Devil, γενικά συμφωνώ με αρκετά που είπες. Διαφωνώ, όμως, με τον εγωισμό (?) που κρύβεται πίσω από κάποια άλλα - και δεν το λέω έχοντας αρνητική χροιά. Σαν Lysippe, δεν μ' εκφράζουν τέτοιες στάσεις, γιατί α) δεν είναι αγώνας κούρσας ούτε μετράμε στο ζύγι πόσο λίγος ή πολύς είναι κάποιος/α και β) δεν έχει σημασία μόνο το πώς μπαίνει κάποιος/α στη ζωή σου, το πώς παραμένει, μα έχει σημασία κι ο τρόπος που διαχωρίζει τον εαυτό του/ης πλέον απ' το "μαζί". Οι ντόμπρες κι ευθείς εξηγήσεις/κουβέντες μόνο αξία έχουν να δώσουν στον/ην απέναντι. Δείχνει ότι ο άλλος, παρόλο που δεν θέλει να συνεχίσει για τον άλφα ή βήτα λόγο τη κοινή πορεία (τα κορίτσια είπαν κάποιες πιθανές αιτίες παραπάνω), συνεχίζει να σ' εκτιμάει και να σου δίνει βαρύτητα, καθώς μετράει τα χιλιόμετρα που διανύσατε μαζί (λίγα; πολλά; σίγουρα δεν σημαίνει απαραίτητα πως δεν ήταν αληθινά). Το αντίθετο (το μη ευθές) με παραπέμπει λίγο στα παιδικά μας χρόνια, που βγάζαμε έξω τα παιχνίδια μας, και μόλις τα βαριόμασταν τα βάζαμε πίσω στο μπαουλάκι τους. Προσωπικά, δεν θα ένιωθα πως με τιμάει καθόλου μια τέτοια συμπεριφορά (σε οποιαδήποτε θέση κι αν βρισκόμουν μέσα στη σχέση).
Εν ολίγοις, κανείς δεν ξεκινάει μια σχέση με σκοπό να χωρίσει (εξαιρούνται οι προφανείς βολεψάκηδες "θέλω σίγουρο σεξάκι" κλπ - εκτός αν μιλάμε για κάποιον που έχει ξεκαθαρίσει τη θέση του). Το αν επέλθει ο χωρισμός (για 1002 αιτίες και λεπτομέρειες), είναι βέβαιο πως θα στεναχωρήσει, θα πικράνει και θα πληγώσει. Κρατάμε τα καλά και τα όμορφα, δουλεύουμε τ' άσχημα προς ιδίως όφελος και προχωρούμε, όταν νιώσουμε έτοιμοι. Αυτό είναι το ρεζουμέ. Τώρα αν μας κοροϊδέψανε ή οτιδήποτε άλλο, ναι, δεν είναι καθόλου ωραίο, αλλά στο φινάλε μετράει περισσότερο το πόσο σωστός κι αληθινός ήσουν εσύ. Λες ένα μεγαλοπρεπέστατο "δεν πειράζει" ή "δεν γαμιέται" (για να σου πιαστεί καλύτερα
) και προχωράς παρακάτω, κι ίσως ο επόμενος σταθμός να σε δικαιώσει.
Αν μη τι άλλο, όλα είναι εμπειρίες σε τούτη τη ζωή.
Ας πιούμε σ' αυτό, εβίβα!
