Λοιπόν, Συνελλαδίτες, όσο θα περνούν οι μέρες θα γίνεται όλο και πιο προφανές, ότι οι "Αγορές" βρήκαν την πιο καλή ευκαιρία να μας τιμωρήσουν, για την μεγάλη ιδέα που είχαμε για την "εθνική καταγωγή" μας, χωρίς το αντίστοιχο "αντίκρισμα εν τοις πράγμασι". Και η τιμωρία μας έγκειται στο να μας διαχειριστούν ως ζωντανό πειραματόζωο, ενόψει της αναπόφευκτης διοικητικής αναδιοργάνωσης του κόσμου, υπό τους όρους και συνθήκες της διακηρυγμένης παγκόσμια "νέας τάξης πραγματων". Φυσικά, από άποψη πραγματικών μεγεθών, δεν ήμαστε παρά ένα πυοφόρο σπυράκι στο άρρωστο κορμί της "παλιάς τάξης πραγμάτων". Κάτι ανάλογο υπήρξε πριν 20 χρόνια η γειτονική μας Αλβανία, που την οδήγησαν σε "παλλαϊκή ένοπλη εξέγερση", για να καθαγιάσουν τότε, μεταξύ άλλων, και την υποτιθέμενη αναγκαιότητα διατήρησης του ΝΑΤΟ, παρά το γεγονός ότι είχε παύσει να υφίσταται το αντίπαλο δέος του, το "Σύμφωνο της Βαρσοβίας". Τότε έγινε το πρότυπο του λούμπεν ανθρώπου ο "Αλβανός". Σήμερα, για τον καθαγιασμό άλλων σκοπιμοτήτων και φορέων τους, προβάλλεται ο "Έλληνας", ως το νέο "προς αποφυγήν παράδειγμα". Βέβαια, ο "Έλληνας", είχε ξαναχρησιμοποιηθεί από εξουσιαστικές αυτοκρατορικές σκοπιμότητες, (τότε) ως "ειδωλολάτρης". Σήμερα, αν δεν υπήρχαν οι "ασιάτες", είμαι σχεδόν βέβαιος, θα ήταν ο "τρομοκράτης", αλλά ενόψει της ύπαρξης του Οσάμα Λάντεν( κι αυτός ήταν "σύμμαχος" τους στο πάλαι ποτέ!), αρκούνται στο "ακαμάτης". Τι είναι όμως ένας "ακαμάτης" που "παρά ταύτα έχει το θράσσος να διαμαρτύρεται στην Αγορά"; Θα 'λεγα, πως για τις "Αγορές" ένας τέτοιος "τύπος", εν πολλοίς μπορεί να εξελιχθεί, τουλάχιστον σε "εκτροφέα τρομοκρατίας". Πλάκα-πλάκα όμως, καιρός να δοθεί και μία διάσταση σοβαρότητας στα γνωστά περί Ελλήνων φληναφήματα του "Αμερικανού" Χένρυ Κίσιγκερ. Ως και ο μεγάλος εθνικός μας μουσουργός Μ. Θεοδωράκης, φίλος και συμπαθών πάλαι ποτέ των Σιωνιστών και των επιτευγμάτων τους, "είδε" και...μετανόησε, σχετικά!
Ήδη, τώρα που το σπυράκι έσπασε και αδειάζει απ' το πύον του, αρχίζει να παίρνει σάρκα και οστά, ο λόγος για μεταστασιακές προεκτάσεις της "ελληνικής περίπτωσης". Ως και οι Ιάπωνες, που ως φαίνεται περιέρχονται σε "κρίσιμη φάση" των ισοζυγίων τους, αναφέρονται σ' αυτήν έχοντας ως "μέτρο οριακό" την "ελληνική περίπτωση". Για να μην περιοριστούμε στις υπόλοιπες "χοιροειδείς" χώρες του ευρωπαϊκού νότου. Φυσικά γνωρίζουν πλέον οι πάντες- εξ αυτών που αποφασίσουν και εξ αυτών που λένε "γιες μεν"- ότι η κρίση με τον Λήμαν μπράδερς ήταν στην πραγματικότητα μία προπαρασκευαστική φάση, για την ενδεχόμενα σεισμική έκρηξη των πραγματικών μεγεθών των εκρηκτικών αιτίων, που επεσσώρευσε η αχαλίνωτη νεοφιλελεύθερη αλητεία των "Αγορών", από το 1989 και μετά, στην Παγκόσμια "πραγματική οικονομία". Και τα εκρηκτικά αυτά "μπαλονάκια" αποτιμώνται σήμερα, σε πάνω από 600 τρις δολάρια, που, ενώ εμφανίζονται ως απαιτήσεις του "συστήματος", δεν έχουν πραγματικό αντίκρυσμα στα πραγματικά δεδομένα της υλικής παραγωγής και των αγορών της. Μιλάμε για κάτι που αν δεν "διαγραφεί λογιστικά" από τα κιτάπια της παγκόσμιας πραγματικής οικονομίας, ή θα χρειαστεί να χαθούν από τον χαρτη του Διεθνούς Δικαίου κάποια κράτη ολόκληρα( για να μην πει κανείς, πως κινδυνεύει αυτή ακόμη και η ύπαρξη του ΟΗΕ!) ή θα πρέπει να γίνει, με έναν "τρίτο παγκόσμιο πόλεμο", για το "ξαναμοίρασμα του κόσμου". Το εν λόγω δίλημμα, προσωπικά εκτιμώ και προβλέπω, θα κορυφωθεί στα μέσα της επόμενης δεκαετίας. Μέχρι τότε, οι μαριονέτες της "Λέσχης Μπίλντεμπεργκ", του "ΔουΝουΤου" και του ΝΑΤΟ, θα εργάζονται όπως περίπου στη χώρα μας λειτουργούν τυπάκια σαν τον ΓΑΠ, την Ντόρα, τον Αντώνη, την Άννα κ.α. : "κοινοβουλευτικά"!
Εκείνο που με λύσσα επιδιώκουν και θα επιδιώκουν οι "Αγορές", είναι να μην εμφανιστεί μέχρι τα μέσα, κανένας σαν τον Κέυνς και τις "εναλλακτικότητές" του, που θα έκοβε τον γόρδιο δεσμό Σιωνισμού και "χρηματιστηριακού καπιταλισμού". Γιατί, από την άλλη, το γεγονός ότι στις μέρες μας το ίδιο το "σύστημα επέτρεψε" τις σοσιαλμανιακές αλτερνατίβες κάποιου Χουσεΐν Ομπάμα, στη "μητρόπολη του νεοφιλελευθερισμού" και της παγκόσμιας ρεμούλας, μέχρι μάλιστα αγιοποίησής του, κάτι λέει για τα "πάθη του καπιταλισμού". Ποιος άλλος άγιος της χριστιανοσύνης, μαζί και του μουσουλμανισμού και του ιουδαϊσμού, είχε εξ αρχής και από χέρι 35 εκατομμύρια προσκυνητές εν ζωή; Στά μέσα όμως ή κατά τα τέλη της επόμενης δεκαετίας, στον εθισμένο στην εν ζωή αγιότητα μαζάνθρωπο, μέλλει να εμφανιστεί ο "Άγιος". Δεν μιλάμε για "Πλανητάρχη", αλλά για "Βασιλιά των Βασιλέων", που θα άρει τις "συνέπειες όλων των αδικιών του κόσμου" τούτου! Εγγύς ο καιρός και είθε να διαψευστώ!
Υγ: Μιλάμε για "Μεγάλη Σκακιέρα", παιδιά μου!
