Πρέπει να έχω πάει με cowboy boots μερικές φορές και κάποιες άλλες που πήγαινα αμέσως μετά τη δουλειά (κλαμπ) για να γράψω, ήμουν άστα να πάνε! Τιγκα μακιγιάζ, κολλητά και ηπνηλία φουλ. Αλλά αν είχα προλάβει να κοιμηθώ λίγο, πήγαινα κι εγώ με τις πιτζάμες (ούτε σουτιέν δεν έβαζα, απλά πέταγα ένα φαρδύ φούτερ για να μην φαίνεται τίποτα. Λετσαρία τελείως. Σηκωνόμουν, έτρωγα, έφευγα και κοιμόμουν και στο λεωφορείο. Επειδή πάταγα σπάνια, δεν νομίζω να είχε καταλάβει κανείς ότι αυτή που έρχεται από του Γονίδη είναι η ίδια που φοράει την τρύπια φόρμα και έχει το αχτένιστο μαλλί.
Τακούνια μόνο και μόνο για να πάω στη σχολή δεν θα έβαζα ποτέ. Γενικά, δεν θα ντυνόμουν "καλά" (στην περίπτωση μου αυτό είναι το "αποδεκτά") για να πάω για μάθημα. Μόνο άμα είχα να πάω αλλού μετά (σε καμιά δουλειά ή με φίλους) ντρεπόμουν να είμαι σαν την γύφτισσα και φόραγα ρούχα χωρίς τρύπες, λουζόμουν αντί να πιάσω το λιδγομαλλί κότσο και έβαζα και λίγο πούδρα. Σε μένα ισχύει πάρα πολύ το "αν φτιάχνομαι υπερβολικά για τη δουλειά και είμαι στην τρίχα υποχρεωτικά, σε μέρη όπως οι σχολές, το σουπερμάρκετ, η τράπεζα, κλπ, πάω όπως να ναι και δε με νοιάζει κιόλας". Ισορροπία!
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 14 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.