Όταν το χάος οργανώνεται
με τέτοιο τρόπο που όλοι ματώνουμε,
τότε η ουσία δεν είναι να μη χαλιόμαστε.
Γι' αυτό σ' αγαπάω μπαγάσα...
Όταν οι σύγχρονες συμμορίες κυκλοφορούν με θωρακισμένες Mercedes και Hummer
που έχουν κατασχεθεί από μεσαιο-λαμόγια και έχουν δημοπρατηθεί από τράπεζες και τον ΟΔΔΥ,
και τα ευρωκοράκια δίνουν παράσταση γονατίζοντας τον κοσμάκι
τότε είναι ώρα για στουπί και βαράτε.
Αλήθεια, στο "στουπί και βαράτε" ποιος έχει το τακτικό πλεονέκτημα να επικρατήσει μέσα στο Χάος που Ανατέλλει, ο άμαθος κοσμάκης, ή οι οργανωμένες συμμορίες, που έχουν όπλα και ξέρουν πώς να τα χρησιμοποιούν;
Ποιανού αποτύπωμα θα χαραχτεί σαν τατουάζ στο Χάος, όταν αυτό τελικά οργανωθεί γύρω απ' τον ισχυρότερο πυρήνα που θα βρεθεί κατά τη διάρκεια της ασταθούς φάσης του κύκλου της Σήψης, του Θανάτου και της Αναγέννησης;
Μα θα μου πεις, ο ισχυρότερος πόλος θα είναι ο λαός. Λαός ενωμένος, ποτέ νικημένος.
Ενωμένος υπό ποια ιδεολογία, ποιο κοινό συμφέρον, ποιον Καπετάνιο, Κομαντάνε ή όπως αλλιώς θέλετε να το λέτε, προς ποια κατεύθυνση; Ενώ λοιπόν πολύ ωραία μας εξήγησες περί του Revolution, πολύ φοβάμαι πως το συγχέεις με το Riot, ή αλλιώς μπερδεύεις την Στάση με την Επανάσταση.
Δεν έχεις κι άδικο απ' την άλλη...
Η Επανάσταση γεννιέται πρώτα μέσα σου. Ξεκινάει από οργή, από αίσθημα αδικίας, από απόγνωση.
Πρώτα την αποζητά η ψυχή σου, μετά η καρδιά σου και τελικά το μυαλό αναγκάζεται ν' ακολουθήσει. Γιατί δεν μπορεί η λογική να συλλάβει εκείνο το αίσθημα που βάζει χιλιάδες ανθρώπους να κατέβουν άοπλοι στους δρόμους, όταν, εκεί στη μαγεμένη Αραπιά, ξέρουν ότι θα τους ρίξουν στο ψαχνό. Είδατε όμως όταν μόνο το θυμικό κατεβαίνει στους δρόμους, τελικά τι συμβαίνει; Στις χώρες της Μέσης Ανατολής, τα καθεστώτα αντικαταστάθηκαν με άλλα, μαριονέτες των "ελευθερωτών" τους. Κάτι σαν "Να σε βγάλω απ' το Ευρώ, να σε βάλω στο Δολάριο, να σε σώσω (όχι μόνο οι άλλοι θα σε σώζουν; Θέλω κι εγώ!!
)", αν μ' εννοείτε...
Για να παντρέψεις τούτη την αντίφαση -εάν θέλεις τελικά να είναι ο Λαός ο ισχυρός πόλος σε τούτη τη σύγκρουση, εκείνος που θα διαμορφώσει την εικόνα του Ερχόμενου Αιώνα- ο μόνος τρόπος είναι
να σταθείς για μια στιγμή παράμερα απ' την οργή σου και να οραματιστείς πώς θέλεις να μοιάζει ο κόσμος που θα γεννηθεί μέσα απ' τη σήψη του απερχόμενου. Μετά, ας αφεθείς στην Ιερή σου Τρέλα, στα όνειρα δεν ζει ντροπή.
Μέσα απ' τον αγώνα θα διαμορφωθεί ένα νέο όραμα, μια ιδεολογία που σήμερα δεν έχει όνομα...
Δε συμφωνώ με την άποψη του τσε, ότι η επανάσταση
έχει στοιχείο αγάπης.
Έχει αγριότητα, ξεχνάς κάθε τρυφερότητα.
Ελπίζεις να γίνει το μαύρο, γκρι.
Με πολύ κόκκινο για φόντο.
Έχει όμως δίδυμο αδελφό της τον Έρωτα, είναι η κρυφή αιμόμικτη ερωμένη του. Όπως πάντα, η αγάπη έρχεται μετά από έναν μεγάλο έρωτα -σπανιότερα το μίσος, όμως κι αυτό το ίδιο σημαίνει- συχνά αιώνια αγάπη, οπότε σκάσε βούρλο που θα μου πεις εσύ εμένα ότι δεν συμφωνείς με τον Τσε, ακόμη δεν βγήκες απ' το αυγό σου μόμολο...
Βοηθήστε με κάθε τρόπο τον κόσμο που ξεψυχάει να πεθάνει, τραβήξτε του την πρίζα...
Οραματιστείτε ανενδοίαστα τον κόσμο που θα γεννηθεί, θυμηθείτε ότι ο Αιώνας του Ωρου, είναι ο Αιώνας του Θελήματος.
