Καλώς την καλοκαιρινή Μαργαρίτα.
Αυτή τη φορά δεν θα γράψω κατεβατά, γιατί θα είναι καταχρηστικό και θα καταντήσει όντως ξύλινο.
Και τη ξύλινο.. από μασίφ οξιά!
Αυτή τη φορά δεν βρήκα πολλά σημεία που να διαφωνώ ή να χρειάζεται να σχολιάσω.
Μια χαρά τα γράφεις.
Οπότε στέκομαι στα ελάχιστα.
πραγματικα με εχει γοητευση -ιντριγκαρει το μυαλο τους !
Πάντως μην ιντριγκάρεσαι με τον πρόεδρο των ΚΑΠΗ.
Να, αυτά χάνουμε οι εμείς οι πρεσβύτεροι. Τι πρεσβύτεροι δηλαδή... πρεσβύτατοι είναι το ακριβές.
Μαλλον δεν μπορω να πιασω το point σου στην εν λογο περιπτωση γιατι εγω προσωπικα αντιλαμβανομαι διαφορετικα την ερωτικη αγαπη ,την συναδελφικη ,την φιλικη κ.ο.κ.
Τη σχέση βρε αντιλαμβάνεσαι διαφορετικά. Και έτσι είναι. Ισχύει για όλους.
Η αγάπη όμως, δεν είναι τι νιώθεις. Μάλιστα έχει την υπεροχή να μην εξαρτάται καν από αυτό που νιώθεις.
Μπορεί ακόμα και πάνω στην οργή να ενεργήσεις με αγάπη!
Το 'σε αγαπω' ειμαι ενας ανθρωπος που το λεω συνεχεια εκει που το αισθανομαι πραγματικα
Άντε, με το καλό να το δω κι εγώ.
και οταν βλεπω οτι ο αλλος εχει την αναγκη να το ακουσει
Όλοι έχουμε ανάγκη να το ακούμε. Αλλά πολύ περισσότερο να το βιώνουμε.
Βλέπεις, υπάρχει το εξής ζήτημα.
Αν μέσα μας νιώθουμε ότι αγαπάμε κάποιον αλλά αυτός δεν το εισπράττει επειδή αντί για καλό συχνά του κάνουμε κακό, (πχ ένας κακός σύζυγος) η αγάπη γίνεται μόνο ιδέα. Δεν έχει πρακτικό αντίκρυσμα.
Η λεξη ειναι μια και δεν αλλαζει το παραμικρο ουτε στον τονισμο της αλλα ουτε και στην γραμματικη της ..Αλλαζει ομως ολοκληρωτικα την συναισθηματικη της αξια ,αρα πως λοιπον μια λεξη που ειναι ερμαιο των συναισθηματων δεν ανηκει σε αυτα ?
Δεν είμαι κυνηγός ορθογραφικών ή συντακτικών λαθών. Οπότε δεν με απασχόλησε έτσι.
Η αγάπη δεν είναι έρμαιο των συναισθημάτων. Αντιθέτως είναι πολύ πάνω από αυτά.
Έγραψα παραπάνω ότι Αγάπη μπορεί να εκδηλωθεί ακόμα και σε αρνητικά συναισθήματα ακριβώς επειδή μπορώ να το ΕΠΙΛΕΞΩ.
Δες ένα πολύ απλό παράδειγμα έτσι για καλύτερη κατανόηση.
Τονίζω είναι απλά παράδειγμα και θα το βασίσω στα γυναικεία αισθητήριά σου.
Μεθαύριο που θα είσαι μαμά, μπαίνεις μια μέρα στο υπνοδωμάτιο του παιδιού σου και βλέπεις ότι έχει ζωγραφίσει με ανεξίτηλο μαρκαδόρο όλους τους τοίχους.
Έστω νιώθεις το μάτι σου να τείνει να στρίψει 180 μοίρες, να βγει έξω μόνο το λευκό μέρος.
Μόλις την περασμένη εβδομάδα το βάψατε με τον άντρα σου. Έχει ακόμα υπολείμματα από μπογιές στα νύχια σου.
Τι επιλέγεις;
1. Πλακώνεις το παιδί στις σφαλιάρες να μάθει να μην το ξανακάνει το σκασμένο.
2. Επειδή είσαι καλή μαμά, λες στον άντρα σου να το πλακώσει στις σφαλιάρες.
3. Του εξηγείς με τρόπο που να μπορεί να το καταλάβει, ότι δεν έπρεπε να το κάνει αυτό και πως ακόμα καλό θα ήταν να μην το ξανακάνει. Μετά σκέφτεσαι με ποιον τρόπο θα το παρουσιάσεις στον άντρα σου για να μην γίνει κι αυτός έξω φρενών. Μάλιστα στο τέλος, όλο αυτό μπορεί να καταλήξει σε μια οικογενειακή αγκαλίτσα για τρεις.
Αν... λέω ΑΝ επιλέξεις το 3ο, δεν βλέπεις ότι η Αγάπη ΔΕΝ είναι έρμαιο των συναισθημάτων, αλλά αρκετά μεγαλύτερη ώστε να μπορεί να χωρέσει όλα τα συναισθήματα;
Και ομως ετσι παρουσιαζεται στην σχολη που προσφατα ξεκινησα να παρακολουθω
Κατ'αρχάς συγχαρητήρια για την απόφασή σου! Εύχομαι τα καλύτερα.
Σε ότι αφορά τους καθηγητές της σχολής, δεν μπορώ να κρίνω τι σας διδάσκουν αν δεν μιλήσω ο ίδιος μαζί τους.
Να θυμάσαι ότι σε κάθε κατεύθυνση ιδιαίτερα στην ακαδημαϊκή αλλά και βαθύτερα ερευνητικά επιστημονική, εμπλέκεται πάντα ΚΑΙ η προσωπική άποψη του επιστήμονα όπου χωράει, την οποία σου συστήνω φιλικά να μπορείς να την ξεχωρίζεις από αυτό καθαυτό το αντικείμενο της επιστήμης τους.
Ψιλοβλακίτσες λέμε ενίοτε όλοι. Από αυτό δεν εξαιρούνται ούτε οι "ειδικοί".
Από αυτό δεν εξαιρέθηκε ούτε καν αυτός ο θείος Αλβέρτος.
Πάντως, γενικά η επιλογή σπουδών (όποιο κι αν είναι το αντικείμενο) είναι πολύ καλή.
Σου εύχομα ειλικρινά, καλή πρόοδο!
Αυτόματη ένωση συνεχόμενων μηνυμάτων: 13 Ιουνίου 2021
το ΚΑΛΟ ποιο είναι? Και γιατί είναι αυτό?
Καλημέρα!
Πολύ ωραία ερώτηση!
Ας ξεκινήσουμε από τα βασικά.
Εσύ ο ίδιος χαρακτηρίζεις κάποια πράγματα καλά και άλλα κακά;
Αν όχι, φοβάμαι ότι δεν θα μπορέσω να σε πιστέψω.
Αν ναι, απαντήσαμε ήδη στο πρώτο ερώτημα. Ήδη για εσένα τον ίδιο, ξέρεις ποιο είναι το καλό και το διαχωρίζεις μια χαρά από οτιδήποτε άλλο.
Το ουσιώδες λοιπόν είναι το δεύτερο ερώτημα.
Αν δηλαδή, αυτό που εσύ προσωπικά θεωρείς καλό είναι ή δεν είναι αντικειμενικά καλό.
Άρα αν υπάρχει ή όχι αντικειμενικά το καλό. Ή μήπως τελικά δεν υπάρχει καλό και κακό;
Ασφαλώς και υπάρχουν παγκόσμιας αποδοχής καλά και κακά.
Αυτό όμως θα ανοίξει ένα άλλο θέμα που δεν θα απαντηθεί με την ίδια λιτότητα κειμένου που απαντήθηκε η πρώτη ερώτηση.
Άνοιξε αν θέλεις μία άλλη θεματική συζήτηση και δεσμεύομαι να συμμετέχω. Αναλόγως και του διαθέσιμου χρόνου βέβαια (όπως ισχύει και για όλους μας φαντάζομαι).
Καλή Κυριακή!
