Έχοντας προσωπική εμπειρία σε αυτό το θέμα, θα έλεγα να ζυγίζεις το κάθε τι καλά. αν μπορέσει κάποιος να περάσει την ιδέα στους γονείς του ότι είναι εμπιστος κ κύριος του εαυτού του θα τον σεβαστουν. άλλωστε έμαθα από πολύ νωρίς ότι δυστυχώς ακόμα και από τους γονείς σου πρέπει να κερδίσεις τον σεβασμό, δεν είναι δεδομένος.
αν η σχέση είναι σοβαρή κ πράγματι όλα πάνε καλά συνεχίζεις απτόητος, αν υπάρχουν πράγματα που ίσως κατά βάθος σε ενοχλούν κ σένα δεν είναι κακό να παίρνεις υπόψην σου κάποιες συμβουλές από ανθρώπους που εμπιστεύεσαι κ θέλουν το καλό σου (άσχετα που μπορεί αυτό να καταλήξει στο κακό σου), αρκεί να ξέρεις ότι η τελική απόφαση είναι δικιά σου και να σιγουρευτείς ότι κ οι άλλοι το έχουν χωνέψει...
από εκεί και πέρα, το να τραβάς τα όρια, όπως λέει κ ο Demelene, έχει να κάνει και με τι επιπτώσεις μπορείς να αντέξεις. αν είσαι οικονομικά ανεξάρτητος είναι σίγουρα ευκολότερο, απτό να έχεις χαρτζιλίκι από γονείς κ μια σχολή που δύσκολα θα αφήσεις κ τις ανέσεις γενικά. ακόμα κ έτσι όμως καλό είναι να έχεις το θάρρος της γνώμης σου, να το πηγαίνεις μέχρι εκεί που σε παίρνει, και να επωμίζεσαι τις επιπτώσεις που τυχόν παρουσιαστούν σε περίπτωση που η επιλογή σου είναι ρίσκο.
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.