Αρκεί μια σπίθα για να γίνει το ΜΠΟΥΜ, τʼ αδέρφια να βγουν και κάποιοι άλλοι να κρυφτούν,
Αυτοί που τόσα χρόνια τα νήματα κινούν, τον έλεγχο θα χάσουν αμέσως μόλις δουν,
Το σύστημα που έφτιαχναν με μιας να καταρρέει και ο ποταμός να ρέει' ανάποδα,
Απʼ το κανονικό "το ποιό;" για δες, χτυπάω νέο συνειρμό, μα πάντα σκέφτομαι αυτά που πρόκειται να πω,
Και έτσι χτυπάω τη ρίζα αλλά και το κορμό, φτύνω στα μούτρα τους κάθε ναρκωτικό,
Σκληρό και μαλακό, χασίς και αλκοόλ, οι μάζες ενδιαφέρονται μονάχα για το σκορ,
Γαβγίζουν σα σκυλιά όταν μπαίνει το γκολ, μα νιώθουν ελεύθεροι μ΄ ένα τηλεκοντρόλ.
Ξεφεύγω λοιπόν από τα μέσα καταστολής μα ξέρω πως μια φάκα και για μένα θα βρεις,
Γιʼ αυτό έχω πάντα τα μάτια μου ανοιχτά παλεύουν στο πλευρό μου μεθυσμένα ξωτικά,
Μεθάνε μονάχα με τη μουσική, διψάνε για ελευθερία, διψάνε για ζωή,
Μα θέλουνε δυο χρόνια να μου κλέψουν απʼ αυτή, θέλουν με το ζόρι να με ντύσουν στο χακί,
Να υπακούω στη καύλα του κάθε διοικητή, να κοιτάω τη σημαία και να σφάζω γιʼ αυτή,
Κάποιο παιδί από μια άλλη χώρα, που ίσως ήταν φίλος μου πριν γίνουμε πιόνια,
Σε μια παρτίδα που παίζονται ζωές για να φτιάχνουν οι ηγέτες μας μεγάλες κοιλιές,
Μα εντάξει λοιπόν αν δεν μπορέσω να κρυφτώ, θα τους κάνω τη χάρη και θα καταταχτώ,
Μα σαν έρθει η στιγμή θα σʼ εκμεταλλευτώ, αυτά που μουʼμαθε ο στρατός θα χρησιμοποιώ,
Για ένα σκοπό πραγματικά ιερό, θα φέρω τη λύτρωση που χρόνια ζητώ,
Το όπλο θα στρέψω και θα σε σημαδέψω, τότε θα καταλάβεις πως έπεσες έξω,
Τότε θα καταλάβεις πως ο κόσμος αλλάζει, αδέρφια μου ενωθείτε η ώρα πλησιάζεi
