Περίμενε, γιατί μάλλον τα έγραψα βιαστικά εκείνη την ώρα και δεν έγινα αντιληπτός. Η απάρνηση του Θεού και της παράδοσης πήγαινε στη Δύση και όχι στο Ισραήλ. Ιδανικά θα ήθελα να ζούμε σε μία ενωμένη Δύση (βασικά Ευρώπη) κάτω από τον Σταυρό και τις παραδοσιακές αξίες. Δεν είναι όμως έτσι, μάλιστα είναι το ακριβώς αντίθετο. Οι δυτικοί πρώτοι από όλα απαρνήθηκαν τον Θεό τους/μας, τις αξίες και τις παραδόσεις μας και οι Δυτικοί αποδείχθηκαν ο μεγαλύτερος κίνδυνος για τον εαυτό τους και την ταυτότητά τους από κάθε άλλον. Το κάστρο έπεσε από μέσα. Γι' αυτό σας ρωτάω τι καλό βρίσκετε σε κάτι ρητά του στιλ «Ενωμένη Δύση κατά του Ισλάμ».
Συγκεκριμένα για το Ισραήλ, κι εγώ το σέβομαι σαν έθνος. Είναι πανέξυπνος λαός, προσέφεραν πολλά στον κόσμο (παίζει οι περισσότεροι φιλόσοφοι και επιστήμονες να είχαν εβραϊκή καταγωγή) ενώ δημιούργησαν ουσιαστικά την πρώτη μονοθεϊστική θρησκεία που ήταν η μητέρα της δικής μας θρησκείας. Δεν θα με ακούσεις ποτέ να λέω ότι η Παλαιστίνη δεν είναι η πατρογονική τους γη, επίσης. Όμως, πως να το κάνουμε, οι συμπτώσεις είναι πολλές και δεν μπορείς παρά να μην παρατηρήσεις τις συνδέσεις ανάμεσα σε οικονομικές ελίτ, ΜΚΟ, διάφορους οργανισμούς και think tanks με το Εβραϊκό στοιχείο.