Είδα εμένα,μαζί με την κολλητή και ένα φίλο μας να ανεβαίνουμε πάρα πολλά σκαλιά,τριγύρω υπήρχαν πολλά δέντρα,ήταν σαν πάρκο.Καθώς προχωρούσαμε άκουγα τα φύλλα να τρίζουν και όλο μας πλησίαζαν. Πίστεψα ότι κάποιος μας ακολουθούσε και αρχίσαμε να πηγαίνουμε πιο γρήγορα. Είδα πίσω μας τρεις γυναίκες,λίγο μεγάλες σε ηλικία και ησύχασα λίγο γιατί θα πήγαιναν σε αυτές πρώτα και θα είχαμε χρόνο να ξεφύγουμε. Γύριζα συνέχεια το κεφάλι πίσω να δω αν μας πλησιάζει κανείς. Πήγαν στις γυναίκες κάποιοι (δεν ξεχώριζα καλά γιατί εντελώς ξαφνικά όλα σκοτείνιασαν) και ο φίλος μου πήγε να δει τι συμβαίνει για να τις βοηθήσει και τον τράβηξα από το χέρι λέγοντας του ότι πρέπει να τρέξουμε. Με βλέπω ναμαι μόνη μου και κάποιοι να με κυνηγάνε. Βρίσκομαι σε μια αίθουσα καταστήματος που είχε πολλά τζάμια και με είχαν περικυκλώσει άντρες. Διακρίνω μπροστά μου κάτι σαν τσουλήθρα, πηδάω πάνω και μετά ανοίγω την πόρτα. Βλέπω άλλη μια πόρτα και μπαίνω μέσα. Εκεί βρίσκεται η κολλητή μου με την οποία πριν τρέχαμε και αυτό το δωμάτιο που είμασταν τώρα ήταν τζάμι, μπορούσαμε να τους δούμε εμείς αλλά εκείνοι όχι. Φαινόταν τοίχος σε αυτούς. Χτύπησε το κινητό της και της έκανα νόημα να μην πει σε κανέναν ότι είμαι εκεί και να μιλάει σιγά για να μην μας ακούσουν. Κάποιος χτυπάει την πόρτα τότε και τρέχω και ανοίγω μια πόρτα που βρισκόταν πίσω μου. Ακούω την κολλητή μου να μου λέει να μην μπώ αλλά είχα ήδη κλείσει. Γυρνάω το κεφάλι μου να παρατηρήσω το δωμάτιο,ήταν σαν σε νοσοκομείου και στο πάτωμα υπήρχε μια γυναίκα που κοιμόταν με το μωρό της στην αγκαλιά. Η πορτά δεν είχε πόμολο από την μέσα μεριά. Μετά ξύπνησα.
Αυτό το όνειρο το έχω ξαναδεί με μερικές παραλλαγές όμως.
