Τι θα διάλεγες, εσένα ή την μητέρα σου;

[mania]

Παιδιά μακάβρια ερώτηση άς είναι και υποθετική, πιστέυω ότι κάθε πράγμα στον καιρό του, πιά μάνα θέλει να χάσει το παιδί της και ποιο παιδί θέλει να χάσει το γονειό του, ο ένας είναι νέος για να παιθάνει και ο άλλος θα παιθάνει άπο τον καμό του.

Εγώ θα έλεγα άν και δεν το πιστέυω ότι απαντάω θα έλεγα εγώ

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[alis]

Σίγουρα είναι πολύ δύσκολο ερώτημα και μου είναι επίσης δύσκολο να απαντήσω ειλικρινά... Αλλά ας το προσπαθήσω. Λοιπόν, αν ήξερα ότι δεν θα με κατέκριναν ή ότι δεν θα μαθευόταν ποτέ σε τρίτους, εκτός της οικογένειας, ΙΣΩΣ θα επέλεγα να ζήσω εγώ. Και όχι μόνο λόγω εγωισμού και επειδή θέλω να ζήσω εγώ, αλλά και επειδή ξέροντας την μητέρα μου, θα αυτοκτονούσε αμέσως μετά, όταν μάθαινε ότι πέθανα για χάρη της ή αν δεν το μάθαινε θα βυθιζόταν σε τεράστια θλίψη μετά το θανατό μου. Ενώ εγώ ως νεότερη θα το άντεχα καλύτερα. Αλλά από την άλλη μου είναι δύσκολο (θα μου ήταν, μάλλον) να ξέρω ότι μπορούσα να σώσω κάποιον και δεν το έκανα προσπαθώντας να σώσω το τομάρι μου. Πόσο μάλλον όταν αυτός ο ''κάποιος'' είναι η μητέρα μου... Οι τύψεις θα με βασάνιζαν συνέχεια και αν μαθευόταν δεν θα ένιωθα άνετα με κανένα. Αν δεν μαθευόταν πάλι δεν θα ένιωθα άνετα έχοντας ένα τέτοιο μυστικό. Και αν το αποκάλυπτα ποιος ξέρει τις αντιδράσεις; Οπότε εντέλει θα επέλεγα να πεθάνω εγώ, όχι για κάποιον ανόητο λόγο γενναιότητας, αλλά επειδή η ζωή μου θα γινόταν κόλαση αν επέλεγα να ''σκοτώσω'' μητέρα μου...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[love_angel]

εχω τρομερη αδυναμια τη μητερα μου, υπερβολικα πολυ αγαπη και ολο οσοι με ζουν μου λενε να απογαλακτηστω γργορα γιατι εχω μεγαλωσει πια.

ειμαι μοναχοπαιδι και νιωθω οτι δεν εχω κανεναν αλλον. αγαπαω πολυ και τον πατερα μου, αλλα με τη μητερα μου εχω αλλου ειδους σχεσης. εχω πει στη μητερα μου να προσεχει τον ευατο της γιατι αν παθει κατι θα παθω και εγω. νιωθω πως χωρις τη μητερα μου, ειμαι μονη και φοβαμαι τη μοναξια.

θα μου ηταν πολυ δυσκολο να ζησω χωρις τη μητερα μου, αν δεν ειχα εστω δημιουργησει ακομα δικη μου οικογενεια.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Eclipse]

Μπορεί να μην μιλάμε πάντα, αλλα θα εκανα τα πάντα για εκείνη.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 5 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Ιππολύτη]

Μπορεί να μην μιλάμε πάντα, αλλα θα εκανα τα πάντα για εκείνη.

Συμπεριλαμβανομένου να την αφήσεις να ζει σα ζόμπι και με το βάρος πως έδωσες τη δική σου ζωή - που αυτή δημιούργησε - για τη δική της, για το υπόλοιπο της ζωής της;

Δεν ξέρω τι είδους έμπνευση είχε ο αρχαίος νηματοθεμέτης, λολ, εγώ πάντως γνωρίζοντας πολύ καλά τη μαμά μου, την οποία αγαπώ πάρα πάρα πολύ και θαυμάζω και εκτιμώ και σέβομαι περισσότερο από οποιονδήποτε άλλο ξέρω στον πλανήτη, θα διάλεγα να ζήσω εγώ.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 5 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Eclipse]

Συμπεριλαμβανομένου να την αφήσεις να ζει σα ζόμπι και με το βάρος πως έδωσες τη δική σου ζωή - που αυτή δημιούργησε - για τη δική της, για το υπόλοιπο της ζωής της;

Δεν ξέρω τι είδους έμπνευση είχε ο αρχαίος νηματοθεμέτης, λολ, εγώ πάντως γνωρίζοντας πολύ καλά τη μαμά μου, την οποία αγαπώ πάρα πάρα πολύ και θαυμάζω και εκτιμώ και σέβομαι περισσότερο από οποιονδήποτε άλλο ξέρω στον πλανήτη, θα διάλεγα να ζήσω εγώ.

Μπορεί να έχει βαση αυτο που λες, αλλά δεν μπορώ να αποφασίσω εγω για την ζωη της μαμάς μου. Για την δική μου όμως, ναι.
Τέλος πάντων, δεν έχει σημασία, το thread αυτο ειναι καπως

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 5 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Guest 209912]

Η μάνα μου θα διάλεγε εμένα, οπότε για την ευχαριστήσω θα διάλεγα κι εγώ εμένα

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 5 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Ariana2018]

Η παρακάτω ερώτηση είναι εμπνευσμένη από την ταινία Προάγγελος του Θανάτου .

Ας υποθέσουμε ότι

η μητέρα σας είναι 50 ετών και βρίσκεται στο νοσοκομείο μετά από εγκεφαλικό. Οι γιατροί δεν ξέρουν αν θα ζήσει ή όχι και υπάρχουν πιθανότητες να ζήσει.

Έσεις είστε στα 20, έχετε όλη την ζωή σας αλλά έχετε πολύ καλές σχέσεις με την μητέρα σας...

Αν έπρεπε να διαλέξετε αν θα πεθάνατε εσείς ή μητέρα σας.

Τι θα διαλέγατε ;

Δυσκολο το δίλημμα. Μάλλον θα θυσιάζομουν...

 

[Guest 881237]

Ακούγεται εγωιστικό ,αλλά τη ζωή μου δεν νομίζω πως θα την έδινα για την μαμά μου.
Όχι πως δεν την αγαπάω, είναι ο πιο σημαντικός άνθρωπος στη ζωή μου και θα έκανα πολλά για να την σωσω,όχι όμως να δώσω τη ζωή μου. Δεν είμαι ούτε 20 και εκείνη είναι πάνω από 50.. δεν είναι άδικο ? Δεν έχω ζήσει σχεδόν τίποτα,ενώ εκείνη πολλά, έπειτα ξέρω πως θα αν έχανε το ένα από τα δύο της παιδιά θα ήταν ράκος.

Για το παιδί μου όμως θα την έδινα για τους ίδιους λόγους.

 

[Ariana2018]

Η παρακάτω ερώτηση είναι εμπνευσμένη από την ταινία Προάγγελος του Θανάτου .

Ας υποθέσουμε ότι

η μητέρα σας είναι 50 ετών και βρίσκεται στο νοσοκομείο μετά από εγκεφαλικό. Οι γιατροί δεν ξέρουν αν θα ζήσει ή όχι και υπάρχουν πιθανότητες να ζήσει.

Έσεις είστε στα 20, έχετε όλη την ζωή σας αλλά έχετε πολύ καλές σχέσεις με την μητέρα σας...

Αν έπρεπε να διαλέξετε αν θα πεθάνατε εσείς ή μητέρα σας.

Τι θα διαλέγατε ;

Δυσκολο το δίλημμα. Μάλλον θα θυσιάζομουν...

Ακούγεται εγωιστικό ,αλλά τη ζωή μου δεν νομίζω πως θα την έδινα για την μαμά μου.
Όχι πως δεν την αγαπάω, είναι ο πιο σημαντικός άνθρωπος στη ζωή μου και θα έκανα πολλά για να την σωσω,όχι όμως να δώσω τη ζωή μου. Δεν είμαι ούτε 20 και εκείνη είναι πάνω από 50.. δεν είναι άδικο ? Δεν έχω ζήσει σχεδόν τίποτα,ενώ εκείνη πολλά, έπειτα ξέρω πως θα αν έχανε το ένα από τα δύο της παιδιά θα ήταν ράκος.

Για το παιδί μου όμως θα την έδινα για τους ίδιους λόγους.

Κι εγώ αυτο σκέφτηκα στην αρχή αλλά μετά που το ξανασκέφτηκα θα πέθαινα από τυψεις νομίζω και δε θα μπορουσα να συνεχίσω τη ζωή μου. Πιστευω οπότε ότι θα θυσιαζομουν εφοσον στα 20 δεν είχα ακόμα προλαβει να κανω οικογένεια παιδια που θα εξαρτωνταν από μενα. Ενω η μαμά μου ήδη 50 είχε χτίσει μια ζωή άδικο να της την καταστρέψω... Μπορεο να είχε κι αλλά παιδια τα αδέρφια μπυ τον μπαμπα μου θα είχε ανθρώπους που στηρίζονται πάνω της εγώ όχι ακόμα οπότε να εφευγα εγώ.
Δεν ξέρω αν υπάρχει σωστο η λάθος σε αυτό.....

 

[Guest 292010]

Δύσκολα διαλέγει κάνεις να μη ζήσει. Δεν το θεωρώ και κατακριτέο να μη θες να χαρίσεις τη ζωή σου.
Οι μόνοι άνθρωποι που μου βγαίνει από μέσα μου να θυσιάσω τη ζωή μου για εκείνους είναι τα ανίψια μου κι οι αδερφές μου. Θα μου ήταν αβάσταχτο να ξέρω ότι δεν υπάρχουν. Ειδικά τα ανίψια μου. Για τα ανίψια μου θα θυσιαζομουν ασυζητητί.
Για τους γονείς μου, παρόλο που τους αγαπώ, εχώ κάνει περισσότερη προετοιμασία μέσα μου για την απώλεια τους. Ξέρω ότι θα συμβεί.