Η κρίση ξεκίνησε από το χρηματοπιστωτικό των ΗΠΑ και επεκτάθηκε. Το χρηματοπιστωτικό αποτελεί νευραλγικό κόμβο της καπιταλιστικής αναπαραγωγής.
Ωραίο να φταίνε πάντα οι άλλοι. Ενδεικτικά θα περιοριστώ σε κάτι πολύ συγκεκριμένο ως αντιπαράδειγμα. Ένα μέρος της φούσκας των ακινήτων είναι επειδή υπήρχε η κατάλληλη ζήτηση-προσφορά στεγαστικών δανείων (συχνά ακόμη και στο 120% της αξίας του ακινήτων). Αυτό έχει το ίδιο αντίκτυπο με αύξηση του εισοδήματος, έτσι οι τιμές, των ακινήτων αυξήθηκαν. Όταν τα δάνεια αυτά δεν εξυπηρετούνταν, και όταν οι τράπεζες δεν μπορούσαν, λόγο νομοθεσίας, να κάνουν πλειστηριασμούς και όποτε η μόνη τους κίνηση ήταν το πάγωμα των νέων δανείων, η αγοραστική δύναμη του Έλληνα έπεσε δραματικά γιατί εκτός της μείωσης λόγο κρίσης, είχαμε και την μείωση από τα δάνεια.
Εσύ βλέπεις τις ΗΠΑ σε αυτό, εγώ βλέπω μια ανθυγιεινή εγχώρια αγορά. Και σε ρωτάω ευθέως, η λύση μέσα από οπτική θα βρεθεί;
Η πραγματική μαλακία της υπόθεσης είναι αυτό τον χορό των χόρεψαν και πραγματικά φτωχοί οικογενειάρχες που απλά κοίταζαν την επιβίωσης τους. Άραγε το ΚΚΕ στην περίπτωση που αναλάβει την εξουσία, είναι πρόθυμο να αγοράσει τα κόκκινα δάνεια προς πραγματικά φτωχούς συμπατριώτες μας και να έπειτα να διαπραγματευτεί απευθείας με τα θύματα, με λαϊκούς και ενάρετους όρους; Μια τέτοια προεκλογική υπόσχεση, θα ήταν τεράστιο + για το κόμμα. Πολύ μεγαλύτερο από τους περιπάτους που οργανώνει το ΠΑΜΕ
Η κρίση οφείλεται στην αδυναμία αναπαραγωγής κεφαλαίου και δεν έχει να κάνει με τον αριθμό των τραπεζών ή των ξενοδοχείων.
"Κυρία-κυρία δεν διάβασα αλλά δεν φταίω εγώ, η απουσία μελέτης οφείλεται στην αδυναμία αναπαραγωγής συνθηκών κατάλληλες για διάβασμα"
Και για να μην είμαι μόνο είρωνας, επαναδιατυπώνω. Η κότα έκανε το αυγό ή το αυγό την κότα;
Η αγορά φταίει που δεν σήκωνε τόσες τράπεζες ή οι τράπεζες που επέλεξαν την συγκεκριμένη αγορά;
Κύριο αίτιο της αδυναμίας αυτής είναι η βασική αντίθεση που διέπει το σύστημα ανάμεσα στον κοινωνικό χαρακτήρα της εργασίας και της ατομικής ιδιοποίησης του αποτελέσματός της. Ο τρόπος με τον οποίο αντιμετωπίζεται είναι όπως ξαναέγραψα το σάρωμα εργασιακών δικαιωμάτων και παραγωγικών μονάδων και η απαξίωση κεφαλαίου ώστε να επενδύσουν ξανά πάνω σε ερείπια πολυεθνικές και μονοπώλια και να ξαναγίνει δυνατή η ομοαλή αναπαραγωγή κεφαλαίου.
2. Είναι εθελοντική εργασία, με την έννοια του προαιρετικού και του μη αναγκαίου, ο αγώνας για την επιβίωση και τη διασφάλιση θεμελιωδών δικαιωμάτων που αντιστοιχίζονται με την τεχνολογική και επιστημονική ανάπτυξη του 21ου αιώνα; Σαφώς και οι αγώνες για ένα καλύτερο αύριο θέλουν θυσίες αλλά δεν είναι και προγράμματα εθελοντισμού έτσι όπως έχει σακατευθεί ο όρος σήμερα.
Ξέρεις τι πιστεύω για τον κομμουνισμό; Και δεν θα σταθώ ούτε σε θέματα τι μου αρέσει ή δεν μου αρέσει στο κομμουνισμό, ούτε με τι συμφωνώ ή διαφωνώ, ούτε καν σχετικά με το πως θα ήθελα εγώ προσωπικά να ζήσω.
Πιστεύω λοιπόν ότι μιλάει για το ακατόρθωτο, για το ανεκπλήρωτο. Και αρκετοί οραματιστές του κομμουνισμού το ξέρουν καλά αυτό. Επίτηδες είναι διαλεγμένο κάτι τόσο ακραίο, είναι σχεδόν αδύνατον να πραγματοποιηθεί. Είναι πολύ δύσκολο από την κουκκίδα του τώρα να πάμε στην κουκκίδα του κομμουνισμού, μόνο με θαύμα μπορεί να γίνει αυτό. Ο κομμουνισμός είναι εσκεμμένα τόσο απίθανος, να κρατάει τους ανθρώπους απασχολημένους με την προαπαιτούμενη επανάσταση. Πιστεύω ούτε καν ο πιο πιστός κομμουνιστής, δεν ξέρει και δεν είναι έτοιμος να ζήσει σε ένα 100% ουτοπικά κομμουνιστική πραγματικότητα.
Και τι ακριβώς εννοώ; Εννοώ, ωραία πες ότι τα καταφέρατε. Μηδέν ανεργία, μηδέν απληστία, όλοι παίρνουν τις ίδιες χρηματικές μονάδες. Κανένας δεν πεινάει. Κάθε περιττό έσοδο των επιχειρησιακών δραστηριοτήτων επιστρέφει απευθείας στην τοπική κοινωνία. Κάθε μαθητής που τελειώνει την μόρφωση του, απασχολείται και μάλιστα ακριβώς σε μία θέση της αρεσκείας του. Εγώ το χοντραίνω και λέω ότι έχετε βρει και την τέλεια ποσότητα και ποιότητα των εισαγωγών. Κανένα μουτρωμένο προσωπάκι. Μετά τι; Μπορώ να σου αναφέρω χιλιάδες υποθετικά προβλήματα. Θα σου αναφέρω μόνο ένα, τις χρηματικές μονάδες που θα τα βρίσκουμε; Από τον 3D Printer;

Και μην μου πεις από τις εξαγωγές. Με τέτοιο πληθωρισμό, τίποτα δεν θα είναι ανταγωνιστικό. Αλήθεια ποίο το κομμουνιστικό φάρμακο για τον πληθωρισμό;
Και στο κάτω κάτω της γραφής, η πολιτική δεν είναι κουκκίδες πάνω σε ένα χάρτη ιδεολογίας. Είναι οι γραμμές που ενώνουν τις κουκκίδες. Πολιτική είναι η πορεία και πότε το ΚΚΕ δεν μιλάει για την πορεία, παρά μόνο κάτω οι ΗΠΑ και το κεφαλαίο.
Και προσωπικά, μιλώντας για πολιτική, δεν με ενδιαφέρουν καν οι γραμμές. Αυτό που με ενδιαφέρει είναι ο επίδοξος ηγέτης μπορεί να διαβεί το επιθυμητό του μονοπάτι. Όπως ακριβώς ξέρω ότι το μονοπάτι της χρυσής αυγής (ουγκά-ουγκά και ξύλο-ΟΕΟ) είναι απλά χαζό στον 21ο αιώνα, και έτσι ακριβώς ξέρω και ότι το ΚΚΕ θα τα φτύσει αργά ή γρήγορο, και το χειρότερο είναι ότι μετά κάνεις δεν θα θέλει να συνεχίσει το μονοπάτι αυτό όποτε ξανά πισωγυρίσματα. Πότε επιτέλους θα ξεκολλήσει η Ελλάδα από το 1950;
Δεν είναι θέμα νομίσματος ή εκτύπωσης χρημάτων. Το θέμα είναι ποιος κάνει κουμάντο στην οικονομία. Ποιός έχει την ιδιοκτησία στα μέσα παραγωγής και ως αποτέλεσμα αυτού ποιος έχει την ιδιοκτησία των προιόντων.
Ποία μέσα παραγωγής ορέ;
Εδώ ακόμη και η Βραζιλία μπορεί να κατασκευάσει ένα σύγχρονο κινητό και εμείς χτυπιόμαστε για τα ψωμάκια Κατσέλης

Αν σας ενδιαφέρουν αυτά τα μέσα, σας τα χαρίζουμε.
Όταν λες ότι όλο αυτό το θεωρείς πολύ όμορφο εννοείς ότι συμφωνείς με το μαρξισμό-λενινισμό και την προοπτική της σοσιαλιστικής-κομμουνιστικής κοινωνίας;
Χμ για να καταλάβεις τι εννοώ, πρέπει να να παρομοιάσω την πολιτική με τις γυναίκες. Αυτό που εννοώ είναι ότι ο κομμουνισμός είναι ωραία γυναίκα, αλλά δεν θα της έπεφτα πότε. Για εμένα είναι ανέραστη, θα είναι για πάντα στο friendzone
(Προφανώς και το ξέρεις ότι εντελώς άλλο πράγμα σοσιαλισμός και κομμουνισμός; Ωστόσο επιβεβαιώνεις την θεωρεία μου, ότι σιγά-σιγά ο κομμουνισμός εξασθενεί και απορροφάται από τον σοσιαλισμό όπου κάποια στιγμή θα εξαφανιστεί εντελώς

).
ο καπιταλισμός λέγεται καπιταλισμός και το ανώτατο στάδιό του λέγεται ιμπεριαλισμός
Απέδειξε μου ότι κομμουνισμός είναι έτσι φτιαγμένος, όπου είναι αδύνατον να αναπτυχθούν ιμπεριαλιστικές τάσεις
