Αποτι καταλαβα απο οσα ειπες συνολικα, το μαγικο υποτιθεται ηταν η θεληση ομως. Αρα ;
Ισως. Τοτε αυτο σημαινει οτι σχεδον κανενας
δε θα μπορει να αλλαξει, να παρει αλλο δρομο, γιατι τον εχει προκαθορισει με προηγουμενες επιλογες. (ποσο προηγουμενες αληθεια ; )
Συμφωνω. Ομως το
"παγιωμενη αντιληψη", στο παραδειγμα, δεν ειναι πρακτικα το ιδιο με το "αξιωμα" στα μαθηματικα; Λιγο παρακατω το λες
"Επίσης η ίδια λογική, με χρήση των ίδιων δηλαδή αξιωμάτων" .Αυτο ειναι λογικη ομως ; Τα αξιωματα ; Τα αξιωματα περισσοτερο μου κανουν προς...πραγματικοτητα, και η λογική ειναι το να τα χρησημοποιεις για να πηγαινεις απο το ενα συμπερασμα στο αλλο, καταληγοντας ενιοτε σε μια νεα ανακαλυψη.
translation please 
Σιγουρα, αλλα ουτε και το αντιστροφο. Και οι
πιθανοτητες ειναι με το μερος του μελλοντος. Πριν περιπου 40.000 χρονια δεν ειχαμε καν μιλιά.
Α) Δεν είναι μόνο η θέληση, είναι και η πίστη. Επίσης προαπαιτούμενο είναι να φτάσει κανείς σε κατάσταση "Υψηλής Εγρήγορσης" και "Αυξημένης Προσοχής", οπότε μπορεί να φταίει η άγνοια. Αν μπορούσε ο καθένας χωρίς εξάσκηση και μύηση να μετακινήσει βουνά, τότε ο κόσμος θα αποκτούσε τέτοιο ποσοστό εντροπίας που θα κατέρεε. Γι' αυτό τούτες οι δυνάμεις πρέπει αρχικά να είναι κλειδωμένες στον άνθρωπο.
Β) Πράγματι, οι παρατηρήσεις μου συνηγορούν προς αυτό. Όσο πιο νέος είσαι, τόσο πιο πολλές επιλογές μπορείς να κάνεις, από την άποψη που συζητάμε. Όσο περνάει ο καιρός, μειώνεται εντυπωσιακά ο αριθμός των διαφορετικών "εναλλακτικών συμπάντων" με τα οποία μπορείς να συντονιστείς. Βεβαίως δεν υπάρχει απόλυτο στα χαοτικά συστήματα, όπως έχουμε ξανασυζητήσει. Πιστεύεται πάντως ότι για ν' αλλάξεις δρόμο, πρέπει να κλείσεις τους λογαριασμούς σου με το παρελθόν. Μάλιστα λένε πως αν δεν κλείσεις τους λογαριασμούς σου σε αυτήν τη ζωή, σε ακολουθούν και στην επόμενη. Αν σταθείς να αντιμετωπίσεις αυτό που σε κυνηγάει, φαίνεται πως μετά αποκτάς περισσότερους "βαθμούς ελευθερίας".
Γ) Αυτό εννοώ, ότι οι περισσότεροι άνθρωποι δεν γνωρίζουν ότι τα συμπεράσματα της λογικής δεν είναι αυθύπαρκτα, άρα παγιωμένα και σταθερά υπό οποιεσδήποτε συνθήκες, αλλά εξαρτώνται από τα αξιώματα που χρησιμοποιείς. Πράγματι τα αξιώματα των μαθηματικών που χρησιμοποιούμε περιγράφουν την τρέχουσα πραγματικότητα. Σε αυτή τη διάσταση του σύμπαντος, από ένα σημείο προς μια ευθεία περνάει μόνο μία παράλληλος. Σε άλλη διάσταση αυτό μπορεί να μην ισχύει (Παρέβαλε αυτό που γράφει ο Λάβκραφτ, ότι στην τρομερή Ρ'λυέ οι γωνίες είναι παράξενες και η γεωμετρία ασύμβατη με την αντίληψή μας. Θα φέρω ένα παράδειγμα από τη μουσική αρμονία που έχω σπουδάσει. Η κλασσική αρμονία έχει ένα σύνολο παραδοχών και κανόνων, που αν παραβιαστούν προκαλούν κακοφωνία. Στην ερώτηση που έκανα στη δασκάλα μου γιατί βγήκαν αυτοί οι κανόνες, μου εξήγησε ότι αυτό συνέβη επειδή αυτοί οι κανόνες οριοθετούν το άκουσμα της κλασσικής μουσικής όπως το θεώρησαν αρχικά οι ιδρυτές της. Ε, με συγχωρείς, η τζαζ, που έχει τη δική της αρμονία και τους δικούς της κανόνες, δεν είναι δηλαδή μουσική; Είναι μουσική, αλλά όχι κλασσική, ήταν η απάντηση.
Ανάλογα με τους κανόνες και τις παραδοχές που θα κάνεις, οριοθετείς ένα κομμάτι της πραγματικότητας το οποίο μπορείς να περιγράψεις με το λογικό μοντέλο που κατασκευάζεις. Αν αυτό το ορίσεις ως "Η πραγματικότητα", τότε απλώς ψεύδεσαι. Για τέτοια πράγματα μιλάω...Άλλωστε μην ξεχνάς πως είπα ότι τα συμπεράσματα της λογικής στηρίζονται πολύ και στον όγκο των δεδομένων που έχεις για να επεξεργαστείς.
Δ) Στην δυστοπική κοινωνία που περιγράφεται στο βιβλίο "Ο Θαυμαστός Καινούριος Κόσμος" του Άλντους Χάξλεϋ, το κράτος φρόντιζε από τη μέρα που γεννιέται ένα παιδί (μόνο με τεχνητό τρόπο, η οικογένεια είχε καταργηθεί και η κλωνοποίηση χρησιμοποιήτο πολύ εκτεταμένα) μέχρι την ενηλικίωσή του να του βάζει στ' αυτιά εντολές (κάτι σαν τα σλόγκαν των διαφημίσεων) κατά τη διάρκεια του ύπνου, οι οποίες έτσι εντυπώνονταν και κατεύθυναν τον άνθρωπο με καθορισμένο τρόπο, μέθοδος που υπονοείται και στο δικό σου έμβλημα. Σε αυτό το βιβλίο αναφέρεται κυνικά: Τι είναι μια
αλήθεια; Ένα σύνθημα υπνοπαιδείας που επαναλαμβάνεται δέκα φορές τη μέρα επί δέκα χρόνια. (πολλές φορές το χρησιμοποιώ, λέγοντας ότι αλήθεια είναι χίλιες επαναλήψεις ενός συνθήματος). Όσο για το Μάτριξ, ε αυτό το ξέρεις καλύτερα από εμένα.
Θέλω να σου φέρω ένα επιστημονικό παράδειγμα περί του τι είναι λογικό και τι όχι που δείχνει και το γιατί είμαι τόσο σκεπτικιστής απέναντι στη λογική. Στα μέσα του 19ου αιώνα, κυριαρχούσε η θεωρία του Λαμάρκ περί της κληρονομικότητας. Αυτή η θεωρία προέβλεπε την κληρονόμηση των επίκτητων χαρακτηριστικών από γενιά σε γενιά. Δηλαδή λίγο ως πολύ ότι αν κάποιου του κόψουν το χέρι κατά τη διάρκεια της ζωής του, θα γεννηθούν και τα παιδιά του με κομμένο χέρι. Όσο κι αν σήμερα μας φαίνεται γραφική η θεωρία αυτή, την εποχή εκείνη θεωρείτο "λογική". Επειδή μάλιστα το επιστημονικό κατεστημένο την δεχόταν ως απολύτως αληθή (όπως κάνει ακόμη και σήμερα σε κάποιες περιπτώσεις), ό,τι ερχόταν σε αντίθεση με αυτήν θεωρείτο "παράλογο". Έτσι λοιπόν, όταν ο Μέντελ (σήμερα θεωρείται ο πατέρας της γενετικής) ανακάλυψε (κι αυτός με βάση τη λογική και κάποια πειράματα διασταύρωσης μπιζελιών, όπως ίσως θα ξέρεις) τους νόμους της κληρονομικότητας που ισχύουν μέχρι και σήμερα, το κατεστημένο αναφώνησε: "Μα αυτό είναι παράλογο". Ο Μέντελ πέθανε πικραμένος. Η επιστημονική του ιδιοφυία αναγνωρίστηκε πολλά χρόνια μετά το θάνατό του. Σήμερα λοιπόν η δική του θεωρία είναι "λογική" ενώ του Λαμάρκ "παράλογη".
Ε) Ούτε και το αντίστροφο, φυσικά. Απλά, αν κάτσεις λίγο και συγκρίνεις, ο άνθρωπος κατάφερε να φτιάξει υψηλού επιπέδου πολιτισμούς, με χρήση τεχνολογίας (την Παρασκευή έχει ομιλία στο ΑΠΘ για τον "υπολογιστή των Αντικυθήρων" και πώς θα μπει ξανά σε λειτουργία), εξ ου και τα όσα σου είπα για την Ακρόπολη, όμως ο πρώτος πολιτισμός που απειλεί το περιβάλλον ακόμη και την ύπαρξη ζωής στην επιφάνεια του πλανήτη (φαινόμενο Τρύπας του Όζοντος), πράγμα που πρέπει, εμάς τους σύγχρονους να αμιβάλλουμε για τις αρχές του πολιτισμού αυτού. Επίσης, θέλω να πω ότι οι επιστήμονες έχουν την τάση να το παίζουν αυθεντίες, αλλά αν τους ακούσεις να μιλάνε μεταξύ τους, θα απορήσεις για το πόσα πολλά δεν γνωρίζει η παγκόσμια επιστήμη σήμερα. Με αυτή τη λογική μην είσαι και τόσο σίγουρος ότι οι πιθανότητες είναι με το μέλλον. Όπως χάθηκε η τεχνολογία κατασκευής των πυραμίδων ή της Ακρόπολης, έτσι μπορεί να χαθούν και πολλά από αυτά που ξέρουμε σήμερα, σε περίπτωση ας πούμε πυρηνικού πολέμου (πράγμα που δεν αποκλείεται). Θα σου θυμίσω ότι το κάψιμο της βιβλιοθήκης της Αλεξάνδρειας είχε ως αποτέλεσμα να χαθεί τεράστιος όγκος επιστημονικής και τεχνολογικής γνώσης, σε σημείο που να πιστεύουν οι ιστορικοί ότι εάν δεν είχε καεί η βιβλιοθήκη, η βιομηχανική επανάσταση θα είχε συμβεί από τον 6ο ΜΧ αιώνα!!! Πρόσεξε ακόμη ότι μόλις έγινε η επέμβαση στο Ιράκ, τα αμερικανικά στρατεύματα μπήκαν στο μουσείο της Βαγδάτης και λεηλάτησαν, εκτός των άλλων, αρχαίους παπύρους που φυλάσσονταν εκεί. Τι είναι αυτό που ψάχνουν να μάθουν από έναν αρχαίο πολιτισμό σήμερα άραγε (λένε ότι αυτά μελετώνται από επιστήμονες στις ΗΠΑ).
