Τα παιδιά,όταν τους επιβάλλεις κάτι,γίνονται το ακριβώς αντίθετο απ'αυτό που εσύ επιδιώκεις. Είναι άκρως λανθασμένο,κατ'εμέ, να τα βάζεις με το ζόρι να πιστεύουν ότι κι εσύ,να προσπαθείς να τα κάνεις κατ'εικόνα και καθ'ομοίωσήν σου οπωσδήποτε,γιατί τότε λειτουργείς χειριστικά και ,εννοείται,εγωιστικά. Είμαι υπέρ του να τα συμβουλεύεις,να τους λες ποιο πιστεύεις ότι είναι το σωστό σαν γονέας,να τους δίνεις συνεχώς το καλό παράδειγμα με τη δική σου ζωή και να τους αφήνεις οπωσδήποτε το ελεύθερο να σε ακολουθήσουν ή όχι. Εστιάζω δηλαδή στην καταπίεση και στο ότι είμαι κατά αυτής,εννοείται ότι ο γονέας πρέπει να πάρει το παιδί από το χέρι και να το καθοδηγήσει σε κάποια ηλικία. Απλά από ένα σημείο κ' μετά,όταν πλέον φτάσει σε μια ώριμη ηλικία,το ίδιο αποφασίζει τι πρεπει να πιστεψει,τι ζωη να κανει. Εν ολίγοις,πρέπει να λείπει η επιβολή και το 'ετσι θελω' απο το γονεα σε καθε φαση κ' πτυχη της ζωης του παιδιου του,μόνον έτσι θα γίνει δουλειά.
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 12 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.