Στο πολυ εντονο ,αμα ειμαι μονη, μου τραβαω λιγο τα μαλλια μου,βλεπω οτι ποναει,μετα παταω καμια τσιριδα και πεταω κανα βιβλιο.Αλλα,τις περισσοτερες φορες ειναι καποιος στο σπιτι οποτε αμα τυχει και μου μιλησει τα ακουει αγρια και μετα αρχιζω και δεν σταματαω.Τις προαλλες ειχα φτασει στο αμην και πεταξα με δυναμη μια βουρτσα η οποια πλεον ειναι μιση(αλλα νταξει αυτο ειναι τελειως σπανιο,μην τρομαξει κανεις).Μπορει ας πουμε να θελω να σπασω στο ξυλο την αδερφη μου και ξεκιναω απο τον αρχικο λογο και επειτα καταληγω και σε αλλα ασχετα που επισης με ενοχλουν.Αυτο που μου τη δινει ειναι οτι δεν μπορω να το ελεγξω ή να το σταματησω .Φευγει μονο του μετα απο λιγη ωρα . Το ξεσπασμα ,κυριως ,βοηθαει αλλα απο την αλλη δεν θελω να την πληρωνουν οι αλλοι καθε φορα που εγω θυμαμαι πως εχω νευρα.
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.