Το "Όταν έκλαψε ο Νίτσε" και "Το άρωμα του ονείρου" μου άρεσαν και μένα πολύ! Το πρώτο συνδυάζει μυθοπλασία, ψυχανάλυση και φιλοσοφία με πολύ ωραίο τρόπο. Το ρούφηξα. Το άλλο είναι πολύ σουρρεαλιστικό και τρελό! Ταξιδιάρικο. Εδώ και ΚΑΙΡΟ διαβάζω και το "Ακόμα και οι καουμπόυσες μελαγχολούν" του ίδιου συγγραφέα και είναι πολύ ωραίο.
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.