Βρίσκω τα πρότυπα και ιδανικά της κοινωνίας του 1960 πιο υγιής όπως και τον άνθρωπο του 1960.
σκληρή εργασία, ευθύνες, πίστη στον θεό, οικογένεια.
ο σύγχρονος προοδευτισμός και άνεση οδηγεί σε ασθενείς καταστάσεις κοινωνικά και ατομικά.
Αν χωρίσουμε την κοινωνία του 2021 σε δυο γεωγραφικά μέρη όπου στο ένα θα κυριαρχούν τα παραδοσιακά ιδανικά του 1960 και στο άλλο η προοδευτική δυτική θολοκουλτουρα με τα sjw τις φεμινάζι κτλ τότε προβλέπω ότι το ένα θα ευημερήσει ενώ το 2ο θα οδηγηθεί σε αργή μίζερη εξαφάνιση.
σε αυτό το culture war που βιώνουμε η εκκλησία μάχεται όπως μπορεί
Εάν τα πράγματα το 1960 ήταν τόσο ρόδινα κοινωνικά, τότε δεν θα υπήρχε κανένας λόγος να αλλάξουν. Δεν μπορούμε για κάθε αλλαγή να χρησιμοποιούμε την καραμέλα της θολοκουλτούρας και της προπαγάνδας, διότι κάτι τέτοιο ισοδυναμεί απλά με το να φοράμε παρωπίδες και να κάνουμε circlejerking.
Το 1960 βρισκόμασταν σε μια μεταπολεμική κατάσταση όπου η Ελλάδα είχε μόλις βγει από δύο πολύ καταστροφικούς πολέμους, ήμασταν χρεοκοπημένοι, και επικρατούσε απίστευτη φτώχεια. Σε τέτοιες καταστάσεις εξαθλίωσης η σκληρή δουλειά, η οικογένεια, και η πίστη στο Θεό, δεν είναι συνήθως επιλογές, αλλά κατά κύριο λόγο αναγκαιότητες για να την βγάλεις. Οι οικογένειες δεν γινόντουσαν από επιλογή, αλλά από κοινωνικό καταναγκασμό με ότι προεκτάσεις είχε αυτό για την οικογενειακή υγεία. Οποιοσδήποτε δεν ήταν μέλος του προτύπου του παντρεμένου οικογενειάρχη ήταν κοινωνικός παρίας. Οι γυναίκες δεν είχανε σοβαρές επιλογές, παρά μόνο να παντρευτούνε νωρίς και να κάνουν οικογένεια, και οι άντρες παρότι είχαν περισσότερη ελευθερία επιλογών, εάν δεν ακολουθούσαν το πρότυπο του οικογενειάρχη μεσοαστού μετά από κάποια ηλικία θεωρούν κι αυτοί γεροντοπαλίκαρα, περίεργοι, μαγκούφηδες κ.ο.κ. Τα λεφτά ήτανε το παν, και ο άντρας ήταν μονάχα ένα status object και μια μηχανή παραγωγής ΑΕΠ. Η ζωή του άντρα ήταν όλη μέρα χωράφι και φάμπρικα, το να θυσιάζεται στο βωμό της παραγωγικότητας ήταν αρετή κ.ο.κ. Αν ήσουν μαύρος στην Αμερική δεν μπορούσες να καθίσεις σε λεωφορείο, και στα μπαρ γράφανε "απαγορεύονται οι αράπηδες και τα σκυλιά" και όλα αυτά ενώ πολλοί μαύροι είχαν πολεμήσει, πεθάνει και διακριθεί σε Α' και Β' ΠΠ.
Όλα αυτά δεν μπορείς απλά να τα αγνοήσεις. Αυτά ήταν κάποια πράγματα τα οποία ο κόσμος δεν ήθελε και γι αυτό όταν παρουσιάστηκαν όλα τα κινήματα τα οποία υποσχόταν να τα διορθώσουν εξαπλώθηκαν σαν την φωτιά. Το ότι υπάρχει απίστευτη βρωμιά και παρακμή σε όλο τον post modern world σήμερα είναι αλήθεια, αλλά αυτό δεν σημαίνει πως το πριν ήταν κάποια παραδεισένια κατάσταση χωρίς πάρα πολλά κοινωνικά προβλήματα.
Αν μια γυναίκα σήμερα δεν θέλει να κάνει παιδιά γιατί πρέπει να πιέζεται κοινωνικά να κάνει? Υπάρχουν λόγοι που δεν θέλει κάποια να γίνει μάνα, και το να υποκύψει στην κοινωνική πίεση και να το κάνει χωρίς να το θέλει πραγματικά θα την κάνει δυστυχισμένη και κακή μάνα και σύζυγο. Όλος ο conservative χώρος έχει σαν κύριο πυλώνα ¨το αυξάνεστε και πληθύνεστε" με όχι και πάρα πολλές έγνοιες για την ποιότητα των ανθρώπων που βγαίνουν από αυτό το καλούπι, η οποία δεν είναι και η καλύτερη.
Όπως έχω γράψει και στο παρελθόν, η εκκλησία είναι ένας οργανισμός που έχει την βάση της στην εβραϊκή κουλτούρα. Ήταν μια ξένη φιλοσοφία στην Ευρώπη, και με τα ίδια επιχειρήματα της θολοκουλτούρας που χρησιμοποιείς σήμερα για την αριστερίλα (η οποία είναι επίσης προϊόν της εβραϊκής κουλτούρας ακριβώς όπως η εκκλησία) μπορώ και εγώ να ισχυριστώ πως η θρησκεία αυτή ήταν η πρωτογενής θολοκουλτούρα της Ευρώπης, που μας πήγε πάρα πολύ πίσω. Την έχουμε ξανακάνει αυτή την κουβέντα, και καταλήξαμε απλά στο ότι πιστεύεις γιατί έτσι νιώθεις, και οκ δεκτό. Απλά δεν μπορείς να αγνοείς τα υπαρκτά προβλήματα μιας κατάστασης που θεωρείς ανώτερη.
Το ότι υπάρχουν υπαρκτά προβλήματα σήμερα επειδή έχουμε ξεφύγει εντελώς από την conservative φιλοσοφία ζωής είναι αλήθεια. Στην προσπάθεια να διορθωθούν τα προβλήματα της κοινωνίας του 60 καταστρέψαμε και αρκετά καλά που είχε, και δημιουργήσαμε άλλα προβλήματα στην θέση τους. Υπάρχει σίγουρα θέση στην ζωή του ανθρώπου για την δουλειά, τις ευθύνες και την οικογένεια, και πάρα πολλοί άνθρωποι είναι πραγματικά χαρούμενοι και ζουν μια ζωή με νόημα όταν ακολουθούν αυτόν τον δρόμο, αλλά αυτό δεν σημαίνει πως δεν υπάρχουν και πολλοί ακόμη που θέλουν να κάνουν άλλα πράγματα στην ζωή τους, και δεν είναι φτιαγμένοι γι αυτό το καλούπι.
Τόσο οι άνθρωποι με συντηρητική προσωπικότητα όσο και οι άνθρωποι με προοδευτική έχουν points σε αυτά που λένε, και στις κοινωνίες χρειάζονται και οι δύο. Μια κοινωνία γεμάτη προοδευτικούς γίνεται χαοτική και καταρρέει, ενώ μια κοινωνία γεμάτη συντηρητικούς γίνει ασφυκτική και στάσιμη. Αυτό το δίπολο είναι πανάρχαιο και είναι ο εμπειρικός τρόπος με τον οποίο φτιάχνουμε καλύτερες κοινωνίες.
Δεν υπάρχει κάποια τέλεια κοινωνία και κοινωνική κατάσταση. Ο κόσμος είναι συνεχώς μεταβάλλομενος και η τεχνολογία παίζει καθορησιτκό και πρωτεύοντα ρόλο στο πως διαμορφώνονται οι κοινωνίες. Δεν μπορείς να ευαγγελίζεσαι την κοινωνία του 1960 με την τεχνολογία του 2021.
Ανετα πλεον μπορουν να κανουν παιδια και στα 40 και στα 50 .
Δεν το ερμηνευουμε οπως θελουμε ,ειναι το στερεοτυπο της κοινωνιας μας ..Ας βοηθησουμε αυτες τις γυναικες δινοντας δυναμη και πραγματικη υποστηριξη .
Τα 40 και τα 50 είναι αδιαμφισβήτητα μια κακή ηλικία για να κάνει παιδί μια γυναίκα. Κατανοώ απόλυτα το πόσο μπορεί να θέλει μια γυναίκα να γίνει μάνα, όπως επίσης κατανοώ πως οι λόγοι που δεν τα κατάφερε κάποια νωρίτερα μπορεί να είναι πάρα πολλοί και όντως να μην ήταν εφικτό νωρίτερα. Οι εξωσωματικές λοιπόν και όλα τα συναφή έχουν λόγο ύπαρξης, ΑΛΛΑ δεν θα πρέπει να προωθείται και σαν πρότυπο αυτό. Είναι σύνηθες πλέον στην Αμερική οι γυναίκες να παγώνουν τα ωάρια τους, γιατί αφοσιώνονται στην καριέρα μέχρι τα 40, και το να προωθείται αυτό το πράγμα σαν μια καλή επιλογή, παρά σαν μια λύση ανάγκης για ακραίες περιπτώσεις συμβάλει στην δημιουργία ενός νοσηρού κοινωνικού πλαισίου κατ εμέ.
Καλώς ή κακώς η γυναίκα έχει συγκεκριμένο timeframe στο οποίο είναι γόνιμη, αλλά και ικανή να γεννήσει υγιή παιδιά, και πολλές φορές αυτό ακριβώς το timeframe είναι και αυτό που δίνει το κίνητρο στις γυναίκες να διορθώσουν τα κακώς κείμενα της ζωής τους, και δίχως αυτό, βλέπουμε πως αρχίζουν να μοιάζουν όλο και περισσότερο με τους άντρες, με την κακή έννοια, δηλαδή αναποφάσιστες με την ζωή τους και αναβλητικές.