1. έναν εξωτισμό σα φυτίλι βόμβας, (ή ραδιενεργό βυθό)
σαν ανθισμένο δένδρο που όλα τα άνθη ΕΣΕΝΑ να κοιτούν
2. να ξεπηδά ένα συναίσθημα "θέλω να αποπλανηθώ"
που είναι το πιο γόνιμο που υπάρχει
3. να είναι λεπτοκαμωμένα αποτριχωμένα τερατάκια
που έχουν το βλέμμα "είμαι ανυπεράσπιστη, γ@μησέ με"
4. το πεπρωμένο τους να συνδέεται με αυτό της μητέρας τερέζας
με βυζιά από μιντιουμ και πάνω, αν αφαιρέσουμε τη κελεμπία.
(να της αρέσουν τα ερωτικά ζουζουνίσματα με κονσερβοποιημένα φρούτα
ενδεχομένως
)
5. να αντικαθιστούν τις καταχνιές και τα βάσανα με μια κουβέντα
που δεν αυγαταίνει το εσωτερικό δάκρυ, κάτι σαν δάκρυ στη μουσούδα
του σκύλου. Αυτή η υγρασία που σε κάνει να ξεχνάς τα προβλήματα
και να θες να το χαϊδέψεις..
6. να εμποδίζει τη σκιά του κακού του εαυτού να καταλάβει
όλο το σπίτι. Και μη ξεχάσει το υπόγειο. Εκεί είναι κρυμμένος
ο κλονισμός και η μυρωδιά σαπίλας...
7. να είναι γαλανή, απαλή κι αφάνταστα περίπλοκη σαν θάλασσα
8. να καταργήσει το τεκμήριο αθωότητας στο κορμί της.
Να είναι πάντα ένοχο, ΠΑΝΤΑ ΕΝΟΧΟ κι αν γίνεται να βαρέσει
και τατουάζ τη λέξη ενοχή ανάμεσα στα στηθάκια της.
(οι αποδείξεις ας βρεθούν στη φανερωμένη γύμνια της)
9. να μην είναι όργανο καταπίεσης αλλά όργανο απελευθέρωσης
και 10. πάνω σε ένα λοξό χαλί πιο ελαφρό κι από μια αχτίδα,
να έρχεται προς το μέρος σου σαν τις σίβυλλες.
Κι από τον ερχομό της να καταλαβαίνεις και να τη σταματάς:
"άσε άσε ξέρω, δεν ταξίδεψες παρα για να με βρεις, το βλέπω
το δόλωμα" κι εκεί που περιμένεις το ηχηρό χαστούκι να σου ρίξει
ένα γλωσσάτο βλέμμα (σχισμένο στις πέτρες) και να σε προσπεράσει.
δε ξέρω γενικά, μα για μένα θα ήταν κάλλιστα ένα μικρό προφητικό
ιντερμέδιο, ένα σύστημα συντονισμών για προσωπική μου χρήση,
ένα λιμάνι από θ έ λ ω μ' εμένα για βαρκούλα που σκόνταψε σε 10 ψάρια.
