Παιδιά καλησπέρα. Θα ήθελα να σας γράψω τη δική μου εμπειρία, η οποία αισίως σήμερα σχεδόν τελείωσε. Όπως σας είχα γράψει, χειρουργήθηκα στις αρχές Γενάρη στο Ιασώ General με γιατρό τον Α.Σ.
Θα σας θυμίσω ότι εγώ αυτόν ήξερα για καλό γιατρό, δεν το χα ψάξει παραπάνω, πίστευα ότι είναι ο ειδικός. Μόλις λοιπόν το πήρα κανονικά απόφαση γιατί δεν πήγαινε άλλο, αφού το πρόβλημα της αναπνοής ήταν χάλια, ε πήγα στο νοσοκομείο, τον βρήκα και κλείσαμε το ραντεβού για 10 μέρες μετά. Το περίεργο ήταν ότι αφού έκλεισα το ραντεβού, άρχισε να με τρώει και να ψάχνω τη γνώμη του κόσμου στο ίντερνετ. Έτσι βρήκα και το e-steki. Ε με την αναζήτηση που έκανα για το γιατρό μου, καθησυχάστηκα για τα θετικά που διάβασα, αλλά φρίκαρα με τα αρνητικά. Πολύ αμφισβήτηση κτλ. Διάβασα ότι φτιάχνει τον ύβο αλλά όχι το ακρορίνιο, ότι δε σε προσέχει μετά κτλ. Έλα που εγώ είχα κλείσει το ραντεβού ήδη.
Anyway, το χειρουργείο μου έγινε και αντί να κρατήσει δύο ώρες, κράτησε 5 ώρες. Όπως είχα ξαναγράψει, ο γιατρός άργησε να έρθει, αλλά αφού ήρθε, πέρασαν πέντε ώρες. Η δική μου περίπτωση ήταν πάρα πολύ δύσκολη. Ο γιατρός μου πε ότι ήταν απ τα πιο δύσκολα διαφράγματα. Οι δικοί μου είχαν φρικάρει που δεν έβγαινα απ το χειρουργείο. Με τα πολλά βγήκα, πέρασα μια μαρτυρική νύχτα γιατί είχε κατέβει πολύ αίμα στο στομάχι μου και όλο έκανα εμετό. Την επόμενη μέρα το πρωί , ήρθε ο γιατρός να με δει, και εγώ ήμουν πολύ αδύναμη. Τον ρωτούσα συνέχεια λοιπόν «Πως πήγαμε?» και όλο μου λεγε ότι δε θέλει να λέει λόγια κτλ, και ένιωσα ότι με αποπήρε. Αφού ο καλός μου τον ρώτησε αν μας μαλώνει, και ο γιατρός έφυγε κάπως νευριασμένος. Εγώ ακόμα πιο νευριασμένη (και αδικημένη!).
Μετά έκατσα τρεις μέρες στο σπίτι με ταμπόν (οι οποίες ήταν σπαστικές και άβολες), και όταν πήγα στο νοσοκομείο να μου βγάλουν τα ταμπόν, ελευθερώθηκα. Η διαδικασία των ταμπόν είναι επίσης πολύ άβολη, έχει πόνο, αλλά ευτυχώς κρατάει πολύ λίγο. Λίγα δευτερόλεπτα για το κάθε ρουθούνι. Ε που λέτε, πήγαινα κάθε λίγο και λιγάκι για καθαρισμούς, κάποια στιγμή μάτωσε η μύτη μου. Τους πήρα τηλέφωνο και κανονίσαμε την επόμενη μέρα να με δει ο γιατρός. Σημείωση: Η μύτη μου μάτωσε στις 11 το βράδυ και όταν τους πήρα τηλέφωνο, μου είπαν ότι ο γιατρός ξεκινάει από το σπίτι του να με δει στο Ιασώ, εκείνη την ώρα. Εγώ επέμενα να πάω την άλλη μέρα, και στο τέλος δέχτηκαν. Κατάλαβαν από την περιγραφή ότι δεν ήταν κάτι σοβαρό αλλά μια αναμενόμενη ρινοραγία από τις κόγχες. Την άλλη μέρα ήρθε ο γιατρός, σαν να μην είχε προηγηθεί καθόλου όλο αυτό το σκηνικό τη 2η μέρα του χειρουργείου που ψιλοαρπαχτήκαμε, ήταν γελαστός, σαν να μην είχε γίνει τίποτα και μάλιστα έλεγξε τη μύτη μου εξονυχιστικά. Μου έκαναν και καθαρισμό, όλα μια χαρά. Ε τις άλλες μέρες ήμουν σπίτι, περιμένοντας πως και πώς να βγει ο νάρθηκας, έκανα τις πλύσεις μου και έβαζα τις αλοιφές μου κανονικότατα.
Μέχρι που ήρθε η χθεσινή μέρα, και προετοιμαζόμουν για να δω τη μύτη μου σήμερα..
Μία κοπέλα που είχα γνωρίσει στην κλινική, η οποία είχε κανει την επέμβαση άλλες δύο φορές σε άλλους γιατρούς, και τελικά πήγε για τρίτη φορά στο Σ, έβγαλε το νάρθηκα χθες. Της έστειλα μήνυμα να τη ρωτήσω αν της άρεσε το αποτέλεσμα, και μου είπε "Μου έκανε τέλεια μύτη, εύχομαι το ίδιο και σ' εσένα!".
Το χθεσινό μου βράδυ ήταν εφιαλτικό. Διάβασα για ένα παιδί εδώ που έλεγε ότι δεν του χε φύγει ο ύβος, για ένα που η μύτη του ήταν χάλια μετά κτλ. Και όλο τέτοια έβλεπα στον ύπνο μου, την λίγη ώρα που κατάφερα να κοιμηθώ. Ότι μου έβγαζαν το νάρθηκα και είχα μεγάλη μύτη, ότι τσάμπα είχαν πάει τα χρήματα, ότι ο γιατρός αργούσε να με δει κτλ. Ε τέλος πάντων φτάσαμε, ανέβηκα με τη μαμά μου, περιμέναμε το γιατρό, ο οποίος ήρθε μισή ωρίτσα μετά και με φώναξε μέσα. Με ρώταγε τα πάντα. Πως είναι η αναπνοή? Από που αναπνέεις καλύτερα? Πως νιώθεις και ένα σωρό άλλες ερωτήσεις. Μου έκανε καθαρισμό, και μου έκοψε λίγο τις σιλικόνες που έχω στο διάφραγμα ώστε να μη με τραυματίζουν άλλο. Μετά μου έβγαλε το νάρθηκα. Εγώ ακόμα δεν είχα δει τίποτα. Το μόνο ότι είδα τη μαμά μου να χαμογελάει συγκινημένη. Ε εκεί ηρέμησα κάπως. Ο γιατρός κοίταξε τη μύτη μου και είπε «Αυτό είναι, τέλεια η μύτη». Την καθάρισε ο ίδιος πάρα πολύ προσεκτικά και πάρα πολύ ώρα με βενζίνη, απολύμανε ένα - ένα ότι χρησιμοποιούσε, και κάθισε επί 10 λεπτά και μου κανε μασάζ, για να μάθω πώς να το κάνω. Ε στο τέλος πήγα κι εγώ στον καθρέπτη να δω πως ήταν η μύτη μου.
Την είδα βρε παιδιά και νόμιζα ότι ζούσα σε ένα όνειρο. Δεν είναι μόνο ότι έφυγε τελείως ο ύβος, δεν είναι ότι το ακρορίνιο έγινε πιο λεπτό, είναι η όλη μύτη. Έγινε πιο γλυκιά, πιο κοριτσίστικη, πιο δεσποινιδίστικη, αν με καταλαβαίνετε. Δένει τελείως με το πρόσωπό μου, και όπως και είπε η μαμά μου «Δε μοιάζει καθόλου χειρουργημένη». Αν δεν ήταν κάτι ανεπαίσθητες μελανιές που μαρτυρούν ότι κάτι έχω κάνει, κανείς δε θα το καταλάβαινε. Σε μία βδομάδα που θα βγάλω και τις σιλικόνες δε θα το καταλαβαίνει κανείς. Φεύγοντας, εγώ ήμουν μέσα στην καλή χαρά, ο γιατρός μου έκανε δώρο και ένα βιβλίο, στο οποίο κάθισε μόνος του μπροστά μου και έγραψε μια ολόκληρη ευχή, 5-6 σειρές, ένα πολύ γλυκό κείμενο.
Θεωρώ ότι εκείνη η ψιλοπαρεξήγηση την επόμενη μέρα του χειρουργείου ήταν απλά μια κακή στιγμή, η οποία θα μπορούσε να συμβεί στον οποιονδήποτε. Κακώς συνέβη, αλλά συμβαίνουν αυτά. Αν το ξαναέκανα, πάλι στον ίδιο γιατρό θα πήγαινα.
Μου είπε ο γιατρός "Ξέρεις, με ρωτάνε όλοι πως πήγε η εγχείρηση. Δε θέλω να λέω λόγια, εγώ θέλω να μιλαώ με πράξεις".
Εγώ διαφωνώ λιγάκι. Θεωρώ ότι δεν είναι κακό να δίνεις και καμιά πληροφορία στον κακόμοιρο τον ασθενή που κρέμεται από τα χείλη σου. Αλλά ρε παιδιά, με το που είδα το τόσο καλό αποτέλεσμα, καθόλου δε μ' ένοιξε που δε μου έλεγε μετά το χειρουργείο. Ήταν μεγαλύτερη η έκπληξη.
Α. Για όσους έκαναν πρόσφατα την εγχείρηση. Μου είπε να προσέχω πάρα πολύ να μη χτυπήσω. Μου είπε για μια κοπέλα η οποία πριν δύο μέρες έβγαλε το νάρθηκα, ήταν καταχαρούμενη, και κάποια στιγμή μιλούσε κάπου, άνοιξε την πόρτα του ψυγείου και δεν πρόσεξε και η πόρτα ήρθε πάνω της και την έκανε λιώμα τη μύτη. Πολύ στενοχωρήθηκα που το άκουσα για την κοπέλα. Και φυσικά θα προσέχω πάρα πολύ.
Αυτή ήταν η δική μου εμπειρία την οποία ήθελα να μοιραστώ μαζί σας. Σέβομαι απόλυτα όλες τις άλλες απόψεις, απλά ήθελα να πω και τα δικά μου γιατί για όλο τον κόσμο, πρέπει να ακούγονται και τα καλά, και τα κακά.
Τώρα πια, απλά περιμένω να πρηστεί η μύτη, ώστε να ξεπρηστεί και να τελειώνει αυτή η ιστορία..
Εύχομαι σε όλους, όποιο γιατρό και να επιλέξετε, να έχετε αποτελέσματα καλύτερα κι από αυτά που έχετε ονειρευτεί.
