Σε ένα πιο θεωρητικό επίπεδο, είναι κι αυτό μια ένδειξη τοξικότητας.
Για να μην έχουμε τα γνωστά προβλήματα -> * DISCLAIMER : ΜΙΛΑΩ ΣΕ ΕΠΙΠΕΔΟ ΚΑΘΑΡΑ ΘΕΩΡΗΤΙΚΟ, ΔΕΝ ΑΝΑΦΕΡΟΜΑΙ ΠΡΟΣΩΠΙΚΑ ΣΕ ΚΑΝΕΝΑΝ *
Ωραία, συνεχίζω. Νομίζω μια ένδειξη τοξικότητας είναι τα σχόλια στο ίντερνετ και ακόμη κι εδώ μέσα. Επιθετικότητα, υποτίμηση, έλλειψη διάθεσης για διάλογο. Ο άνθρωπος πίσω από το προφίλ, αλήθεια αναρωτιέμαι, θα έχει άραγε ανάλογη τοξική συμπεριφορά? Ή είναι απλά ρόλος?
Εκτός θέματος, άι νο, αλλά μου άρεσε ο τρόπος που το έθεσες
@yorkie
Πολυ ωραιο θεμα διερευνησης

αν αραγε η εντος ιντερνετ τοξικοτητα μας "δικαιολογειται" με ενα απλο "μα εσυ δεν καταλαβαινεις πως το λεω" και "φερεσαι passive aggressive ". Εχουμε μια "μαγεια" στο ιντερνετ ειδικα να θεωρουμε οτι ειμαστε "σταυροφοροι αληθειας" και οτι ποτέ μα ποτέ δεν πληγωνουμε στα αληθεια κανεναν. Πολυ απλα γιατι με το μυαλο οσων φερονται ιντερνετικα τοξικα (και αυτο ειναι παραδεδεγμενα ενα τρανταχτο bullying) οτι ο αλλος ειναι μακρια μωρε δεν παθαινει και τιποτα αμα του βγαλω λιγη τοξικοτητα/μειωση/υποβαθμιση μεσω ιντερνετ. Σιγα μωρε απο ζαχαρη ειναι?
Ετσι σκεφτονται οσοι δρουν τοξικα και απο ιντερνετ βεβαιως. Για μενα μια τοξικοτητα που ενυπαρχει στο ιντερνετ σε καποιον σιγουρα θα υπαρχει και σε καποια εκφανση της εξω του ζωης δεν ειναι δυνατον να μην υπαρχει, εκτος αν εχουμε περιπτωση διπολικης συμπεριφορας ή ναρκισσισμου ή οποιαδηποτε αλλη κατασταση στην οποια το ατομο κρυβει καποια ασχημα ενδεχομενως να μην καταλαβαινουν πληρως οι αλλοι ποιος πραγματικα ειναι.
Το ιντερνετ ειναι ενας μικροκοσμος.
Εγω παντα γιατι σκεφτομαι και τη θεση του αλλου, οτι ο αλλος μπορει ας πουμε εκεινη τη στιγμη ενδεχομενως να ειναι σε μια χάλια κατασταση/πεσμενος ψυχολογικα/στεναχωρημενος το οτιδηποτε, και εαν του πω κατι αρνητικο ισως τον ριξω ακομα κι αλλο.
Προκειται περι ενσυναισθησης βεβαιως και περι του κλασικου κανονα καλο ειναι να μην κανεις οσα δε θες να δεχεσαι.
Ομως δεν λειτουργουν ολοι το ιδιο επομενο ειναι και αυτο συμπαρασυρει και αλλους βεβαιως.
Η προτροπη μου ειναι να ειμαστε προσεκτικοι, ακριβεις μεν στις εννοιες μας να ειμαστε περιγραφικοι ναι αλλα να μην φτανουμε στην ακραια περιπτωση να κανουμε τον αλλον να νιωσει τοσο χαλια που να σκεφτεται να πηδηξει απο το μπαλκονι. Ακραιο ναι.
Κανεις μας δεν φτανει εκει ναι.
Ρωτω αναρωτηθηκατε ποτε στη ζωη σας αν κανατε καποιον να αισθανθει ασχημα ή να κλαψει απο οσα ξεστομισατε εν αγνοια σας?
Δεν μιλω για οταν καποιος λεει αληθειες και προσπαθει να περιγραψει μια κατασταση εκει δεν χωρανε ωραιοποιησεις.
Καλο ειναι να αμυνομαστε ναι αλλα να σκεφτομαστε, ηταν ενδεδειγμενη αμυνα? Ή περασα τα ορια και εγινε επιθεση?
Μια κουβεντα αρκει για να αλλαξουν ολα. Βγαζεις το α απο το αδυνατο και το κανεις δυνατό.

Ειναι και η εννοια του στοιχειωδους σεβασμου ποσο ενυπαρχει μεσα μας βεβαιως ειναι πολλα επιμερους τα βιωματα μας και οι αντιδρασεις μας.