Waaaa.
Καλοκαίρι. Αργά το βράδυ (2-3 ας πούμε), σε κάποιο νησί μετά από ξεφάντωμα. Γενικά χωρίς πολύ/ εως καθόλου κόσμο.
Κάπου εκεί περπάτημα στην αμμουδιά - αφού έχω βγάλει τα σανδάλια μου και συγχρόνως ανεμίζει το μακρύ αεράτο εμπριμέ μου φόρεμα - να μιλάμε για διάφορα, σε κάποια φάση καθόμαστε δίπλα δίπλα στην άμμο ΤΣΟΥΠ και από κει και πέρα έχει ο Θεός. Ίσως μας πάρει ο ύπνος και το πρωί ξυπνήσουμε από τα κουνούπια.
Τι ρομαντικό!