Nope, απλά οι εποχές της αποικιοκρατίας δεν τελείωσαν ποτέ. Ακόμα και λαοί που δεν έζησαν την αποικιοκρατία στο πετσί τους (όπως οι Τούρκοι, οι Έλληνες, οι Κορεάτες και οι Ιάπωνες/σχετικό το τελευταίο κ.λπ.) συνήθιζαν από μόνοι τους να θεωρούν κάθε τι δυτικό ως το ευγενές και το ανθρώπινο ενώ τα ιδικά τους τα θεωρούσαν χωριατίλα και παρακμή. Ήταν ένα είδος «πολιτιστικής αυτοαποικιοκρατοποίησης» (καθαρά δικός μου όρος) των λαών. Συνήθως το έφερναν πρώτα οι αριστοκρατικές τάξεις και εν συνεχεία το ενστερνίζονταν δειλά και τα κατώτερα κοινωνικοοικονομικά στρώματα. Τα πάντα από έθιμα έως και ενδυματολογικές επιλογές. Δεν είναι καθ'όλου τυχαίο.. Σε μία εποχή όπου πολιτιστική υπερδύναμη είναι οι Ηνωμένες Πολιτείες οι άλλοι λαοί συνηθίζουν να την έχουν ως πρότυπο.
Νομίζω οτι κολλάς υπερβολικά στο οτι η γιορτή μας ήρθε απο Αμερική.
Είναι καλό που ψάχνεις και προσπαθείς να διατηρείς τις παλιές παραδόσεις αλλά δεν πρέπει να ξεχνάς οτι και η ιστορία υπηρετεί τον άνθρωπο, όχι μόνο ο άνθρωπος την ιστορία.
Εαν ο κόσμος και η νέα γενιά δεν απολαμβάνει ένα έθιμο ή μια γιορτή πλέον, τότε δεν είναι υποχρεωμένη με κανένα τρόπο να την συνεχίσει για χάρη της ιστορίας της. Με την ίδια λογική θα έπρεπε να κρατούσαμε και το έθιμο με το ματωμένο σεντόνι μετά τον γάμο. Δεν είναι έτσι όμως,ο κοσμός αλλάζει και προχωράει όπως είπε ο Δίας.
Επίσης ούτε τα Χριστούγεννα ούτε το Halloween έχουν την βάση τους στην διακόσμηση. Ίσα ίσα μάλιστα και στην αντίστοιχη κλασική ταινία "The Grinch", ο Grinch πιστεύει πως εαν κλέψει το δέντρο και τα δώρα των Χους, εκείνοι θα είναι δυστυχισμένοι και δεν θα γιορτάσουν. Και φυσικά τον αποδεικνύουν λάθος.
Το θέμα είναι πως η διακόσμηση λειτουργεί υποστηρικτικά, οπότε έστω αυτήν θα έπρεπε να την εκτιμάς σαν μια μορφή τέχνης και έκφρασης τουλάχιστον. Η ουσία όλων των γιορτών όμως είναι οτι φέρνει τον κόσμο λίγο πιο κοντά και θρέφουν συγκεκριμένες ανάγκες πνευματικής και φιλοσοφικής φύσεως. Τα Χριστούγεννα ας πούμε έχουν συνδεθεί με την αγάπη, την γενναιοδωρία, την καλοσύνη, ενώ το Halloween με το μυστήριο, και την επιθυμία επικοινωνίας του κόσμου των ζωντανών και των νεκρών κτλπ.
Τέλος πάντων, προφανώς ο καθένας λειτουργεί όπως νιώθει, δεν θα σου αλλάξω το σκεπτικό. Ούτως η άλλως εαν σκεφτόμασταν όλοι με τον ίδιο τρόπο η ζωή δεν θα είχε νόημα. Απλώς μην στερείς απο τον εαυτό σου άδικα ορισμένες απο τις χαρές της ζωής.
