Διαφωνώ, ακόμα και από πλευράς σωματικών χαρακτηριστικών να το σκεφτείς, όλες οι γυναίκες και όλοι οι άντρες έχουν παρόμοια χαρ/κα, οπότε είναι ανθρώπινο να τους ομαδοποιήσει κανείς.
Επιπλέον, η άποψή μου είναι ότι κάθε φύλο, τόσο ο άνδρας όσο και η γυναίκα έχουν κατά κάποιο τρόπο προγραμματισμένα εκ των προτέρων κάποια χαρακτηριστικά τα οποία ουσιαστικά εξυπηρετούν τον κυριότερο ρόλο του ανθρώπου (σύμφωνα τουλάχιστον με την βιολογία) που είναι η διαιώνιση του είδους. Οι γυναίκες είναι απ΄την φύση τους πιο εύθραυστες, πιο ευαίσθητες και πιο στοργικές ενώ οι άντρες είναι απ'την φύση τους πιο δυνατοί, σκέφτονται περισσότερο με την λογική και είναι κάπως πιο απομαρκυσμένοι απ΄τα συναισθήματά τους. Αυτά ισχύουν ΣΕ ΓΕΝΙΚΕΣ ΓΡΑΜΜΕΣ και δεν είναι ωστόσο απαραίτητο ότι μία γυναίκα για να θεωρείται γυναίκα θα πρέπει να έχει ντε και καλά τα παραπάνω χαρακτηριστικά ή ένας άντρας για να θεωρείται αρσενικό θα πρέπει να διαθέτει κάποιο απ'τα παραπάνω χαρακτηριστικά (ή και γενικά κάποιο απ'τα στερεοτυπικά χαρακτηριστικά του φύλου του).
Όμως, είναι αδιανόητο να προσποιούμαστε ότι αυτές οι ιδιότητες που αναφέρθηκαν πιο πάνω, μαζί με πολλές άλλες, δεν ισχύουν, και ο λόγος είναι ότι πολύ απλά είμαστε έτσι προγραμματισμένοι από πάντα (για να μπορέσει να συνεχιστεί η διαιώνιση του είδους), άλλο αν στην πορεία και λόγω της εξέλιξης (και φυσικά ανάλογα με την κάθε εποχή) προσαρμόζονται αυτά τα χαρακτηριστικά στο περιβάλλον. Τι εννοώ: ας πάρουμε παράδειγμα μια γυναίκα στη σύγχρονη εποχή και ας την παραλληλίσουμε με μία γυναίκα της εποχής της πέτρας. Η δουλειά μιας γυναίκας την εποχή της πέτρας περιοριζόταν στο να μαζεύει φρούτα και άλλους καρπούς, να φροντίζει τον άντρα της και να τεκνοποιεί, δουλειές που δεν χρειάζονται ιδιαίτερες σωματικές ικανότητες και επίσης απαιτούν απ'την γυναίκα να είναι είναι στοργική και πιο χαμηλών τόνων (συγκριτικά με τον άντρα της που πρέπει να 'ναι κατιτις αγροίκος έτσι ώστε να μπορέσει να φέρει θήραμα στο "σπιτικό"). Απ΄την άλλη, μια γυναίκα στην σύγχρονη - ανδροκρατούμενη κατά γενική ομολογία - εποχή, πρέπει να ξεχάσει την εύθραυστη και ευαίσθητη πλευρά που της έχει δοθεί εκ φύσεως και να αγωνιστεί έτσι ώστε να προωθήσει την καριέρα της έτσι όπως οι άντρες, να είναι δηλαδή δυναμική και μαχητική και να μπορεί να λάβει ηγετικούς ρόλους αλλά και σε πολλές περιπτώσεις να γίνει ικανή να μεγαλώσει παράλληλα και παιδιά.
Τι γίνεται λοιπόν; Ουσιαστικά οι γυναίκες απομακρύνονται απ'την θηλυκή τους πλευρά διότι προσπαθούν να ισορροπήσουν μεταξύ των πολλών ρόλων που έχουν. Και ντάξει, αυτό νομίζω είναι γενικά κάτι γνωστό. Το πραγματικό ερώτημα είναι αν αυτό είναι καλό ή κακό. Κατά την άποψή μου, είναι αρκετά κακό. Βασικά το κακό δεν είναι που ως γυναίκες αποκτάμε αρσενικά χαρακτηριστικά στον χώρο της εργασίας, αλλά το γεγονός ότι τα διατηρούμε και εντός των σχέσεών μας
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 12 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
