Τι κάνεις όταν νιώθεις πως οι φίλοι σου δεν είναι αρκετοί;

[ανεμώνη]

Έχετε αισθανθεί ποτέ ότι ακόμη και οι πιο δικοί σας άνθρωποι αδυνατούν να σας καταλάβουν?Ξαφνικά νιώθεις μετέωρος,μόνος.Μπορεί να νιώσεις και άσχημα συναισθήματα για ανθρώπους που αγαπάς.Αν σε κουράζουν,αν θες μονίμως να δραπετεύσεις,αν ψάχνεις κάτι επιπλέον,σημαίνει πως δεν τους αγαπάς?

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Rempeskes]

σημαίνει πως δεν τους αγαπάς?

ε οχι αναγκαστικά, αυτό το καταλαβαίνεις συνήθως
όταν έρχεται η ώρα για τα κληρονομικά.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[μαριώ]

Ωραιος ο ρεμπεσκες...

Στο θεμα μας... Δεν νομιζω οτι το αν αγαπας τους δικους σου ανθρωπους εχει να κανει με το κατα ποσο σε γεμιζουν ως ανθρωποι. Και να τους αγαπας γινεται, και να βαλεις ανθρωπους στην ζωη σου που να σε γεμιζουν. Αν βρεις τους ανθρωπους που χρειαζεσαι νομιζω θα σταματησεις και να θες να δραπετευσεις.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Orignokos]

Άλλο συγγενείς άλλο φίλοι, οι συγγενείς είναι δικοί μας άνθρωποι απο ανάγκη ανωτέρω βία δηλαδή οι φίλοι απο επιλογή εμείς έχουμε την ευθύνη μόνο για τους φίλους.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Gilda]

Σου συμβαίνει συχνά ή τώρα έτυχε κάτι συγκεκριμένο?

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[ανεμώνη]

Δεν χρειάζεται να συμβεί κάτι συγκεκριμένο.Απλά κάποια στιγμή νιώθω πως έχω εξαντλήσει τα πάντα.Κάθε σχέση έχει όρια.Απλά δεν ξέρω αν είναι φυσιολογικό να αποζητάς συνέχεια κάτι νέο.Δεν ξέρω αν έχει και ιδιαίτερο νόημα γιατί πάλι στους ίδιους ανθρώπους που με ανέχονται θα καταλήξω.Εσύ δεν βαριέσαι ποτέ με τους φίλους σου?

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Gilda]

Δεν χρειάζεται να συμβεί κάτι συγκεκριμένο.Απλά κάποια στιγμή νιώθω πως έχω εξαντλήσει τα πάντα.Κάθε σχέση έχει όρια.Απλά δεν ξέρω αν είναι φυσιολογικό να αποζητάς συνέχεια κάτι νέο.Δεν ξέρω αν έχει και ιδιαίτερο νόημα γιατί πάλι στους ίδιους ανθρώπους που με ανέχονται θα καταλήξω.Εσύ δεν βαριέσαι ποτέ με τους φίλους σου?

Θα σου πω. Έχω μια φίλη, την κολλητή μου από τα 19.
Την αγαπάω, την λατρεύω, απλά μερικές φορές νιώθω ότι έχει μεινει "εκεί", όταν ήμασταν μικρές.
Δεν καταλαβαίνει πάντα ότι τα πράγματα έχουν αλλάξει, δεν μπορούμε να κάνουμε τα ίδια πράγματα με τότε.
Όμως παρ όλα αυτά, δεν μπορώ να φανταστώ τη ζωή μου χωρίς εκείνη.
Η ζωή κάνει κύκλους και η διάθεσή μας κάνει σκαμπανεβάσματα.
Όμως αν δεν βρίσκεις κάτι να πεις, αν χάνεις την όρεξή σου να μιλήσεις με αυτόν με τον οποίο σε συνδέει μια φιλία, πόσο αληθινός φίλος είσαι?

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[just smile!]

Οι φιλοι ποτε δεν μπορουν να μας συμπληρωνουν στο 100%.Απλα προσπαθεις να βρεις καποιους με τους οποιους να νιωθεις καλυτερα οσο το δυνατο περισσοτερο.Κι εγω με την κολλητη μ ωρες ωρες δεν ξερουμε τι να πουμε αλλα και η σιωπη,η βαρεμαρα εειναι τελεια μαζι της.Αν δεν ειστε καθολου καλα-ο ενας να λεει αυγα ο αλλος καλαθια-βρες φιλους,γιατι αυτοι φιλοι δεν ηταν

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.