Χαίρομαι που σε αυτό το θέμα (σε αντίθεση με το θέμα για τις γυναίκες) το χειρότερο ελάττωμα του άντρα (το να είναι "μαμάκιας", όχι φυσικά με την έννοια ότι αγαπάει κι είναι πιο "δεμένος" συναισθηματικά με τη μαμά σε σχέση με τους 2 γονείς) έχει τις ψήφους που του αναλογούν...τα συγχαρητήριά μου στις κυρίες του forum!
Η σχέση του άντρα με τη μάνα του είναι ιδιαίτερη και χωράει πολλή ανάλυση.
Δεν μιλάω με τη κακή έννοια του "μαμάκια" που σημαίνει εξάρτηση, τυφλή υπακοή, παράδοση στα "θέλω" της, φόβο να μην την απογοητεύσει κτλ
Μιλάω για μια υγιή σχέση μεταξύ μάνας και γιου.
Ε, λοιπόν αυτό το ιδιαίτερο δέσιμο, είναι κάτι αναμφίβολο που εγώ προσωπικά το σέβομαι.
Δεν έχει καμία σχέση με το δέσιμο πατέρα-γιου ή με οποιονδήποτε άλλο συνδυασμό μεταξύ των μελών μιας οικογένειας.
Η μάνα θα τον γεννήσει, θα τον θηλάσει, θα τον αγκαλιάσει, θα είναι γλυκιά, στοργική,αφοσιωμένη και δοτική απέναντί του, θα του δημιουργήσει αισθήματα ασφάλειας και σιγουριάς, η σχέση θα εξελίσσεται και θα αλλάζει στα διάφορα στάδια της ανάπτυξής του και θα υπάρξει με τον χρόνο ένα αίσθημα αμοιβαίας αποδοχής με αποτέλεσμα να δημιουργηθεί ένας μοναδικός συναισθηματικός δεσμός τον οποίο ισχυροποιεί το γεγονός ότι είναι διαφορετικού φύλου.
Αφού λοιπόν περάσει όλες τις φάσεις ζωής και φτάσει στην ωριμότητα είναι πολύ πιθανό ν΄ αναζητήσει κάποια χαρακτηριστικά της μάνας του και να θελήσει κι αυτός να επαναλάβει στο ταίρι του, όλα αυτά που βίωσε απ΄αυτή (μεγάλο + για μας).
Υπάρχει ένα ρητό που λέει: "«Ο άντρας που συμπεριφέρεται στη γυναίκα του σαν να είναι πριγκίπισσα, αποτελεί τη μεγαλύτερη απόδειξη ότι ανατράφηκε από μια βασίλισσα»!
