Όχι, δεν το είχε ψηφίσει η
πλειοψηφία του λαού και θα στο αποδείξω και μαθηματικά.
Από το σύνολο του λαού ψήφισε το 62,5%. Από το ποσοστό αυτό, μόλις to 12,3% ψήφισε πασοκ, ενώ συνολικά την τότε εκλεγμένη κυβέρνηση (νδ-πασοκ-δημαρ) την ψήφισε το 49% του 62,5%, που αν κάνεις την αναγωγή στο περίπου μας βγαίνει ότι εξελέγη κυβέρνηση από το 1/3 του λαού!! Δεν έπιασε πλειοψηφία ούτε καν από το σύνολο όσων ψήφισαν!
Πέρα τούτων, εγώ θέλω να κάνω τα εξής σχόλια.
Το πρώτο έχει να κάνει με την απορία μου γιατί αδυνατείτε να κατανοήσετε αρκετοί ότι είναι δικτατορία (για την ακρίβεια ολιγαρχία) την στιγμή που οι νόμοι μαγειρεύονται από τους ίδιους ακριβώς στα μέτρα τους και όπως τους συμφέρει για να μπορούν να ξαναβγαίνουν στην εξουσία ενώ δεν συγκεντρώνουν τα ποσοστά που απαιτεί το πολίτευμα μιας αυθεντικής (51%+) δημοκρατίας.
Και κυρίως, ενώ έχουν πλήρη συνείδηση των πράξεών τους, εγκληματούν εις βάρος ολόκληρου του Έθνους και προκαλούν -δίχως ίχνος υπερβολής- οικονομική, πολιτισμική και ανθρωπιστική γενοκτονία. Μιλάμε για ιστορικά εγκλήματα που αν ποτέ διδάσκονται αντικειμενικά στα σχολεία του μέλλοντος, τα κεφάλαια που αφορούν γεγονότα όπως ο Εμφύλιος ή η Χούντα θα πηγαίνουν στα "εκτός ύλης" λόγω έλλειψης χρόνου! Διαλύοντας κάθε υπόσταση των παραπάνω εννοιών, είναι επόμενο ο κόσμος να έχει μηδενική παιδεία άρα και πλήρως κατευθυνόμενη νοημοσύνη, κατ'επέκταση η ψήφος του να χειραγωγείται στον μέγιστο βαθμό.
Το δεύτερο και αυτό το οποίο με απασχολεί προσωπικά περισσότερο έχει να κάνει με το πώς αντιλαμβάνεται ο κόσμος την έννοια της δημοκρατίας. Με ποια λογική η πλειονότητα του κόσμου αποδέχεται ως βέλτιστο ή έστω ως ικανοποιητικό ένα πολίτευμα το οποίο βασίζεται στις εξής θεμελιώδεις αρχές:
- Όλοι έχουν δικαίωμα ψήφου με μοναδικό κριτήριο το αν έχουν κλείσει τα 18 τους έτη! Δηλαδή το μοναδικό κριτήριο που υπάρχει είναι κάτι το οποίο θα συμβεί για όλους τους ψηφοφόρους κάποια στιγμή στην ζωή τους και το όριο υποτίθεται ότι σηματοδοτεί την νοητική ωρίμανση/ενηλικίωση ενός ανθρώπου.
- Η ψήφος όλων έχει την ίδια βαρύτητα! Χωρίς περαιτέρω σχόλια...
- Ψηφίζουμε έναν αντιπρόσωπο μας μόνο μια φορά στα 4 χρόνια, χωρίς εμείς να έχουμε δικαίωμα στην διαμόρφωση των αποφάσεων, αλλά με την ελπίδα ότι οι αποφάσεις που θα πάρει αυτός ο αντιπρόσωπος θα συμπίπτουν με τις δικές μας! Κάτι σαν το τζόκερ δηλαδή.
Αν καθίσει κάποιος και σκεφτεί τα παραπάνω σοβαρά, θα τον πιάσει τουλάχιστον κατάθλιψη.
Προσωπικά δεν έχω να προτείνω κάποιο πολίτευμα ως ιδανικό ή έστω πιο "δίκαιο", όμως θεωρώ το πολίτευμα της δημοκρατίας ως το πιο ύπουλο και πιο επικίνδυνο που μπορεί να υπάρξει σε μια χώρα.
