Ακριβώς, γι' αυτό και η θρησκεία είναι ο ορισμός της άκριτης σκέψης.
Και μόνο το βιβλίο "ΓΝΩΘΙ ΣΑΥΤΟΝ", του Αγίου Νεκταρίου (Αιγίνης) Πενταπόλεως αν διαβάσεις, αρκεί για να μορφώσεις εντελώς διαφορετική άποψη απο αυτή που δείχνεις εδώ.
Ακριτα μιλάς, γιατι αγνοείς τα πάντα περι Πατερικής παράδοσης στην Ορθόδοξη εκκλησία.
Ακριτα σκέφτεσαι, γιατι νομίζεις και δεν πιστεύεις αυτά που λες. Γιατι αν πίστευες θα είχες δυνατότητα να ορθώσεις σοβαρό λόγο και όχι να γράφεις δημόσια και να αποτυπώνεις έννοιες οι οποίες δεν συμβαδίζουν, αν μη τί άλλο, σε κριτική σκέψη.
Η θρησκεία βασίζεται πάνω σε αυτά που δεν καταλαβαίνεις και δεν μπορείς να εξηγήσεις γιατί αν μπορούσες θα καταλάβαινες οτι είναι απλά ασυναρτησίες.
Εδώ, με ωθείς να γράψω κάτι που αδυνατώ ειλικρινά να καταλάβω.
Εγώ κυριαρχώ στην ύπαρξη μου ή κάτι άλλο, το οποίο συνυπάρχει και φροντίζει για όλες τις λειτουργίες του σώματος και του πνεύματος μου.
Παρ΄ όλ΄ αυτά, διατηρώ το αυτεξούσιο. Δηλαδή, μπορώ να είμαι ελεύθερος να χρησιμοποιήσω πνεύμα και σώμα, κατα το δοκούν.
Μπορώ να σε ακούω να μιλάς, να απολαμβάνω ότι έχει φτιάξει ο άνθρωπος. Να βλέπω, με τα μάτια μου και τα μάτια της ψυχής μου. Να καταλαβαίνω πότε λέω βλακείες και πότε μπορώ να ανεχτώ τις βλακείες που βλέπω.
Οπότε σού σερβίρει το οτι "ο Θεός είναι πολύ ακαταλαβίστικος - ανώτερος κι εσύ πολύ χαζός - μικρός για να τον καταλάβεις" και τελειώνει το θέμα.
Κάποια στιγμή, είχα δει ένα ντοκυμαντέρ, που πραγματεύονταν τον Θεό.
Ξεκινούσε με την έννοια του "λόγου".
Λόγος κλίμακας, είναι μία εφαρμογή. Είναι ένα κλάσμα.
Λέμε Θεός Λόγος. Και εδώ αν βάλεις τον εαυτό σου αριθμητή, θα δεις το κλάσμα που προκύπτει απο τον παρονομαστή. Εσύ η μονάδα και όσο μεγαλώνει ο παρονομαστής, τόσο ιλιγγιώδες το αποτέλεσμα.
Αγνωσία, είναι χαρακτηριστικό του ανθρώπου. Και σαφώς δεν γνωρίζω τι υπάρχει πέρα απο την μύτη μου.
Εσύ????? τί γνωρίζεις?????