δεν θέλει κότσια για να κλειστείς σε μοναστήρι. το αντίθετο. παραίτηση είναι.
στα παλιά χρόνια το κάνανε για να γλιτώσουν την στράτευση και τον πόλεμο.
Αυτο και αν δεν δειχνει αγνοια ..
Κατσε εσυ και κανε την ζωη τους ...ειδικα σε μοναστηρι ...εσυ νομιζεις ειναι εκει ολοι μερα και ψέλνουν ;
Οκ δεν σου χαλαω αλλο το ονειρο μεινε με αυτο ...
εν τω μεταξύ, τον όρο "ψυχασθενείς", τον αναφέρω με όλο το σεβασμό προς την πάθηση του καθένα. είναι ένας όρος, κακώς φορτισμένος αρνητικά, αλλά δεν φταίω εγώ.
Κανέναν σεβασμό δεν βλέπω αγαπητέ μου !
Όταν μίλησα για την κατάθλιψη, πέσατε να με φάτε και τώρα μιλάτε με αυτόν τον τρόπο και το λέτε «σεβασμό»;
Έφτασες μάλιστα στο σημείο να αποκαλέσεις τους μοναχούς «ψυχασθενείς». Ακόμα κι αν κάποιος κουβαλάει μέσα του πόνο ή κατάθλιψη, σε έναν χώρο σαν τη μονή αυτή η πληγή μπορεί να βρει γαλήνη. Την κατάθλιψη την πάθαμε εμείς εδώ έξω, γιατί χάσαμε την ουσία της ζωής.
Εγώ προσωπικά έφαγα τη «σφαλιάρα» της κατάθλιψης. Και πέρα από την ψυχοθεραπεία, με βοήθησε απίστευτα η εμπειρία σε μια μονή. Μια μοναχή, όταν πήγα εκεί, μου μίλησε λες και ήξερε τα πάντα για μένα και με έκανε να δω αλλιώς τη ζωή, με ηρεμία και γαλήνη. Αυτά τα λόγια αξίζουν περισσότερο από χίλιες δικες σας θεωρίες που δηθεν πολεματε για το καλο της ανθρωποτητας και οταν βλεπετε ανθρωπο να ειναι καλα αλλα δεν συμφωνει μαζι σας τον βριζεται και τον υποτιματε ...
Όποιος καταφέρει να βρει την ίδια γαλήνη και την ίδια ηρεμία μέσα στην εγκόσμια ζωή, χωρίς πίστη, ας έρθει να μου το πει. Τότε μπορούμε να συζητήσουμε σοβαρά για το πώς βλέπετε εσείς τον μοναχισμό.
Ναι, υπάρχει και μια «αρνητική» πλευρά, αλλά δεν είναι μόνο αυτή. Υπάρχει και το άλλο κομμάτι – αυτό που δίνει πραγματική δύναμη και ελπίδα σε ανθρώπους που το έχουν ανάγκη.
Ελα λιγο ντροπη πια σε αυτο το θεμα ...Συγνωμη κιολας ...οκ δεν πιστεύεται αλλα οι χαρακτηρισμοι σας πλεον εχουν ξεπερασει τα ορια ...
