Εντάξει, δεν το λες και όνειρο αυτό που μου συμβαίνει. Κατά καιρούς ξυπνάω με ένα πολύ παράξενο τρόπο και αυτό με τρομάζει. Είχε καιρό να μου συμβεί και με έπιασε χθες το βράδυ πάλι.
Γύρω στις 2 πρέπει να ήταν. Το μοτίβο είναι πάντα ίδιο. Αισθάνομαι κάποιον να με αγκαλιάζει και να με κρατάει σφιχτά. Μέσα στον ύπνο μου το καταλαβαίνω και ξέρω ότι δεν πρέπει να προσπαθήσω να κάνω κάποια κίνηση, γιατί δε θα μπορέσω. Μια φορά, μάλιστα, το καλοκαίρι που προσπάθησα να κινηθώ ένιωσα προς στιγμήν να μου γυρίζει ο λαιμός. Το έβλεπα κιόλας λες και με κοιτούσα από αλλού! Προσπαθώ να ανοίξω τα μάτια μου και τα βλέφαρα κλείνουν. Την προ-τελευταία φορά που μου συνέβη πρόλαβα να δω την πρίζα και το διακόπτη που είναι διαγώνια στο κρεβάτι και όταν τελικά κατάφερα να ξυπνήσω και άνοιξα τα μάτια μου ήταν τα πρώτα πράγματα που είδα, οπότε συμπέρανα ότι δεν ήταν στη φαντασία μου.
Με φοβίζει πολύ αυτό το πράγμα. Χθες άνοιξα τα μάτια μου, κοίταξα την ώρα και ξανακοιμήθηκα αλλά γενικά μετά το σκέφτομαι και με πιάνει τρόμος. Περιμένω να ξημερώσει λίγο για να κοιμηθώ. Μου έχει συμβεί και μεσημέρι το ίδιο πράγμα αλλά νιώθω περισσότερη ασφάλεια στη διάρκεια της ημέρας. Ουφ. Τα είπα.