μιλαω για ανθρωπους ως αλληγορία εδω αλλα για την ατζέντα).
Αυτο έπαθε η woke agenda χθες. Ευθανασία.
