Καταρχήν
ευεπίφορος στο lifestyle καλωσήρθες
Παρακολουθώ τη διένεξη που πραγματοποιείται άνωθεν και θα ήθελα να θίξω και εγώ κάποια ζητήματα που έχουν θιχτεί και πρότερα. Να τονίσω ότι δεν έχω πάει φαντάρος και οι απόψεις μου στηρίζονται καθαρά σε μαρτυρίες και στην προσωπική μου κρίση.
Θα έχει ενδιαφέρον να σε έχουμε εδώ και αφού πας φαντάρος, για να ακούσουμε και τότε την άποψη σου και να τις συγκρίνουμε
[1]Κατ' αρχάς επικρατεί η αντίληψη ότι ο στρατός είναι το ηθικοπλαστικό όργανο μίας κοινωνίας, δηλαδή ότι σου μαθαίνει πειθαρχία. [2]Και θέλω να θέσω το εξής ερώτημα : ''Ποιό είναι το μορφωτικό και παιδευτικό επίπεδο αυτών που σου μαθαίνουν να πειθαρχείς σωστά;''. Και θα ήθελα να γίνει σαφής ο διαχωρισμός ανάμεσα στις λέξεις 'παιδεία' και μόρφωση'. Είναι δηλαδή αυτοί οι τόσο ξεχωριστές προσωπικότητες και άμεμπτοι χαρακτήρες που επωμίζονται την ευθύνη να διδάξουν πειθαρχία σε ολόκληρο το λαό ενός έθνους,απ΄τη στιγμή που είναι υποχρεωτικό για όλους; (αν τέλος πάντων αυτή είναι η λειτουργία του στρατού) [3]Γιατί από περιστατικά και ιστορίες που ακούγονται διαρκώς από την εποχή του πατέρα μου μέχρι σήμερα δε δείχνουν κάτι τέτοιο. Και όσο και αν υπάρχουν εξαιρέσεις - που πάντα υπάρχουν - ο κανόνας επιβεβαιώνει το αυτό, γεγονός που δεν τιμά ιδιαίτερα την αξία αυτού του θεσμού.
[1]Ο στρατός δεν είναι το ηθικοπλαστικό όργανο μιας κοινωνίας, είναι
και ηθικοπλαστικό όργανο. Έχει διαφορά. Γιατί ούτε το μοναδικό τέτοιο όργανο είναι, ούτε είναι και το μοναδικό που κάνει.
[2]Τι σχέση μπορεί να έχει η μόρφωση με την πειθαρχία ακριβώς; Σε πληροφορώ ότι η πειθαρχία έχει πολλή σχέση με τον σεβασμό και ο σεβασμός δεν κερδίζεται με την μόρφωση στον στρατό, αλλά με την εμπειρία. Πιο πολύ θα πειθαρχήσεις σε -σεβαστείς έναν καραβανά που είναι 30 χρόνια στρατιώτης και έχει φτάσει μόνο μέχρι Λοχαγός με τρία αστεράκια, παρά έναν της σχολής Ευελπίδων Συνταγματάρχη με φλόγες, που ήταν πάντα πίσω από ένα γραφείο. Μπορεί να είναι ένα κομμάτι η μόρφωση, αλλά στον στρατό δεν έχει την θέση που νομίζεις.
[3]Τα περιστατικά που ακούγονται είναι τα πιασάρικα, δηλαδή οι γκάφες, οι βλακείες, τα καψώνια κτλ, γιατί αυτά έχουν ενδιαφέρον.
Αναφορικά με τη δημοκρατικότητα του θεσμού η απάντηση είναι μάλλον προφανής. [...]
Εδώ δεν έχω κάτι να σχολιάσω
Και σε αυτό το σημείο εγείρεται το καίριο ερώτημα: ''Τελικά είμαστε όλοι ίσοι;'' Σίγουρα είμαστε όλοι άνθρωποι, αλλά κατά βάση νοημοσύνης υπάρχουν έξυπνοι, λιγότερο έξυπνοι και ιδιοφυΐες. Κατά βάση αντοχών υπό ψυχολογικής πίεσης υπάρχουν οι δυνατοί, οι αδύναμοι και οι 'βράχοι'. Το λάθος που γίνεται στο στρατό, όπως και σε άλλους θεσμούς, είναι ότι όλοι αντιμετωπίζονται ίδιοι.
Πιθανότατα έτσι να είναι το σωστό. Όχι όμως [...] μορφή αυτών.
Το λάθος σου είναι ότι δεν το ξέρεις καλά. Υπάρχουν οι διαβαθμίσεις ικανοτήτων από Ι1 μέχρι Ι5. Άρα και μόνο από αυτό φαίνεται ότι δεν αντιμετωπίζονται όλοι το ίδιο. Πέρα από αυτό όμως, εκτός αυτών των διαβαθμίσεων, ανάλογα με τις δυνατότητες-ικανότητες σου, έχεις διαφορετική αντιμετώπιση. Σε γενικές γραμμές όμως, ναι στην αρχή η αντιμετώπιση είναι η ίδια, μέχρι που από ένα σημείο και μετά όσοι είναι να ξεχωρίσουν ξεχωρίζουν. Για αυτό δεν έχεις να ανησυχείς.
Σ' αυτό το σημείο θα ήθελα να κάνω και μία μικρή παράθεση για τους 'μαμάκηδες'.Κατ' αντιστοιχία, το να πάει ένας 'μαμάκιας' στο στρατό είναι σα να στέλνεις κάποιον που δεν έχει ξανακολυμπήσει ποτέ του στη μέση της μεσογείου και να του λες ότι θέλεις να φτάσει στο Dubai κολυμπώντας!
Η αντιστοιχία σου είναι τραβηγμένη. Θα περίμενα όμως να χαίρεσαι που ο μαμάκιας θα δει και πως είναι να μην έχει τη μαμά του από πάνω, εκτός αν θεωρείς ότι το να είσαι μαμάκιας είναι θεμιτό.
Συνοψίζοντας θα ήθελα να εκφράσω την άποψη μου,ότι ο στρατός με τη σημερινή του μορφή είναι απαρχαιωμένος και πεπαλαιωμένος θεσμός. Αυτό που σίγουρα χρειάζεται είναι εξέλιξη. Είτε αυτό σημαίνει εκσυγχρονισμό των εγκαταστάσεων και εξοπλισμού του, είτε στον τρόπο λειτουργίας του (εθελοντικός, μισθοφορικός κοκ). Είτε και στα δύο στην τελική.
Συμφωνώ ότι είναι πεπαλαιωμένος, αλλά όχι σαν θεσμός. Ο θεσμός δεν μπορεί να έχει αυτά τα χαρακτηριστικά που λες. Ο στρατός ο ίδιος μπορεί
Για το μόνο λόγο που θα μπορούσα να δικαιολογήσω τις κυβερνήσεις για το ότι αφήνουν το στρατό σε αυτή την κατάσταση είναι γιατί ίσως φοβούνται ότι αν οργανωθεί και λειτουργεί άρτια ως θεσμός θα αποτελεί ξανά ελλοχεύων κίνδυνο για πραξικόπημα. Για μένα όμως χρειάζονται μερικές επιπλέον και καλύτερες δικαιόλογιες για όλες τις χαμένες μέρες/εργατοώρες/ένσημα/κομμάτια ζωης κατά τη διάρκεια της θητείας όλων.
Θεωρώ ότι ο λόγος που αφήνουν τον στρατό σε αυτήν την κατάσταση είναι γιατί η μισή Ελλάδα θεωρεί ότι δεν μας χρειάζεται ο στρατός, οπότε και τα κονδύλια που δίνουμε τώρα είναι περιττά και καλύτερα να τα δώσουμε αλλού. Φαντάσου να ζητήσουν περισσότερα για την εξέλιξη του
Για τα ένσημα και τις εργατοώρες σου δεν θα έπρεπε να ανησυχείς, γιατί αφού θα πάρεις σύνταξη στα 65 και αν, θα δουλέψεις αρκετά. Θα δεις στο τέλος που θα θεωρείς το διάστημα στο στρατό διακοπές.
Όσο για τις χαμένες ώρες, συμφωνώ, οι περισσότεροι θα ήθελαν να αξιοποιήσουν διαφορετικά τον χρόνο τους. Το θέμα είναι ότι δεν γίνεται αλλιώς. Η κατάργηση του στρατού είναι σενάριο επιστημονικής φαντασίας και ο μισθοφορικός στρατός θέλει λεφτά που ο Έλληνας δεν είναι διατεθειμένος να δώσει.
