Όταν είμαι στεναχωρημένη και κάτω ψυχολογικά όταν είμαι μόνη μου κρατάω τον εαυτό μου απασχολημένο και δεν το σκέφτομαι καθόλου (ε και τρωω και λίγο παραπάνω

) Παρόλ' αυτά φροντίζω να βρεθώ με φίλους μου να συζητήσουμε, να τους πω τον πόνο μου, ε αυτοί έχουν πάντα τον τρόπο τους να σε κάνουν να ανεβείς λιγάκι. Οι φίλοι είναι και γι'αυτό, όχι μόνο για τις χαρές. Ειδικά αν είναι μεγάλη η στεναχώρια εμπιστεύομαι τους ανθρώπους για να με βοηθήσουν.
Όσο για τα νεύρα, δεν τσαντίζομαι συχνά για σοβαρούς λόγους αν γίνει πάντως ή μαλώνω με αυτόν που με εκνεύρισε ή το προσπερνάω.
Γενικότερα είμαι άνθρωπος που στεναχωριέται εύκολα αλλά ξεχνάει το ίδιο εύκολα και συγχωρεί ακόμα πιο εύκολα. Όταν έχω πρόβλημα βρίσκω πάντα κάποιο πλάνο για να το ξεπεράσω και αν είναι αξεπέραστο το ξεχνάω