Τα πρέπει... της ζωής.

[laurentides]

Πάντως αρκετοί πιστεύουν πως τα πλούτη φέρνουν την ευτυχία τι να τους κάνουμε δηλαδή αν κάποιοι την βρίσκουν με Vacheron Constantin ;; Βασικά υπάρχει αρκετά μεγάλη μερίδα ανθρώπων που δεν αισθάνεται θύμα του συστήματος αλλά το απολαμβάνει κιόλας δεν καταλαβαίνω γιατί πρέπει να μας νοιάζει το τι κάνουν οι άλλοι και όχι το τι κάνουμε εμείς για εμάς αν γουστάρουμε βουνοκορυφή ο δρόμος είναι ανοιχτός (κι ας γίνουμε αρκούδα στην τριχοφυΐα ) αν γουστάρουμε gallardo ας ξεσκιστουμε στο διάβασμα ή στο γλύψιμο να την αποκτήσουμε το πράγμα είναι αρκετά απλό βασικά Ξεχασμένε η ερώτηση/ανησυχία σου είναι το αν έχουμε επίγνωση του ότι είμαστε πιόνια και αν μας αρέσει ή το ότι το αγνοούμε αλλά έχουμε πειστεί ότι μας αρέσει ;;

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 10 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[libre]

Η νωθρότητα που υποστηρίζεις δεν μπορεί να βοηθήσει καμία κοινωνία να αναπτυχθεί ανεξάρτητα από την κατανομή του πλούτου και το πολιτικοοικονομικό σύστημα, γιατί η πρόοδος και η δημιουργία προέρχονται από την εργασία.
........
Σίγουρα η λύση στην ανισοκατανομή του πλούτου και την εκμετάλλευση δεν είναι το να δουλεύουμε λιγότερο.

Αντε παλι. Ο άλλος ραχατι, εσυ νωθροτητα. Δεν χρωσταω τιποτα, αν δεν μπορειτε να ξεκαθαρισετε στο μυαλο σας εννοιες και να καταλαβετε ποσο σημαντικος ειναι ο ελευθερος χρονος για την προοδο. Κι επισης οτι το θεμα δεν ειναι η εργασια, αλλα το εργασιακο μοντελο. Καμμια προοδο δεν εξυπηρετει το σημερινο μοντελο, δεν εχουμε καμμια αναγκη αυτην την τεραστια αγορα προιοντων και υπηρεσιων. Μπορουμε και με λιγοτερα. Αυτη η αγορα υπαρχει για να τα οικονομουν καποιοι και το εργατικο δυναμικο τρεχει μια ζωη να παραγει μεσα σε ενα περιβαλλον εντολων και προθεσμιων. Αυτο το φαινομενο λεγεται rat race (η κουρσα των ποντικων). https://en.wikipedia.org/wiki/Rat_race

Μπορειτε να δουλεψετε οσο θελετε, δεν σας εμποδιζει κανείς. Μπορειτε επισης να κανετε και την επανασταση εναντια στον καπιταλισμο για την αναδιανομη του πλουτου. Εγω προτιμω να συμβαλλω με τους φορους μου οι οποιοι, παρολο που δουλευω λιγο, ειναι αρκετοι.
Αυτα για εκμεταλλευση τριτων τα ακουω βερεσέ. Οι τιμες στη δουλεια μου (coaching) ειναι 50 εως 150Ε/ωρα για personal coaching και 250 εως 750Ε/ωρα για επαγγελματικο. Σε αυτα πρεπει να προστεθουν κερδη απο σεμιναρια, πωλησεις απο προιοντα coaching, ποσοστα απο τη μαρκα μου κλπ.
Η γυναικα μου διατηρει μια μικρη αγροτουριστικη μοναδα (5 δωματια) πανω στον νοτιο γαλλικο δρομο για Santiago de Compostella https://en.wikipedia.org/wiki/Camino_de_Santiago με target group προσκυνητες που κανουν τη διαδρομη και κανει 5000Ε/μηνα τζιρο (τα μισα ειναι καθαρα), εργαζομενη κι αυτη λιγο. Βασικα το συγυρισμα, γιατι ολες οι αλλες υπηρεσιες ειναι με εξωτερικη συνεργασια. Προσφερει διανυκτερευση, εστιαση, ειδη για ταξιδιωτικες αναγκες (φακους, ελβετικους σουγιαδες κλπ), ειδη αυτοκινητου και ποδηλατου, διαφορα events, τουριστικες περιοδειες κλπ

Αυτα για να σας φυγουν οι αποριες. Ενταξει τωρα; Διαλεξτε μια επικερδη δουλεια κι εσεις και θα βγαζετε πολλα δουλευοντας λιγο. Αυτα που λετε λοιπον ειναι ειτε προιον πλυσης εγκεφαλου απο το συστημα ειτε απο ζηλεια.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 10 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[libre]

Αυτό που με εκπλήσσει είναι ότι αυτομάτως συνδέεται το να μην δουλεύει κάποιος, ή να δουλεύει λίγο με την νωθρότητα, την τεμπελιά κτλ. Και από αυτό φαίνεται και πόσο καλή πλύση εγκεφάλου έχει καταφέρει να κάνει το σύστημα.

Το συστημα δεν χρειαζεται να προσπαθησει πολυ με ατομα που δεν μπορουν να σκεφτουν ουτε καν την αξιοποιηση της Ακροπολης: https://www.e-steki.gr/showpost.php?p=4193911&postcount=1433
Αυτα τα ατομα ειναι για το δημοσιο για μια θεσουλα στο φωτοτυπικο που δεν χρειαζεται πολλη σκεψη. Προφανως δεν υπαρχει περιπτωση να σκεφτουν ποτέ τη θεση τους στην κοινωνικη σκακιερα και το πως το συστημα λειτουργει προς οφελος των ολιγων και εις βαρος των πολλων. Καταδικασμενα απο το ωραριο και τον ταπεινο μισθο που δεν θα τους επιτρεπει ενα αλλο σεναριο ζωης θα καταφυγουν στις γνωστες καραμελες που το συστημα τους εμαθε να πιπιλιζουν καθως και στη ζηλοφθονια για αυτους που τα εχουν καταφερει καλυτερα.

Ενω ηταν τοσο ευκολο να σκεφτεις αυτα : https://www.e-steki.gr/showpost.php?p=4193925&postcount=1439

Η πρόοδος και η δημιουργία προέρχονται από την εργασία σίγουρα, αλλά αυτό που δεν καταλαβαίνετε είναι πως στο παρόν παγκόσμιο οικονομικό σύστημα δεν δουλεύουμε για να προοδεύσουμε, δουλεύουμε για να μπορούμε να καταναλώσουμε όλο και περισσότερα ...

Βασικα αν η δουλεια σου δεν σε βοηθαει να εξελισσεσαι, αλλα μονο να συντηρεισαι τοτε δεν δουλευεις για σενα, αλλα για να πλουτισεις καποιον άλλον. Το σχολειο ειναι για να σε βαλει στο λουκι της δουλειας (κι οχι της δημιουργιας) και η τηλεοραση για να επιστρεψεις στους εργοδοτες σου ενα μερος του μισθου σου μεσω της καταναλωσης.
Βασικά αυτο που θελει το συστημα ειναι να αντιμετωπιζεις συνεχεια βιοτικες αναγκες (πραγματικες ή πλαστες), ωστε να μην εχεις μυαλο να σκεφτεις περισσοτερα.

Με βαση αυτο το σκεφτικο εχω θα προσθεσω οτι η προοδος δεν προερχεται τοσο απο την εργασια (η προοδος απο εργασιακης πλευρας οφειλεται στα λιγα μυαλα που εκαναν ανακαλυψεις/εφευρεσεις κι οχι στα ρομποτακια που τις εκαναν προιοντα), αλλα απο τον ελευθερο χρονο που θα σου επιτρεψει να ασχοληθεις με προσωπικη/κοινωνικη αναπτυξη ητοι:
-να αφιερωθεις με ηρεμια στην οικογενεια σου κι οχι με τεντωμενα νευρα απο την κουραση και προβληματα της δουλειας.
-να μορφωθεις, ασχοληθεις με ενα χομπι, ταξιδεψεις κλπ
-να παλεψεις με αλλους ανθρωπους για κοινωνικα θεματα οπως το περιεχομενο της παιδειας, το περιβαλλον, την προστασια του καταναλωτη, την προστασια των προσωπικων δεδομενων στο ιντερνετ, το ανθρωπιστικο εργο, τη χαραξη της πορειας της χωρας, την προωθηση προγραμματων για ιδρυση βιβλιοθηκων, γυμναστηριων, παιδοτοπων κλπ

'Ολα αυτα θελουν χρονο και ξεκουραση. Ας μας πουμε τα συγχρονα σκλαβακια που πετανε καντηλες οταν ακουνε για λιγοτερη εργασια, πού θα βρεθει ο χρόνος και οι ψυχοσωματικες δυναμεις που χρειαζονται για ολα αυτα;

Ξεχασμενε, εισαι απο τα λιγα ατομα που εχουν καταλαβει πώς λειτουργει αυτο το βρωμοσυστημα. Βασικα χανουμε το χρονο μας να εξηγουμε το αυτονοητο, οτι δηλαδη το να ξοδευεις τη ζωη σου δουλευοντας ειναι ο μεγαλυτερος παραλογισμος.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 10 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[koukimanster]

Ενω ηταν τοσο ευκολο να σκεφτεις αυτα : https://www.e-steki.gr/showpost.php?p=4193925&postcount=1439

Πάλι εγώ φταίω;!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 10 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[libre]

Πάλι εγώ φταίω;!

Εσύ μου φαινεσαι για ξυπνιο άτομο. Αλιμονο σε αυτους που σκεφτονται με στερεοτυπα. Οι εργοδοτες τριβουν τα χερια τους. Αμα εχεις υπαλληλο που σου μιλαει για την αξια της εργασιας, μπορεις να του δινεις γραπτους επαινους και γελοιους τιτλους οπως «υπευθυνος αισθητικης ανασυγκροτησης της επιχειρησης» κλπ για να δουλευει με μεγαλυτερη όρεξη (και με τον ιδιο εννοειται μισθο). Αν καποιος ειναι θυμα απο μονος του, δεν τον σωζει κανενας.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 10 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Ερινύς]

2) Η μητέρα μου που είναι Παιδίατρος.

Εντάξει αυτό ήταν λιγάκι ατυχές παράδειγμα. Σαν γιατρός είναι η υπέρτατη ευχαρίστηση να ξέρεις ότι ΕΣΥ βοήθησες τον άλλον να γίνει καλά, πόσω μάλλον αν μιλάμε για μωρά ή μικρά παιδάκια! Εδώ εγώ νιώθω ένα αίσθημα πληρότητας μετά τις εφημερίες που σιγά και τα πολλά πράγματα που κάνω. Φαντάσου ένας γιατρός που αγαπάει την δουλειά του!

Στέκομαι σε αυτά τα δύο.
Για έναν πάμπλουτο ζουν χιλιάδες στη σκιά, αλλά για έναν ευτυχισμένο γιατί; Το ψωμί σου τρώει;

Ας πιάσουμε το επάγγελμα του καθηγητή. Άλλοι είναι μίζεροι, γκρινιάριδες και κλαίγονται μονίμως για την κακή τους τύχη σε όλους τους τομείς της ζωής τους. Άλλοι είναι αφοσιωμένοι, δοτικοί, και η ευτυχία κυριαρχεί στη ζωή τους, όχι μόνο στη δουλειά, αλλά στη οικογένεια, στις παρέες, παντού. Υπενθυμίζω πως παίρνουν τον ίδιο μισθό, ένα μισθό πείνας για τους νεοδιόριστους, ένα μισθό που μετά βίας φτάνει για όσους έχουν οικογένεια. Καταλήγω πως είναι καθαρά θέμα χαρακτήρα και πως κάποιοι ότι δουλειά και να κάνουν, όσα χρήματα και να παίρνουν είναι δυστυχισμένοι. Επίσης έχω γνωρίσει αγρότες και απλούς εργάτες που καίγονται στον ήλιο όπως λέτε και σας διαβεβαιώ πως αρκετοί είναι πρόσχαροι, κεφάτοι και φυσικά ευτυχισμένοι. Άλλοι μεγαλογαιοκτήμονες αναλώνονται στο πως θα αυγατίσουν τα λεφτά τους, πως θα προβληθούν στην κοινωνία και ζουν τελικά μες τη μιζέρια, γιατί μιζέρια δεν είναι μόνο η φτώχεια, είναι η γκρίνια και η απληστία.

Εκτός από έναν υπέροχο καθηγητή μου στο φροντιστήριο που ήταν απίστευτα δοτικό και υποστηρικτικό άτομο ενώ τυπικά δεν είχε κάποια παραπάνω υποχρέωση ούτε να κερδίσει κάτι, είχα δύο καθηγητές στο (δημόσιο) σχολείο μου που έκαναν ώρες εκτός μαθήματος και ήταν πάντα πρόθυμοι να βοηθήσουν. Α, και ναι, ήταν ευτυχισμένοι. Άλλοι πάλι, μας κυνηγούσαν να μας κάνουν ιδιαίτερα, είχαν σπιταρώνες, ήταν κακιασμένοι και υποκριτές.

Κι όμως, κοινωνικά και οικονομικά, οι πρώτοι ζούσαν στη σκιά των δεύτερων και όχι το αντίθετο όπως λες.

Κάποιοι είναι υπέροχοι άνθρωποι είτε εργάτες (και επιμένω σε αυτό) είτε καθηγητές ή ότι άλλο θες, που φυσικά εισπράττουν θαυμασμό και ευγνωμοσύνη από τους γύρω τους βγάζοντας τους τον καλύτερο εαυτό τους, κάποιοι άλλοι πάλι είναι ζηλιάρηδες και άπληστοι και καταδικασμένοι να είναι δυστυχισμένοι.


Οπότε δε νομίζω πως ο καθηγητής που περιέγραψε ο Δίας θα πάψει να αγαπάει τη δουλειά που κάνει/έκανε, και ασφαλώς δεν ζει σε βάρος κανενός, δεν καθιστά κανέναν δυστυχισμένο, απλά κάποιοι είναι ανίκανοι να δώσουν στους άλλους πράγματα άρα και να ξεφύγουν από τη ζήλια και τη μιζέρια τους.

Πόσο όμορφο ποστ

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 10 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[BLUE SEA]

Η ψυχή των πιο πολλών ανθρώπων έχει καταντήσει ενα απέραντο νεκροταφείο επιθυμιών από φόβο μήπως πάνε ενάντια στα "αυταρχικά" προτάγματα της κοινής γνώμης. Ευτυχώς ανήκω στη συντριπτική μειοψηφία των ανθρώπων που ακολουθούν τη δική τους βούληση και αδιαφορώ για το τίμημα, όποιο κι αν είναι. Απ' τη στιγμή που είμαι ικανοποιημένη με τις επιλογές μου (ασχέτως αν έχω επικριθεί από άλλους/ες για κάποιες από αυτές) δεν με ενδιαφέρει τι θα πει ο κόσμος.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 10 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[mindcircus]

Ελα μωρε, ωραια ειναι ολα οσα περιεγραψες..
Οκ ναι υπαρχουν τα πρεπει αλλα δεν ειναι ετσι τραγικα.ισα ισα τα περισσοτερα απο αυτα σε κανουν ανθρωπο

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 10 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Eileen]

Ότι θα έκανα επίκληση στο θείο μετά από όσα διάβασα, δε το περίμενα!

Αυτό που με εκπλήσσει είναι ότι αυτομάτως συνδέεται το να μην δουλεύει κάποιος, ή να δουλεύει λίγο με την νωθρότητα, την τεμπελιά κτλ. Και από αυτό φαίνεται και πόσο καλή πλύση εγκεφάλου έχει καταφέρει να κάνει το σύστημα. Πλέον κάποιος που δουλεύει 15 ώρες τη μέρα για 2 ευρώ την ώρα θεωρείται εργατικός, παιδί της φάμπρικας κτλ κτλ. Ενώ κάποιος άλλος που κάνει αποδοτικότερη εργασία και μπορεί να συντηρηθεί με 2 ώρες τη μέρα είναι τεμπελαράς, νωθρός και βάρος στην κοινωνία.
Μου θυμίζει το στρατό η όλη κατάσταση που δεν είχε σημασία αν κάναμε κάτι ουσιώδες, απλά να δείχναμε ότι κάναμε κάτι.

Πρώτα από όλα το τι συνιστά αποδοτική εργασία δεν είναι τόσο απλό ούτε σαν ορισμός, ούτε σαν κατανόηση, διότι είναι κάτι σχετικό (και με αυτό εννοώ ότι δεν υπάρχει κάποια benchmark value, αλλά η αξιολόγηση γίνεται βάσει σύγκρισης δυο ή παραπάνω ατόμων.
Επιπλέον, αν στόχος μας είναι να κατηγορήσουμε το σύστημα που απαιτεί εργασία (όπως ΟΛΑ τα συστήματα), συγχαρητήρια, στόχος επετεύχθη. Αν επίσης, στόχος μας είναι να κατηγορήσουμε μία πλειονότητα που θεωρεί ότι όσο περισσότερο εργάζεσαι τόσο πιο εργατικός και "χρήσιμος" είσαι στην κοινωνία, έγινε και αυτό εξαιρετικά καλά!
Όμως αυτά που λες είναι στερεότυπα και δε καταλαβαίνω γιατί αυτό το πράγμα απασχολεί τόσο πολύ! Αν εσύ γνωρίζεις και νιώθεις παραγωγικός με αυτό που κάνεις, είτε δουλεύεις 2,3,18 ώρες, τι σε ενδιαφέρει η γνώμη του άλλου;
Από την άλλη, η προσωπική μου εμπειρία λέει, ότι όσο περισσότερο σου αρέσει αυτό που κάνεις, τόσο περισσότερο χρόνο θα αφιερώνεις και το ανάποδο. Αν κάτι δε σου αρέσει, θα προσπαθείς να το αποφύγεις ή δε θα μοχθήσεις τόσο για αυτό!

Η πρόοδος και η δημιουργία προέρχονται από την εργασία σίγουρα, αλλά αυτό που δεν καταλαβαίνετε είναι πως στο παρόν παγκόσμιο οικονομικό σύστημα δεν δουλεύουμε για να προοδεύσουμε, δουλεύουμε για να μπορούμε να καταναλώσουμε όλο και περισσότερα και είναι φυσικό για ένα σύστημα που βασίζεται στον ατέρμονο καταναλωτισμό να προσπαθεί να σε πείσει ότι πρέπει να δουλεύεις μέχρι να πεθάνεις για να ταΐσεις το τέρας και πως δεν υπάρχει άλλη επιλογή.

Είτε σου αρέσει, είτε όχι, από τα υπάρχοντα συστήματα, ο καπιταλισμός ήταν το μόνο που βελτίωσε σημαντικά την ζωή όλων των ανθρώπων και όχι μόνο των πλουσιότερων στρωμάτων. Για να μην παρερμηνευτούμε κιόλας, δε λέω σε καμία περίπτωση ότι αυτή η βελτίωση ήταν επί ίσοις σε όλα τα στρώματα του πληθυσμού. Αλλά ακόμη και οι πιο αδύναμες οικονομικά ομάδες, έχουν μία αισθητά καλύτερη θέση στο υπάρχον σύστημα από ότι σε όλα τα προηγούμενα.
Αντίστοιχα, κανένα από τα προηγούμενα συστήματα δεν αντιμετώπιζε την δουλειά ως μέσο προόδου - πολύ περισσότερο μάλλον, την εκλάμβανε είτε σαν υποχρέωση.
Αν κάποιος δουλεύει, αυτό το κάνει για τον οποιονδήποτε λόγο. Ένας από αυτούς είναι η βελτίωση της ποιότητας της ζωής του (αυτό που αρνητικά θέτεις ως ατέρμονο καταναλωτισμό). Το πρόβλημα δεν είναι ότι θέλουμε να έχουμε περισσότερα αγαθά, το πρόβλημα είναι ότι δεν είμαστε ορθολογικοί ως προς το κατά πόσο μπορούμε να υποστηρίξουμε την αγορά τους!

Έχουμε μάθει να καταλώνουμε όσα βγάζουμε (και περισσότερα εδώ στην Έλλαδα) πράγμα που σημαίνει ότι είμαστε καταδικασμένοι να δουλεύουμε για μαι ζωή. Παράλληλα αν κάποιος αποταμιεύει, ξοδεύει λίγα, επενδύει και φτάσει κάποια στιγμή να μην χρειάζεται να δουλεύει για να συντηρηθεί, είναι τεμπέλης και βάρος. Νομίζω είναι φανερό πόσο λάθος είναι αυτή η άποψη και το παράλογο της εργασίας που επικρατεί στην σημερινή πραγματικότητα.

Είναι πολύ ενδιαφέρον το πόσο διαφορετικά αντιλαμβανόμαστε την πραγματικότητα!
Ποτέ, από κανέναν, δεν έχω ακούσει τους χαρακτηρισμούς που αποδίδεις σε ένα τέτοιο άνθρωπο... Μάλλον έξυπνο και προνοητικό θα τον χαρακτήριζαν παρά τεμπέλη και βάρος.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 10 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[BLUE SEA]

Ποτέ, από κανέναν, δεν έχω ακούσει τους χαρακτηρισμούς που αποδίδεις σε ένα τέτοιο άνθρωπο... Μάλλον έξυπνο και προνοητικό θα τον χαρακτήριζαν παρά τεμπέλη και βάρος.

Ε, ναι, είναι απαραίτητο να κάνουμε οικονομία για ένα και βασικό λόγο: την ασφάλειά μας. Ο Θεός να μας φυλάει, αλλά προκύπτουν δυστυχώς και αντιξοότητες. Σ' ένα γιατρό να πας να κάνεις μια εξέταση πρέπει να δώσεις χρήματα. Δεν τα καλύπτει όλα το ταμείο ασφάλισης. Η οικονομία δεν έχει να κάνει με έξωτερικό "πρέπει", αλλά με εσωτερική μας αναγκαιότητα.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 10 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[GiorgosAsi]

Ο ελυτης λεει: πιασε το Πρεπει απο το ιωτα και γδαρε το ισα με το Π.

Τι εννοει ο ποιητακος?

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 10 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[BLUE SEA]

Ο ελυτης λεει: πιασε το Πρεπει απο το ιωτα και γδαρε το ισα με το Π.

Τι εννοει ο ποιητακος?

Να σου πω κάτι; Κι εγώ δεν είμαι της υπερρεαλιστικής σχολής (και γενικώς της ωραιοποίησης), αλλά της ρεαλιστικής. Όχι και ποιητάκο όμως τον Ελύτη. Ήταν ένας διακεκριμένος ποιητής.
Προφανώς ήθελε να πει ότι είναι λάθος να αφήνουμε τα "πρέπει" να εμποδίζουν την πραγματοποίηση των ονείρων μας.
Υ/Γ Ο Νίκος Γκάτσος είναι από τους αγαπημένους μου, γιατί χρησιμοποιεί τον υπερρεαλισμό, για να καυτηριάσει τη σκληρή πρααγματικότητα.

Ήρωες και θύματα - 1976
Μέσα στα χαλάσματα
στα γερμένα σπίτια
του Θεού τα πλάσματα
ψάχνουν για ζωή
Βρίσκουν τα περάσματα
σαν μικρά σπουργίτια
διώχνουν το βραχνά της νύχτας
κι έρχεται πρωί

Ελπίδα ελπίδα
εσένα ζητούν
ελπίδα ελπίδα
πού είσαι ρωτούν

Μέσα στα συντρίμμια
κάθε μεσονύχτι
πλένονται απ’ τα κρίματα
οι αμαρτωλοί
ήρωες και θύματα
μες στο ίδιο δίχτυ
την ελπίδα κυνηγάνε
την απατηλή

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 10 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[GiorgosAsi]

Ρε ο Ελυτης ηταν τοσο ψευτης και τοσο παραμυθας στο εργο του που τον εχω απεμπολισει

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 10 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[BLUE SEA]

Ρε ο Ελυτης ηταν τοσο ψευτης και τοσο παραμυθας στο εργο του που τον εχω απεμπολισει

Ναι, δεν το έκανε όμως κακοπροαίρετα. Ο σκοπός του ήταν να δώσει χαρά στους ανθρώπους βοηθώντας τους να ξεφύγουν από τα δεινά της ζωής. Την τακτική του τη θεωρω λανθασμένη. Ο/η καλλιτέχνης/ιδα πρέπει να είναι ένας/μια στρατευμένος/η λειτουργός στο κοινωνικό γίγνεσθαι και να θίγει σφόδρα τα κακώς κείμενα. Ωστόσο, οφείλω να του αναγνωρίσω ότι είχε μεγάλο ποιητικό ταλέντο και τόλμη να πάει ενάντια σε ό,τι εθεωρείτο αποδεκτό στην εποχή του.

Ως προς το γεγονός ότι βοηθούσε -μέσω των στίχων του- τον κόσμο να σπάσει τα δεσμά των "εξωτερικών πρέπει" δεν τον επικρίνω. Το αντίθετο μάλιστα.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 10 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[GiorgosAsi]

Εγω θεωρω την αισθαντικοτητα του που οντως ειναι ξεχωριστη-μια παραλογη ευαισθησια κατα αλ.Καμυ
ενω ολο το κινημα της σουρεαλιστικης θεωρησης θεωρειται ριζοσπαστικο και διακυρητε οτι εχει αλλες νεες ιδεες και βλεψεις για τη ζωη, η τολμη του,το μονο που κανει ειναι να εγκαθιδρυσει τον πληρη κονφορμισμο.Γενικα δεν τον διαβαζω ,μπορει να στειλω κανα ποιηματακι του σε καμια γκομενα,γιαυτο ειναι καλος ομολογω

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 10 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Zithos]

Ο ελυτης λεει: πιασε το Πρεπει απο το ιωτα και γδαρε το ισα με το Π.

Τι εννοει ο ποιητακος?

Το Πρέπει έχει σαν στόχο να συγκρατήσει τις ροπές δηλαδή έχουμε ροπή να κάνουμε πράγματα που λόγο του Πρέπει δηλαδή του κοινωνικού περιβάλλοντος δεν μπορούμε

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 10 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[GiorgosAsi]

ΚΑΙ ΜΕ ΦΩΣ ΚΑΙ ΜΕ ΘΑΝΑΤΟΝ
Είσαι νέος -το ξέρω- και δεν υπάρχει τίποτε.
Λαοί, έθνη, ελευθερίες, τίποτε.
Όμως είσαι. Και την ώρα που
Φεύγεις με το 'να πόδι σου έρχεσαι με τ' άλλο
Ερωτοφωτόσχιστος
Περνάς θέλεις δε θέλεις
Αυλητής φυτών και συναγείρεις τα είδωλα
Εναντίον μας. Όσο η φωνή σου αντέχει.
Πως της παρθένας το τζιτζίκι όταν το πιάνεις
Πάλλονται κάτω απ' το δέρμα σου οι μυώνες
Ή τα ζώα που πίνουν κι υστέρα κοιτούν
Πως σβήνουν την αθλιότητα: ίδια εσύ
Παραλαμβάνεις απ' τους Δίες τον κεραυνό
Και ο κόσμος σού υπακούει. Εμπρός λοιπόν
Από σένα η άνοιξη εξαρτάται. Τάχυνε την αστραπή
Πιάσε το ΠΡΕΠΕΙ από το ιώτα και γδάρε το ίσαμε το πι.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 10 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Eileen]

Εγω θεωρω την αισθαντικοτητα του που οντως ειναι ξεχωριστη-μια παραλογη ευαισθησια κατα αλ.Καμυ
ενω ολο το κινημα της σουρεαλιστικης θεωρησης θεωρειται ριζοσπαστικο και διακυρητε οτι εχει αλλες νεες ιδεες και βλεψεις για τη ζωη, η τολμη του,το μονο που κανει ειναι να εγκαθιδρυσει τον πληρη κονφορμισμο. Γενικα δεν τον διαβαζω ,μπορει να στειλω κανα ποιηματακι του σε καμια γκομενα,γιαυτο ειναι καλος ομολογω

Ναι, γιατί τι καλύτερο να στείλεις σε καμία ... γκόμενα από ποιήματα ενός γνωστού ποιητή που είχε ιδιαίτερη αδυναμία στα ... 16χρονα;
Αν είναι να το ρίξουμε στην ποίηση, δε νομίζω ότι ταιριάζει κάτι καλύτερο στο θέμα από το Όσο μπορείς,

Κι αν δεν μπορείς να κάμεις την ζωή σου όπως την θέλεις,
τούτο προσπάθησε τουλάχιστον
όσο μπορείς: μην την εξευτελίζεις
μες στην πολλή συνάφεια του κόσμου,
μες στες πολλές κινήσεις κι ομιλίες.

Μην την εξευτελίζεις πηαίνοντάς την,
γυρίζοντας συχνά κ’ εκθέτοντάς την
στων σχέσεων και των συναναστροφών
την καθημερινήν ανοησία,
ώς που να γίνει σα μια ξένη φορτική.​

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 10 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[GiorgosAsi]

Δεν ξερω αν ειχε αδυναμια στα 16χρονα παντως πρεπει να ηταν μεγαλος μπηχτης και γενικα αφροδισιακη η ποιηση του

Αν το ριξουμε στη ποιηση για τα πρεπει τοτε κ εγω καβαφη αλλα την Ιθακη

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 10 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[roccohooshie]

Τί σχέση έχει αλήθεια η "Ιθάκη" του Καβάφη με τα πρέπει και τα κοινωνικά στερεότυπα, νομίζω καμία...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 10 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.