Δηλαδή αν πεθάνει κάποιος αυτόματα τον διαγράφουμε και περιμένουμε να βγάλουμε το όνομά του σε ένα μικρό παιδί για να τον θυμόμαστε; Μπορεί ο παππούς για παράδειγμα να μην ήταν και ο καλύτερος άνθρωπος στον κόσμο. Γιατί το εγγόνι να πάρει το όνομά του και όταν το ακούνε οι υπόλοιποι να το συνδυάζουν (έστω και ασυνείδητα) με τον πχ χαρτοπαίκτη παππού;
Αυτό που θέλω να πω είναι ότι αν τη μαμά σου τη λένε Γεωργία, κάθε φορά που ακούς αυτό το όνομα σκέφτεσαι τη μαμά σου. Δε θέλεις να υπάρχει κάποιο άλλο όνομα με το οποίο να σκέφτεσαι την κόρη σου; Δεν ξέρω, ίσως και να είμαι λάθος και να τα σκέφτομαι διαφορετικά αλλά για ποιο λόγο να έχουμε όλοι τα ίδια ονόματα ενώ υπάρχουν τόσο ωραίες επιλογές; Γιατί να βαφτίζουμε το παιδί μας με ένα άσχημο όνομα μόνο και μόνο επειδή το είχαν οι γονείς μας; Συγνώμη αν προσβάλω κάποιους με τα λεγόμενά μου, σίγουρα δεν είναι αυτός ο σκοπός μου. Απλά λέω τη γνώμη μου