Σίγουρα τίποτα δεν κρατάει για πάντα και ακόμα και απόλυτοι που είμαστε πολλές φορές κακώς και είμαστε. Αλλά και χωρίς αυτές τις συζητήσεις, κουβέντα δε θα γινόταν...
ακριβώς
έχεις δίκιο, είναι πολύ όμορφο να χτίζονται παράλληλα δύο ζωές...
Παράλληλα όμως, όχι ταυτόσημα

Η ζωή του καθενός του ανήκει....
Κι αν αυτόν δεν τον νοιάζει που εσύ "ζεις ακόμα τη ζωή σου" ? Κι αν αυτόν δεν τον νοιάζει που "τώρα φτιάχνεσαι επαγγελματικά"?
Το γέμισμα στην ψυχή μας έρχεται από τελείως διαφορετικά πράγματα.... κι όταν κάτι τελειώνει και λέμε "μα το ήξερα από την αρχή", δεν είναι επειδή όντως το ξέραμε... είναι επειδή ψάχνουμε να βρούμε μια βεβαιότητα για να πονάμε λιγότερο
"Ηταν σίγουρο ότι εκεί θα καταλήξει" άρα.... "μην πονάς τόσο πολύ"
Είναι πιο εύκολο να πείσεις τον εαυτό σου ότι έκανες μια λάθος επιλογή παρά να αποδεχτείς ότι έχασες κάποιον που ήταν πολύ σημαντικός για σένα
Το έχω ξαναγράψει στο παρελθόν στο παρόν θέμα
Οι άνθρωποι είμαστε πολύ περισσότερο από νούμερα
Είμαστε οι εμπειρίες μας κι όλα όσα έχουμε στην καρδιά μας
Αυτά δεν έχουν ηλικία σε καμία περίπτωση
Αυτό που μπορεί να γεμίσει την καρδιά σου από έναν άνθρωπο, δεν είναι το αν είναι 15 χρόνια μεγαλύτερος ή μικρότερος σου αλλά το τι σε κάνει να αισθάνεσαι κοντά του