'Exοντας την εμπειρία με άντρα 13 χρόνια μεγαλύτερο μου (αυτό έλειπε να μην την είχα

)....και ήταν έρωτας (τουλ. έτσι το αξιολογούσα τότε) και δεν είχε κανένα συμφέρον ή ψυχολογικά προβλήματα (από την πλευρά μου

)...κοιτώντας όμως πίσω πιστεύω ότι δεν ήταν ισότιμος....
Στα 19 μου δεν είχα τις εμπειρίες μιας σχέσης, δεν είχα ξεκαθαρίσει τα θέλω και τα όρια μου σε μια σχέση...
Εν ολίγοις γι' αυτόν ήμουν ένα πλασματάκι που με την εμπειρία του μπορούσε να με "χειριστεί" και να με "πλάσει" και να κάνει μια σχέση στα δικά του μέτρα και σταθμά γιατί εγώ ακόμα δεν είχα τα δικά μου....(δεν το παίζω θύμα, ούτε ότι ήταν ο αλήτης που με χρησιμοποίησε or sth like that, απλά λέω πως το βλέπω τώρα)
Κάτι που τώρα στα 28 μου δεν θα γινόταν με κάποιον 32 αφού πάνω κάτω ξέρω (ή πιστεύω ότι ξέρω) τι θέλω και τι ζητάω από μια σχέση και βάζω τα όρια μου....
Απλά θεωρώ (μπορεί βέβαια να κάνω και λάθος) ότι σχέσεις με μεγάλη διαφορά ηλικίας δεν είναι ισότιμες γιατί τα δύο μέρη έχουν διαφορετικές εμπειρίες κάτι που μια κοπέλα 20-25 δεν μπορεί να την έχει εκ των πραγμάτων από ένα άντρα 40- 50.
Δεν τις κατακρίνω, ούτε θεωρώ ότι έχω το αλάθητο και ότι αυτό που λέει ισχύει απλά δεν τις βλέπω με θετικό μάτι (και για να μην παρεξηγηθώ μπορεί να είναι και ο άντρας μικρότερος και να ισχύουν ακριβώς τα ίδια).
Δεν ξέρω βέβαια τι μπορεί να παίζει στις ηλικίες 35 με 60, 70 κλπ...
Αφού δεν έχω περάσει ακόμα απο εκεί